Σαν σήμερα ®️ ™️ 31η Μάρτη
Μια ματιά στην ιστορία του τόπου και του κόσμου
Γεγονότα και πρόσωπα που έμειναν στην ιστορία
και δεν πρέπει να ξεχάσουμε
1492 Οι βασιλείς της Ισπανίας, Φερδινάνδος και Ισαβέλλα, εκδίδουν διάταγμα για την εκδίωξη των Εβραίων από τη χώρα.
1596 Γεννήθηκε ο Γάλλος φιλόσοφος και μαθηματικός, Ρενέ Ντεκάρτ, γνωστότερος στην Ελλάδα ως Καρτέσιος, ο οποίος έμεινε στην ιστορία και για τη ρήση του «σκέφτομαι, άρα υπάρχω».
1685 Γεννήθηκε ο Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ (Πέθανε στη Λειψία, 28 Ιουλίου 1750), Γερμανός συνθέτης, διευθυντής ορχήστρας, μουσικοπαιδαγωγός και εκτελεστής (οργανίστας, κλειδοκυμβαλίστας, βιολίστας και βιολονίστας) της περιόδου Μπαρόκ. Υπήρξε αναμφισβήτητα ο μεγαλύτερος συνθέτης αυτής της περιόδου, καθώς και ένας από τους σπουδαιότερους στην ιστορία της έντεχνης Δυτικής μουσικής. Τα περισσότερα από 1000 έργα του που έχουν διασωθεί έως τις μέρες μας, φέρουν όλα τα χαρακτηριστικά της εποχής Μπαρόκ, τα οποία και απογειώνουν στην τελειότητα.
1732 Γεννήθηκε ο αυστριακός συνθέτης, Γιόζεφ Χάυδν (Franz Joseph Haydn) _πέθανε 31 Μαΐου 1809 από τους σημαντικότερους της κλασικής εποχής της μουσικής. Θεωρείται ο “πατέρας” της συμφωνίας και του κουαρτέτου εγχόρδων. Το έργο του περιλαμβάνει κυρίως οργανική μουσική — συμφωνίες και μουσική δωματίου — καθώς και φωνητικά έργα στα οποία περιλαμβάνονται κωμικές και δραματικές όπερες.

Αθανάσιος Διάκος: Αντάρτης, κλέφτης, παλικάρι πάντα είν’ ο ίδιος ο λαός
1821 Ο Αθανάσιος Διάκος υψώνει τη σημαία της Επανάστασης στη Λιβαδειά.
1833 Ο Τούρκος φρούραρχος των Αθηνών Οσμάν Εφέντης παραδίδει την Ακρόπολη στον Βαυαρό ταγματάρχη Πάλιγκαν και στον υπολοχαγό Χριστόφορο Νέζερ. Οι Οθωμανοί αποχωρούν οριστικά από την Αθήνα.
1855 Πέθανε η βρετανίδα συγγραφέας, Σαρλότ Μπροντέ
1889 Εγκαινιάζεται ο Πύργος του Άιφελ.

1898 Πέθανε η Ελεονόρα Μαρξ. Ήταν η έκτη κόρη του Μαρξ και της γυναίκας του, Τζένι φον Βεστφάλεν (Jenny von Westphalen
1901 Η εταιρεία Ντέμλερ κατασκευάζει το πρώτο αυτοκίνητο Μερσέντες.
1917 Οι Παρθένοι Νήσοι περιέρχονται στην κυριαρχία των ΗΠΑ, αφού καταβάλλονται 25 εκατομμύρια δολάρια στη Δανία.
1918 Εφαρμόζεται για πρώτη φορά στις ΗΠΑ η θερινή ώρα
1927 Το υπουργείο Παιδείας καταρτίζει επιτροπή «για την καταπολέμηση του κομμουνισμού εις τα σχολεία». Υπουργός Παιδείας τότε στην οικουμενική κυβέρνηση του Αλέξανδρου Ζαΐμη ήταν το στέλεχος του Κόμματος των Ελευθεροφρόνων (του Ιωάννη Μεταξά) Θεολόγος Νικολούδης. Ήδη με εμπιστευτική Εγκύκλιο του προς όλα τα δημόσια εκπαιδευτικά ιδρύματα ο Θ. Νικολούδης είχε συστήσει την παρακολούθηση κάθε κομμουνιστικής κίνησης στα πανεπιστήμια, προτείνοντας ταυτόχρονα τη διενέργεια διαλέξεων κατά του κομμουνιστικού κινδύνου. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους επεσήμανε την ανάγκη «όπως ληφθή νομοθετικόν μέτρον απαγορεύον εις τους φοιτητάς να μετέχωσι συλλόγων μη επιδιωκόντων καθαρώς επιστημονικούς σκοπούς, καθισταμένης υπευθύνου της Συγκλήτου δια την τήρησιν του σχετικού νόμου. Θα συστηθή εις τους καθηγητάς όπως εκάστοτε δράττονται της ευκαιρίας προς διαφώτισιν των φοιτητών όσον αφορά τας περί ιστορικού υλισμού θεωρίας».
