Εν αρχή ην Милица: γεννημένη το 1975 στο Κίεβο, 5χρονη, η οικογένειά της αποχώρησε από τη Σοβιετική Ένωση και μετακόμισε στο Λονδίνο, στη συνέχεια στο Σακραμέντο, μετά Καλιφόρνια __ στο Λος Άντζελες, ο πατέρας της βρίσκει μια Αργεντίνα και την κοπανάει μαζί της… καταδικάζεται μετά σε εικοσαετή φυλάκιση για συμμετοχή του σε απάτη Σε ηλικία 12 ετών, η _περί ης ο λόγος Μίλα Γιόβοβιτς παράτησε την έβδομη τάξη στο σχολείο για να επικεντρωθεί στο μόντελινγκ, το οποίο είχε ξεκινήσει στην ηλικία των εννέα. Έχει πει ότι ήταν “επαναστάτρια” κατά τη διάρκεια των πρώτων χρόνων της εφηβείας της (made in USA δλδ … χρήση ναρκωτικών, βανδαλισμούς σε εμπορικά κέντρα και απάτες με πιστωτικές κάρτες). Πολιτογραφήθηκε ως πολίτης των ΗΠΑ το 1994, ενώ προσδιορίζει τον εαυτό της ως Ρωσίδα και Μαυροβούνια __ Παντρεύτηκε για πρώτη φόρα στην ηλικία των 16, στα 21 για τρίτη φορά στα 33 _περισσότερα στον ιστότοπο της, γνωστή και για τις γυμνές πόζες της
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Θα αναρωτηθείτε τι μ΄ έπιασε εδώ ο κόσμος καϊγετάει κάϊ το μοϊνί χτενιζετάϊ (που απέδωσε με ερασμιακή προφορά ο Χάρρυ Κλυνν μιμούμενος τον Βαλερί Ζισκάρ Ντ’ Εστέν)
Δεν αντέχεται πλέον αυτός ο καθημερινός βομβαρδισμός και από την τηλεόραση _πέρα από ειδήσεις καρμπόν με άθλια God Bless America, εν μέσω καθημερινών κυνικών λεονταρισμών Τραμπ ότι θα γυρίσει το Ιράν στη λίθινη εποχή

Καταδίωξη σε Δύο Ηπείρους: Μια αφάνταστα παιδαριώδης σκηνή στην Times Square ολοκληρώνει το βαρετό, κινούμενο με αυτόματο πιλότο περιπετειώδες φιάσκο, το οποίο αποτίνει φόρο τιμής σε όλους τους αφανείς “μαχητές ενάντια στην τρομοκρατία”.
Μια υπάλληλος του ΥπΕξ , διορίζεται στην Αμερικανική πρεσβεία στο Λονδίνο όταν όλη της η ομάδα συνεργατών σκοτώνεται από μια έκρηξη βόμβας. Η ίδια γίνεται στόχος εκτελεστών και βρίσκεται παγιδευμένη για εγκλήματα που δεν έχει κάνει. Θα ακολουθήσει ένας αγώνας επιβίωσης, δικαίωσης_φυσικά, αλλά και προσπάθειας να αποτρέψει μια καταστροφική επίθεση που θα λάβει χώρα την Παραμονή Πρωτοχρονιάς. Δεν είναι τόσο ότι το “Survivor” είναι μια πολύ-πολύ κακή ταινία, αλλά κυρίως ότι είναι τόσο ανέμπνευστη, αδιάφορη, γνώριμη και αληθινά άχρηστη επανάληψη θεμάτων God Bless America, που έχεις δει ξανά. Και ξανά. Και ξανά. Και με πολύ καλύτερο τρόπο.
Ναι η Μίλα Γιόβοβιτς έχει πολεμήσει απέθαντους και ζόμπι ντόμπερμαν και έχει ρίξει κλωτσιές σε δεκάδες πισινούς – και ξέρει να το κάνει καλά. Ναι ο Πιρς Μπρόσναν έχει υπάρξει νούμερο (007 για την ακρίβεια) κι έχει πλάκα που εδώ περνά από την άλλη μεριά. Και ναι ο Τζέιμς ΜακΤιγκ ξέρει να κάνει τη δουλειά του – αλλά δεν θα μείνει ως οραματιστής του action cinema στην ιστορία.
Και όπως σωστά γράφει το flix “μόνο που κανείς τους, όπως κι όλες οι άλλες αναγνωρίσιμες φάτσες που θα δείτε να περνάνε από την οθόνη, δεν δείχνει να πιστεύει ότι αυτό που κάνει εδώ είναι κάτι που αξίζει αληθινά τον κόπο, έστω κι αν το κάνει με επαγγελματισμό”.
Ψιλά γράμματα αν φταίει ένα σενάριο που θα μπορούσε να χωρά σε ένα οποιαδήποτε επεισόδιο μιας εβδομαδιαίας τηλεοπτικής σειράς ή το μπάτζετ που είναι περίπου το ίδιο… το γεγονός ότι στ΄αλήθεια δεν σε νοιάζει καθόλου η πλοκή και κανείς από τους ήρωες δεν κερδίζει την προσοχή σου. Φταίει ότι δεν υπάρχει μια σεκάνς που ξεχωρίζει – ακόμη κι αν η καταδίωξη γίνεται όχι μόνο σε δύο ηπείρους μα κι από τον υπόγειο του Λονδίνου έως τους ουρανοξύστες της Times Square. Κάπως έτσι το φιλμ του ΜακΤιγκ μοιάζει με μια από εκείνες τις ταινίες που κάποτε οι πιτσιρικάδες νοίκιαζαν βράδυ στο video club γύρω στις δέκα και μισή μια κι όλες οι άλλες επιλογές ήταν νοικιασμένες. Κι ακόμη χειρότερα, ο υπάλληλος πίσω από τον πάγκο δεν θα έδειχνε και τρελό ενθουσιασμό όταν απαντούσε στην ερώτησή τους: “λέει τίποτα;”
🤔 Όσο για το “^n” του τίτλου, θυμηθείτε λίγο τα θρανία | στην νιοστή (εις την νιοστήν): όρος που χρησιμοποιείται κυρίως μεταφορικά για να δηλώσει τον υπέρτατο βαθμό, την μέγιστη ένταση ή την απεριόριστη_ανιαρή, επανάληψη μιας κατάστασης. Προέρχεται από τα μαθηματικά (ν-οστή δύναμη), υποδηλώνοντας κάτι που έχει υψωθεί σε έναν πολύ μεγάλο, αόριστο αριθμό










