
Με επισκέψεις σε τρία από τα πιο εμβληματικά σημεία – μνημεία της Αβάνας και της Κουβανικής Επανάστασης ολοκληρώθηκε την Κυριακή η διεθνιστική αποστολή αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ στην Κούβα. Συγκεκριμένα, οι συνδικαλιστές από την Ελλάδα περιηγήθηκαν αρχικά στο Μνημείο της Granma, όπου φυλάσσεται το ομώνυμο σκάφος, το οποίο μετέφερε τους 82 συνολικά μαχητές με επικεφαλής τον Φιντέλ Κάστρο από το Μεξικό προς τις ακτές της Κούβας για να ξεκινήσει ο αντάρτικος αγώνας.
Εκτός από αυτόν τον ανεκτίμητο θησαυρό, στο ίδιο μουσείο φυλάσσονται συνολικά 15 εκθέματα μεγάλης αξίας από την κουβανική Επανάσταση του 1959, ενώ άσβεστη παραμένει η φλόγα στο μνημείο των αιώνιων ηρώων της Κούβας, την οποία άναψε ο ίδιος ο Φιντέλ Κάστρο. Η ξενάγηση, την οποία έκανε στην αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ μία από τις εργαζόμενες στο Μνημείο ξεκίνησε με αναφορές στο Μουσείο της Επανάστασης που στέκει ακριβώς απέναντι, το οποίο όμως είναι σε φάση συντήρησης, οπότε δεν είναι επισκέψιμο.
Το Μουσείο της Επανάστασης είναι πρώην παλάτι, το οποίο στέγαζε από τις αρχές του 1920 τους κυβερνήτες της Κούβας, δικτάτορες και αυταρχικά καθεστώτα που συνεργάζονταν με τις ΗΠΑ και επικρατούσαν μέχρι την Επανάσταση, μεταξύ των οποίων και του δικτάτορα Μπατίστα, που ανατράπηκε το 1959.
Το συγκεκριμένο κτήριο αποτέλεσε διαχρονικά το επίκεντρο της λαϊκής διαμαρτυρίας, ενώ εκεί δόθηκαν μάχες ακόμα και πριν την επανάσταση, ενώ στους τοίχους του ακόμα και σήμερα διακρίνονται εκατοντάδες σημάδια από σφαίρες, μαρτυρώντας τις πλούσιες αγωνιστικές παραδόσεις του κουβανικού λαού.

Ξεχωρίζει για παράδειγμα η προσπάθεια που έκαναν τον Μάρτη του 1957, οι 27 νέοι φοιτητές που εισέβαλαν στο παλάτι για να το καταλάβουν, με τον Μπατίστα να διαφεύγει. Μετά από σκληρή μάχη εξοντώθηκαν και οι 27 φοιτητές και προς τιμήν τους υπάρχει τιμητική πλάκα στο σημείο που έπεσαν νεκροί οι τελευταίοι προσπαθώντας να διαφύγουν. Επίσης, στον χώρο εκτίθεται το φορτηγό με το οποίο μεταφέρθηκαν στον χώρο και είναι και αυτό γαζωμένο με εκατοντάδες σφαίρες.
Τελικά, μετά την επανάσταση του 1959, ο Φιντέλ Κάστρο ανακοίνωσε τη μετατροπή του «παλατιού» από εκείνο το λαομίσητο κυβερνητικό κτήριο που είχε συνδεθεί με την τυραννία των Κουβανών σε κοινωνικό χώρο, κάτι που έγινε μερικά χρόνια αργότερα με τη δημιουργία του Μουσείου της Επανάστασης.

Κάθε έκθεμα στο μνημείο της Granma μαρτυρά τον μεγαλειώδη αγώνα ενάντια στην τυραννία του Μπατίστα, αλλά και για την υπεράσπιση της κυριαρχίας του κουβανικού λαού μετά τη νίκη της επανάστασης.
Εκεί λοιπόν εκτίθεται η Granma, το πλοιάριο που σάλπαρε από το Μεξικό το Δεκέμβρη του 1956 με τους 82 μαχητές, ξεκινώντας έτσι την τελευταία πράξη του πολέμου για την απελευθέρωση του νησιού. Το σκαρί είναι του 1943 και σήμερα διατηρείται σε άριστη κατάσταση ενώ έχει δημιουργηθεί ένα κρυστάλλινο περίβλημα για την προστασία του.

