«Η ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών είναι αδιαπραγμάτευτη», είναι ο τίτλος της νέας καμπάνιας του υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου, που κατέκλυσε με σποτάκια την τηλεόραση και το ραδιόφωνο. Η κυβέρνηση της ΝΔ κομπάζει για την «αποτελεσματική» διαχείριση του Μεταναστευτικού και ταυτόχρονα δηλώνει ότι «γνωρίζει πώς να προστατεύει τους ανθρώπους που φτάνουν στη χώρα μας, εξασφαλίζοντας ανθρώπινες συνθήκες διαμονής». Τη διαψεύδουν βέβαια με θόρυβο η έλλειψη νερού στη δομή – φυλακή της Σάμου, τα κρούσματα φυματίωσης στη Λέρο, η μεταφορά μεταναστών από τη Γαύδο στο γκαράζ πλοίου, οι καταγγελίες για τις άθλιες συνθήκες στα σύγχρονα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τα άθλια παραπήγματα στα φραουλοχώραφα της Μανωλάδας και αλλού. Πέρα όμως από τα συνειδητά ψέματα, είναι ύπουλο και επικίνδυνο να εμφανίζονται ως απειλή οι πρόσφυγες και μετανάστες, δηλαδή οι απελπισμένοι που φτάνουν με τα καρυδότσουφλα του τρόμου στις ελληνικές ακτές προσπαθώντας να ξεφύγουν από τον πόλεμο και την εξαθλίωση.
Η καμπάνια τούς παρουσιάζει ως «ξένους εισβολείς», για να μένει στο απυρόβλητο ο πραγματικός εχθρός: Οι ιμπεριαλιστικοί ανταγωνισμοί και πόλεμοι, στους οποίους συμμετέχει με τα μπούνια η κυβέρνηση, με τη στήριξη και των άλλων κομμάτων. Κανείς δεν ξεριζώνεται οικειοθελώς από τη χώρα του, ούτε βάζει σε κίνδυνο τη ζωή του και των παιδιών του για ψύλλου πήδημα. Η εξαθλίωση που προκαλούν ο πόλεμος και η καπιταλιστική εκμετάλλευση είναι το υπόβαθρο της μετανάστευσης. Αλλά κι όσοι καταφέρουν να φτάσουν σε κάποιον προορισμό, βρίσκονται αντιμέτωποι με την καταστολή και την προσπάθεια των κυβερνήσεων να τους εμφανίσουν ως την πηγή όλων των δεινών που βιώνουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα από τη δική τους αντιλαϊκή πολιτική. Εκεί συναντιούνται όλοι: Φιλελεύθεροι, κεντρώοι, δεξιοί, ακροδεξιοί και άλλοι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Γερμανία, που την ατζέντα της AfD ενάντια στους μετανάστες έχουν υιοθετήσει τόσο οι Σοσιαλδημοκράτες και η CDU, όσο και οι διασπάσεις της Die Linke. Οι εργαζόμενοι σε κάθε χώρα βράζουν στο ίδιο καζάνι με τους μετανάστες της τάξης τους. Πραγματική απειλή είναι το κεφάλαιο και η στρατηγική εμπλοκής στον πόλεμο, η άγρια εκμετάλλευση για το καπιταλιστικό κέρδος, που τους τσακίζει. Εκεί πρέπει να στραφεί και ο κοινός αγώνας!
Πηγή: Ριζοσπάστης








