Γράφει ο Γεώργιος Λιανός //
Το τελευταίο χρονικό διάστημα, το ενδιαφέρον στο πολιτικό σκηνικό, μονοπωλούν τόσο το σκάνδαλο του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε, όσο και η προσπάθεια της κυβέρνησης να ωραιοποιήσει τον ολόπλευρο κατήφορο της χώρας σε όλα τα επίπεδα. Τα κυβερνητικά στελέχη ξαμολήθηκαν στην Θεσσαλονίκη, πριν ακόμη τελειώσει ο φετινός Αύγουστος, ενόψει της Δ.Ε.Θ, προσπαθώντας να αποτρέψουν μια περεταίρω πτώση των ποσοστών της Ν.Δ. Οι τεράστιες παράνομες επιδοτήσεις και η κλοπή δισεκατομμυρίων από αγρότες και κτηνοτρόφους σε στελέχη της Ν.Δ και σε ευνοούμενούς της δεν μπορούσε να μένει για πολύ καιρό σκεπασμένο. Το χαλί δεν μπορεί να κρύψει την διαφθορά και την αφαίμαξη, ευρωπαϊκών επιδοτήσεων, χορηγιών, προγραμμάτων χρηματοδότησης. Τραπεζίτες, εφοπλιστές, πολυεθνικές εταιρείες, βιομήχανοι, μεγαλοεργολάβοι απομυζούν την κοινωνία και τους πολίτες.
Την ώρα που η χώρα καταρρέει, με πολίτες που προσπαθούν να επιβιώσουν, από το κεφάλαιο και τις κυβερνήσεις του που τους έχουν ανακηρύξει, ως εχθρούς τους. Οι πολιτικοί όντας εντολοδόχοι των καπιταλιστών θεωρούν τους λαούς, ως πρόβλημα, ως αντίπαλο που πρέπει να πολεμήσουν και να εξοντώσουν με κάθε τρόπο. Στην Ελλάδα ειδικότερα, ο άνθρωπος βάλλεται πανταχόθεν. Πανάκριβα τρόφιμα, κοινωνικά αγαθά, ιδιωτικοποιημένα, όπως το ρεύμα, νερό, επικοινωνία, καύσιμα, αδυναμία επιβίωσης και φτωχοποίηση ταλανίζουν τους πάντες. Κανείς δεν μιλά και δεν διενεργεί μια ουσιαστική συζήτηση πουθενά για κανένα σημαντικό θέμα που αφορά την κοινωνία. Κουλτούρα συμβιβασμού, παραίτησης, συνενοχής και συμβιβασμού. Κακοήθεια, αθλιότητα είναι όλα αυτά που κυριαρχούν στην κοινωνική και πολιτική ζωή του τόπου.
Κυβερνητικά στελέχη και πολιτικοί εκφράζονται με αυθάδεια, αγένεια και αναίδεια απέναντι στους πολίτες. Παράλληλα, προσπαθούν να ωραιοποιήσουν την εικόνα με το να παρουσιάζουν τους εαυτούς τους ως το αόρατο χέρι της αγοράς που λύνει τα προβλήματα πάντα με γνώμονα το όφελος των κεφαλαιοκρατών. Δεν υπάρχει προσβολή, ανοησία, τοξική ρητορική μεγαλοστομιών που να μην έχει εκστομιστεί από τα στελέχη της Ν.Δ και του υπουργικού συμβουλίου. Όλα αυτά τα πράττει, επειδή εκμεταλλεύεται την απουσία αντιπολίτευσης από τα κόμματα τα οποία έπρεπε να τιμούν το ρόλο τους στο Κοινοβούλιο, πράγμα το οποίο τους δίνει τη δυνατότητα να προχωρούν ολοένα και πιο μέσα στο πάτο της ανοησίας και της αλαζονείας.