Εκτός από την Granma στον χώρο εκτίθενται ακόμα τρακτέρ που για τις ανάγκες της Επανάστασης μετατράπηκαν σε πολεμικά τεθωρακισμένα, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν σε μάχες συμβάλλοντας στη νίκη των ανταρτών. Επίσης, τα ιστορικά τζιπ που χρησιμοποίησε ο Φιντέλ Κάστρο, ο Ζουάν Αλμέιδα Μποσκ και ο Ραούλ Κάστρο. Ακόμα, φυλάσσονται μαχητικά αεροσκάφη, όπως αυτό που ανήκε στις δυνάμεις του Μπατίστα και μετά από αναγκαστική προσγείωση στο μέτωπο που διοικούσε ο Ραούλ Κάστρο, οι αντάρτικες δυνάμεις το κατέλαβαν εντάσσοντάς το στον αγώνα, οπότε έγινε και το πρώτο βομβαρδιστικό του επαναστατικού στρατού στη Σιέρα Μαέστρα.
Άλλα εκθέματα συνδέονται με τον ηρωικό αγώνα των Κουβανών ενάντια στους μισθοφόρους των ΗΠΑ στον Κόλπο των Χοίρων το 1961, όπως ένα ακόμα μαχητικό αεροσκάφος που κι αυτό καταλήφθηκε από τους Κουβανούς, σε μια μάχη που κατατρόπωσαν τις επεμβατικές αμερικανικές δυνάμεις.

Στον χώρο εκτίθεται επίσης ένα σοβιετικό τανκ Τ-34 που χειριζόταν ο Φιντέλ Κάστρο, και με το οποίο επιχειρούσε να χτυπήσει πλοίο των ΗΠΑ από όπου διεξαγόταν η εισβολή στον Κόλπο των Χοίρων. Υπάρχει μάλιστα η ιστορική φωτογραφία που δείχνει τον Φιντέλ να εγκαταλείπει μέσα στη φωτιά της μάχης το συγκεκριμένο τανκ για να επιχειρήσει με άλλο τεθωρακισμένο να χτυπήσει το πλοίο των ΗΠΑ, καταφέρνοντας τελικά να το βυθίσει, σε μια πράξη που συνέβαλλε καθοριστικά στην πρώτη ήττα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού στη Λατινική Αμερική.
Ξεχωρίζουν ακόμα τα συντρίμμια αμερικανικών αεροσκαφών που έκαναν παραβιάσεις του εναέριου χώρου των ΗΠΑ, όπως το κατασκοπευτικό που καταρρίφθηκε τον Οκτώβρη του 1962, με την «κρίση των πυραύλων».
Η ξενάγηση ολοκληρώνεται με αναφορά στην αιώνια φλόγα που μένει άσβεστη στο μνημείο των ηρώων από το 1969, όταν και την είχε ανάψει ο Φιντέλ Κάστρο. «Είναι ο τρόπος με τον οποίο τιμάμε τους ήρωες μας, τόσο ζωντανούς όσο και νεκρούς» ήταν τα λόγια με τα οποία ολοκληρώθηκε η ενδιαφέρουσα ξενάγηση στην ιστορία ενός λαού που έχει δείξει τι σημαίνει να τα βάζεις με έναν υπέρτερο αντίπαλο και να βγαίνεις νικητής.

