Στην επετειακή αναφορά στη Βουλή για τα τριάντα χρόνια από τα Ίμια, μίλησε ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Παπαναστάσης, σημειώνοντας πως «το ΚΚΕ ουδέποτε αντιμετώπισε αυτή την κρίση ως ένα μεμονωμένο ελληνοτουρκικό επεισόδιο, αλλά ως απόρροια των γενικότερων ιμπεριαλιστικών ανταγωνισμών στην περιοχή και ως έκφραση των αντιθέσεων των αστικών τάξεων Ελλάδας και Τουρκίας για τον έλεγχο αυτής της περιοχής».
«Το κρίσιμο θέμα που γεννούν οι τότε εξελίξεις δεν είναι απλά μόνο η διαλεύκανση των ευθυνών της τότε πολιτικής ηγεσίας, αλλά η ανάδειξη του πλαισίου που γεννά τέτοιες κρίσεις. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ τότε δεν υπήρξαν απλά οι διαιτητές που διευθέτησαν με την παρέμβασή τους μια κρίση. Χρησιμοποίησαν αυτή την κρίση για να επιβάλουν λύσεις που άφησαν ανοιχτά σημαντικά ζητήματα κυριαρχίας, εισάγοντας στην πράξη τη λογική των “γκρίζων ζωνών” στο Αιγαίο», είπε.
Κατήγγειλε και τις ευθύνες των ελληνικών κυβερνήσεων για την παγίωση αυτής της κατάστασης και για τη μη αναγνώριση των ευθυνών του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ, υπενθυμίζοντας μάλιστα ότι η φράση του τότε Αμερικανού διπλωμάτη Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, «No flags, no ships, no troops» (ούτε σημαίες, ούτε πλοία, ούτε στρατεύματα), αποτέλεσε την έμμεση αμφισβήτηση της ελληνικής κυριαρχίας, αλλά και όπως αποδείχθηκε και μια επικίνδυνη παρακαταθήκη για τα χρόνια που ακολούθησαν.
Κοντά στα 4,3 δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι θα κλείσει φέτος το πρωτογενές πλεόνασμα, με τη φοροληστεία να εκτινάσσεται πάνω από τα 60 δισ. ευρώ, το…
Υπενθύμισε ακόμα τη δήλωση του Κώστα Σημίτη, μια μέρα μετά την κρίση των Ιμίων, που χαιρέτισε τη διαμεσολάβηση των ΗΠΑ, προσβάλλοντας βάναυσα τον λαό μας με το «ευχαριστούμε τους Αμερικανούς», ενώ ο εκπρόσωπος του State Department, Νίκολας Μπερνς, είχε αναφέρει: «Οι ΗΠΑ δεν αναγνωρίζουν ελληνική ή τουρκική κυριαρχία στα Ίμια. Μπορεί να είναι και μερικά άλλα νησιά ή νησίδες επί των οποίων έχουμε παρόμοια θέση». Αυτή ακριβώς η θέση, συνέχισε ο Ν. Παπαναστάσης, «επιβεβαιώνει ότι το ΝΑΤΟ δεν αναγνωρίζει σύνορα, παρά μόνο επιχειρησιακές ζώνες, κατά δήλωση του ίδιου του ΝΑΤΟ και αποδομεί την καραμέλα όλων των κομμάτων του ευρωατλαντισμού, ότι η ΝΑΤΟική λυκοσυμμαχία σε καμία περίπτωση δεν εγγυάται τα σύνορα της χώρας μας».
Αναφερόμενος στους τρεις αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού του Χριστόδουλου Καραθανάση, του Παναγιώτη Βλαχάκου και του Έκτορα Γιαλοψού, που έχασαν τη ζωή τους μετά την πτώση του ελικοπτέρου του Πολεμικού Ναυτικού στη θάλασσα, σημείωσε ότι ο θάνατός τους αποτελεί το ανθρώπινο τίμημα της κρίσης των Ιμίων, προσθέτοντας: «Τιμάμε τη θυσία τους. Και μία προσωπική νότα: Το βράδυ αυτό εμένα προσωπικά με βρήκε υποδιοικητή της Σχολής Αλεξιπτωτιστών, στην οποία υπαγόταν το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών, ίσως το πλέον εκπαιδευμένο και επιχειρησιακά έτοιμο τμήμα για επέμβαση σε τέτοιες περιπτώσεις. Από αυτό το βράδυ κρατάω το χαμόγελο, το θάρρος, αλλά και το θράσος απέναντι στους κινδύνους αυτών των νέων που βάδιζαν σε μια θυσία. Ήταν τιμή μου που ήμουν τότε μαζί τους».
Ίμια 30 – 31 Γενάρη 1996: Αμφισβήτηση κυριαρχικών δικαιωμάτων με σφραγίδα ΗΠΑ-ΝΑΤΟ
Επανερχόμενος στο σήμερα, κατήγγειλε το τουρκικό κράτος που συνεχίζει να θέτει επίμονα ένα πακέτο απαράδεκτων διεκδικήσεων που αμφισβητούν την κυριαρχία και τα κυριαρχικά δικαιώματα ελληνικών νησιών του Αιγαίου, αναπαράγοντας τα περί «γκρίζων νησιών» και βραχονησίδων, απαιτώντας την αποστρατικοποίηση των νησιών μας.
Υπογράμμισε ακόμα ότι «η ελληνική κυβέρνηση παραπλανά τον λαό, προβάλλοντας δήθεν την ισχύ της ως πόλο σταθερότητας και φερεγγυότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, τη στιγμή που έχει μετατρέψει τη χώρα σε μια απέραντη αμερικανοΝΑΤΟική βάση, επιθετική, με ενεργό επιχειρησιακό ρόλο στα υπάρχοντα πολεμικά μέτωπα σε Ουκρανία, Μέση Ανατολή, αλλά και στην -σε εξέλιξη- απειλή επέμβασης στο Ιράν».
Καταλήγοντας σημείωσε ότι «το ΚΚΕ, όπως τότε, έτσι και σήμερα συνεχίζει να δείχνει τον δρόμο, ώστε να δυναμώσει ο αγώνας για την αποδέσμευση της Ελλάδας από τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, για το κλείσιμο των ξένων βάσεων, ενάντια στη στροφή στην πολεμική οικονομία. Ο αγώνας αυτός είναι σήμερα πιο επίκαιρος από οποιαδήποτε άλλη στιγμή στις τελευταίες δεκαετίες».
