Με νέα δήλωση του ιδρυτή της εταιρείας “Intellexa” έρχεται ξανά στο φως το έρεβος και η σαπίλα των αστικών κρατών, του “κανονιστικού πλαισίου” της ΕΕ, των “στρατηγικών συμμάχων κρατών-τρομοκρατών και των διάφορων επιχειρηματικών ομίλων.
Τα φανερά και αθέατα νήματα που συνδέουν όλους τους παραπάνω και επιβεβαιώνουν το δόγμα «ουδείς εξαιρείται» των παρακολουθήσεων. Ειδικά σε περιόδους που δυναμώνουν οι αντιθέσεις μεταξύ τμημάτων του κεφαλαίου και ιμπεριαλιστικών δυνάμεων στο φόντο της γενικευμένης πολεμικής προετοιμασίας που η λαϊκή δράση μπαίνει στο στόχαστρο και ο λαός καλείται να στηρίξει το «εθνικό συμφέρον» των αστών, την προσπάθεια αναμόρφωσης του σάπιου αστικού πολιτικού συστήματος.
Από τον Οκτώβριο του 2023, οι δολοφονικές ισραηλινές επιθέσεις έχουν σκοτώσει περισσότερα από 17.800 παιδιά και έχουν αφήσει πολλούς νεαρούς επιζώντες μόνιμα με ουλές, τραύματα,…
Σκάνδαλο υποκλοπών: Νέα δημοσιεύματα για την χρησιμοποίηση του Predator από την ΕΥΠ
Ο Τομ Ντίλιαν λοιπόν, ιδρυτής της εταιρείας η οποία είχε ισχυρούς δεσμούς με το κράτος-τρομοκράτη Ισραήλ και εμπορευόταν το λογισμικό παρακολούθησης “Predator”, με νέα δήλωσή του σε μέσα όπως το «Mega» ουσιαστικά προσπαθεί να τεκμηριώσει την αθωότητα βάζοντας στο κάδρο την εμπλοκή ΕΥΠ και κυβερνητικών παραγόντων στο σκάνδαλο που δεν διερευνήθηκαν. Ισχυρίζεται ότι «πολλοί μάρτυρες ανέφεραν την πιθανή εμπλοκή της ΕΥΠ. Η ίδια η απόφαση αναφέρεται στη χρήση ταυτοτήτων που συνδέονται με ανώτερα κυβερνητικά στελέχη, ωστόσο δεν έγινε καμία προσπάθεια πλήρους διερεύνησης αυτών των κατευθύνσεων».
Στα γνωστά παζάρια που κάνουν τα κοινωνικά παράσιτα μεταξύ τους, απειλώντας ο ένας να βγάλει τα άπλυτα του άλλου στη φόρα, ο Ντίλιαν δηλώνει πως «πιστεύω ότι αποτελεί έγκλημα για ιδιώτες να παρεμβαίνουν σε επικοινωνίες. Αλλά είναι ακόμα πιο σοβαρό έγκλημα να οργανώνεται μία συνωμοτική εγκληματική πράξη για να στείλει αθώους ανθρώπους στη φυλακή προκειμένου να καλυφθούν πολιτικές αρχές. Ο Νίξον έχασε την προεδρία του στην υπόθεση “Watergate” επειδή προσπάθησε να συγκαλύψει μία επιχείρηση υποκλοπών. Παρέμεινα σιωπηλός κατά τη διάρκεια της δίκης, αλλά δεν θα γίνω αποδιοπομπαίος τράγος»
.
Εξίσου ενδιαφέρον φυσικά έχει το πού στηρίζει την «αθωότητά» του ο έμπορας του λογισμικού παρακολούθησης του κράτους-τρομοκράτη που χρησιμοποιεί και άλλα λογισμικά τεχνολογικών κολοσσών για να καταφέρνει αποτελεσματικά πλήγματα σε κορμάκια παιδιών που χτυπά στη Γάζα.
Γράφει συγκεκριμένα πως «αυτές οι τεχνολογίες έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίζουν τις προσπάθειες εθνικής ασφάλειας και δημόσιας τάξης κυρίαρχων κρατών, όλα στο πλαίσιο του κανονιστικού πλαισίου της ΕΕ και των νομικών προτύπων».
Οι έμπορες των παρακολουθήσεων για τους δικούς τους σκοπούς επικαλούνται τη «νομιμότητα» των «κρατών δικαίου» της ΕΕ. Το ζήτημα είναι τι συμπεράσματα μπορεί να βγάλει κανείς για όλους όσοι υπερασπίζονται τη «νομιμότητα» και το «κανονιστικό πλαίσιο» της ΕΕ που τσακίζει τους λαούς και τους βάζει στο στόχαστρο κάθε είδους μηχανισμών όπως οι παραπάνω.
Πηγή 902
Γνωστό στους παλιότερους το σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ _μεγάλο για την εποχή του στην μητρόπολη του καπιταλισμού (1972): διάρρηξη στην έδρα της Εθνικής Επιτροπής Δημοκρατικών (DNC) στο συγκρότημα γραφείων Γουότεργκεϊτ στην Ουάσιγκτον και την απόπειρα συγκάλυψης και συμμετοχής του τότε πρόεδρου, Ρίτσαρντ Νίξον και της κυβέρνησής του (όταν αποκαλύφθηκε και ερευνήθηκε από το Κογκρέσο, ο Νίξον αντιστάθηκε στους ελέγχους, οδηγώντας σε συνταγματική κρίση)
Το σκάνδαλο οδήγησε στην “ανακάλυψη” καταχρήσεων εξουσίας με έναρξη διαδικασίας καθαίρεσης εναντίον του προέδρου που τελικά οδήγησε στην παραίτηση του Νίξον, προκειμένου να αποφύγει την καθαίρεση. Στην ουσία _τίποτε επί της ουσίας, αλλά περί όνου σκιάς _το πρόβλημα για το Ανώτατο Δικαστήριο ήταν ότι “ο πρόεδρος ήταν υποχρεωμένος να δημοσιεύσει τις μαγνητοταινίες για να τις ερευνήσει η κυβέρνηση” _εξάλλου το 1974 ο επόμενος πρόεδρος Τζέραλντ Φορντ του απένειμε χάρη.
Να θυμίσουμε πως κεντρικό ρόλο στην αποκάλυψη της υπόθεσης είχε η Washington Post και όχι οι παντοδύναμε μυστικές υπηρεσίες (CIA FBI κλπ): ειδικότερα δύο δημοσιογράφοι οι οποίοι με σειρά ρεπορτάζ αποκάλυπταν όλο και περισσότερες πτυχές του σκανδάλου. (πάνω στην έρευνα τους, βασίστηκε το 1976 η ταινία του Άλαν Πάκουλα, “Όλοι οι Άνθρωποι του Προέδρου” με πρωταγωνιστές τους Ντάστιν Χόφμαν, Ρόμπερτ Ρέντφορντ και Τζέισον Ρόμπαρντς