“Αυτός είναι ο λόγος που δείχνουμε
στην κουβανική Επανάσταση όλη μας την εμπιστοσύνη”
Η μαρτυρία της ξεναγού για το πώς η ίδια βιώνει την Επανάσταση μετά από 67 χρόνια τώρα είναι πράγματι συγκινητική, εμπνέοντας ακόμα περισσότερο για την ανάγκη έντασης της αλληλεγγύης. Μετά από μια σύντομη περιγραφή της ιστορίας της ομοσπονδίας Κουβανών Εργατών (CTC), σημειώνει περήφανη για τον κουβανικό λαό, ότι είναι λαός με βαθιά «πολιτική κουλτούρα, πολύ ριζωμένη». Και εξηγεί τον λόγο: «Γιατί η ιδεολογία μας και η κοινωνική τάξη αυτής της χώρας είναι η εργατική τάξη. Και, όπως είπαν ο Μαρξ και ο Ενγκελς, και επιβεβαιώνει ο Λένιν, η εργατική τάξη είναι η επαναστατική τάξη, επιφορτισμένη με το καθήκον να καθοδηγήσει την κοινωνική επανάσταση ενάντια στον απάνθρωπο καπιταλισμό…
Αυτός είναι ένας από τους λόγους που σήμερα ο κουβανικός λαός συνεχίζει την ιστορική του αντίσταση. Επειδή γνωρίζουμε τι είναι ο καπιταλισμός και ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός στη χώρα μας.
Ήμασταν μέχρι το 1959 θύματα αυτών των κυβερνήσεων και των επεμβάσεων.
Όταν νίκησε η Επανάσταση, το 80% του κουβανικού λαού ήταν αναλφάβητο. Η μητέρα μου όταν νίκησε η Επανάσταση ήταν 33 ετών, αναλφάβητη. Σήμερα, εγώ που είμαι η μόνη της κόρη, έχω σπουδάσει κοινωνικές επιστήμες, ειδικευμένη στην Ιστορία – Φιλοσοφία, με μεταπτυχιακά προγράμματα, κάτι που το χρωστάω στην κουβανική Επανάσταση. Με τον Μπατίστα ούτε εγώ ούτε οι συνάδελφοί μου θα μπορούσαμε να σπουδάσουμε. Ο γιος μου, 26 χρονών ήδη έχει τελειώσει δύο πανεπιστημιακές κατευθύνσεις, και το χρωστάει στο έργο της κουβανικής επανάστασης. Αυτός είναι και ο λόγος που εμείς οι Κουβανοί υπερασπιζόμαστε την κυριαρχία της χώρας μας. Αυτός είναι ο λόγος που δείχνουμε στην Επανάσταση όλη μας την εμπιστοσύνη».
Στην πλατεία της Επανάστασης
και στο σημείο που ο Φιντέλ ανακήρυξε τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό


Η παρουσία της αποστολής του ΠΑΜΕ στην Αβάνα ολοκληρώθηκε με την επίσκεψη στην πλατεία της Επανάστασης «Χοσέ Μαρτί», που είναι γνωστή για τις φιγούρες του Τσε Γκεβάρα και του Καμίλο Σιενφούγος που δεσπόζουν από κάθε σημείο, όπως και για τις τεράστιες παλλαϊκές συγκεντρώσεις των εκατομμυρίων Κουβανών κάθε χρόνο την Πρωτομαγιά. Εκεί βέβαια στέκει και ο Χοσέ Μαρτί, «επιβλέποντας» όλη την αχανή έκταση της πλατείας.
Τελευταίος σταθμός της περιήγησης στην Αβάνα, η διασταύρωση των οδών 23 και 12, το σημείο από όπου ο Φιντέλ Κάστρο, στις 16 Απρίλη του 1961 διακήρυξε τον σοσιαλιστικό χαρακτήρα της Κουβανικής Επανάστασης. Ήταν η μέρα του πένθιμου αποχαιρετισμού Κουβανών που έπεσαν από τους αεροπορικούς βομβαρδισμούς των ΗΠΑ τις προηγούμενες μέρες. Και σε μια μαζική συγκέντρωση, ο Φιντέλ θα έλεγε: «Αυτό που οι ιμπεριαλιστές δεν μπορούν να μας συγχωρήσουν είναι ότι κάναμε μια Σοσιαλιστική Επανάσταση ακριβώς κάτω από τη μύτη των Ηνωμένων Πολιτειών!».
