Η Γάζα είναι μια πραγματική «κόλαση επί της γης» για το ένα εκατομμύριο παιδιά που ζουν εκεί, καθώς σχεδόν 40 πεθαίνουν καθημερινά εδώ και έναν…
Όσο αφορά το σκάνδαλο του Ο.Π.Ε.Κ.Ε.Π.Ε, παρότι τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά, αντιμετωπίζονται με απαράμιλλη χυδαιότητα, αλητεία και αποσιώπηση. Ένα θέμα που θα έπρεπε να παίζει πρώτο θέμα πίστα παντού, αναπαράγεται με τρόπο υποβόσκοντα. Τα Μ.Μ.Ε, φίλα προσκείμενα στην Ν.Δ, και χρηματοδοτούμενα από τις διάφορες λίστες βοηθούν προς αυτή την κατεύθυνση προσπαθώντας να το υποβαθμίσουν, παρουσιάζοντας βέβαια την εικόνα μιας κυβέρνησης που κάνει τα πάντα για να «λάμψει η αλήθεια». Πάντως οι Πόρσε και οι Φερράρι της Σεμερτζίδου είναι πληρωμένες με τον κόπο των πολιτών και των απλών βιοπαλαιστών αγροτών, οι οποίοι αγωνίζονται μόνοι τους για την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, υψηλής διατροφικής αξίας.
Την απληστία και την βουλιμία των μπλε παλικαριών της Ν.Δ, αυτών που έχουν αυτοαποκαλεστεί άριστοι, πρωτοπόροι και καινοτόμοι των δις και των εκατομμυρίων, θα την πληρώσουν όλοι οι πολίτες και ο λαός, ο οποίος βλέπει, όπως γράφτηκε και πιο πάνω, στενάζει από τα πανάκριβα τρόφιμα. Η ακρίβεια δεν είναι αποτέλεσμα της ρωσικής στρατιωτικής επιχείρησης στην Ουκρανία, όπως μας τσαμπουνούν καθημερινά τα κυβερνητικά στελέχη. Εξάλλου, οι ίδιοι φρόντισαν να θέσουν τη χώρα μας στη «σωστή πλευρά της ιστορίας», βάζοντάς την να χρηματοδοτεί και να στέλνει όπλα σε σκληρότατους, ακροδεξιούς εθνικιστές και φασίστες. Αντιθέτως, εδώ και πολλά χρόνια είναι αποτέλεσμα της ασυδοσίας και του ελεύθερου που έχουν οι πολυεθνικές και τα σούπερ μάρκετ. Τα τελευταία μάλιστα είναι ο μεγαλύτερος νταβατζής στον οικογενειακό πορτοφόλι, έχουν καταπιεί όλες τις μικρές και τοπικές αγορές τροφίμων. Συνεχίζουν να κερδοσκοπούν με τις ευλογίες της τωρινής, αλλά και της προηγούμενης κυβέρνησης.
Ο πρωτογενής τομέας σβήνει, τα χωριά αδειάζουν και η χώρα μας που άλλοτε βασιζόταν στην πανίσχυρη επαρχία, τώρα κυνηγά προγράμματα κατάρτισης και ημιμάθειας, άλλοτε ψάχνει για σεζόν και άλλοτε παρασιτεί στα αποκαΐδια και τα απομεινάρια των πολιτικών φτώχειας και εξαθλίωσης. Πάντως από τα «μνημόνια βγήκαμε» μας λένε και έχουμε ανάπτυξη. Παραμύθια και πέρα από τη Χαλιμά για ανόητους και άφρονες. Τίποτα δεν μπορεί πια να συγκαλυφθεί, όσο και να προσπαθούν να το κρύψουν κάτω από το χαλί που έφτιαξαν. Στα Τέμπη ξεδιπλώνεται όλο το παζλ της θολούρας που έχει προκαλέσει η κατρακύλα της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής. 57+ άτομα περιμένουν να δικαιωθούν. Το ίδιο συμβαίνει και με το Μάτι, την Μάνδρα, την Ηλεία το Σάμινα, τον Μαλιακό και τα παλαιότερα και τα νεώτερα Τέμπη, όπου δικαίωση ήταν μια λέξη και όνειρο θερινής νυκτός. Θολούρα και ζωή ανάξια να βιωθεί η εποχή μας. Μπορεί ο λαός να βρει τον τρόπο να ανθέξει και να σπάσει το σκότος;