1946 Πραγματοποιούνται οι πρώτες εκλογές μετά την απελευθέρωση μέσα σε πρωτοφανείς συνθήκες βίας και νοθείας, από τις οποίες απέχει το ΚΚΕ. Το Λαϊκό Κόμμα κερδίζει 250 έδρες. Σάββατο 30 προς Κυριακή 31 Μαρτίου 1946 και ενώ οι κάλπες των εκλογών έχουν ανοίξει εκδηλώνεται επίθεση 33 ένοπλων καταδιωκόμενων αριστερών στον σταθμό χωροφυλακής στο Λιτόχωρο. Σκοπός η απελευθέρωση ΕΑΜιτών και ΕΛΑΣιτών κρατουμένων. Το Λιτόχωρο είναι μια «πρώτη σαφής προειδοποίηση» των αγωνιστών της ΕΑΜικής αντίστασης που «σπρώχνονταν στον δρόμο της ένοπλης πάλης για να υπερασπιστούν τη ζωή τους, την τιμή και την αξιοπρέπειά τους…». Η ένοπλη διαμαρτυρία ενάντια στο αντιδραστικό καθεστώς της τρομοκρατίας και της βίας και της εκλογικής νοθείας ήταν προειδοποίηση προς την αντίδραση ότι δεν είναι δυνατό να δολοφονεί ατιμώρητα άοπλους πολίτες, γυναίκες και παιδιά.
1964 Λήγει η μεγαλύτερη και δαπανηρότερη απεργία των εφημερίδων στην ιστορία της Νέας Υόρκης, που διήρκεσε 114 ημέρες.
1980 Πεθαίνει ο Τζέσι Όουενς στην Αριζόνα. Υπήρξε η κυρίαρχη φυσιογνωμία των Ολυμπιακών Αγώνων του Βερολίνου, ταπεινώνοντας το Χίτλερ και την άρια φιλοσοφία των Ναζί με τα χρυσά ολυμπιακά του μετάλλια. Όταν ρωτήθηκε, πως ένιωσε, που ο Χίτλερ αρνήθηκε να τον συγχαρεί επειδή ήταν μαύρος απάντησε ότι, ούτε ο Πρόεδρος των ΗΠΑ τον συνεχάρη για την επιτυχία του. Αργότερα για να μπορέσει να ζήσει έγινε επαγγελματίας. “Είχα δόξα, αλλά δεν είχα χρήματα” παραδέχτηκε. Για να βγάλει τα προς το ζην, υποχρεώθηκε να συναγωνιστεί άλογα, σκύλους, ακόμα και με καγκουρό. Προς τιμήν του θα αθλοθετηθεί από το 1981 διεθνές ετήσιο βραβείο για τον καλύτερο αθλητή του στίβου.
1970 Πέθανε ο Σεμιόν Τιμοσένκο, Σοβιετικός (Ουκρανός) ηγέτης του κόκκινου στρατού (γεννήθηκε στη Βεσσαραβία, 18-Φεβ-1895) στρατάρχης της Σοβιετικής Ένωσης, που τιμήθηκε δυο φορές σαν ήρωας της χώρας του. Το 1941 και μετά τη ναζιστική επίθεση κατά της ΕΣΣΔ ο Τιμοσένκο έλαβε θέση αρχιστράτηγου στη Μόσχα. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους με εντολή του Στάλιν μετέβη στο δυτικό μέτωπο σαν διοικητής. Το φθινόπωρο ανέλαβε τον έλεγχο και του νοτιοδυτικού μετώπου και ανακατέλαβε το Ροστώφ ενώ στις αρχές του 1942 ήταν επικεφαλής του φινλανδικού μετώπου. Το Μάιο του 1942 επιχείρησε μια ευρεία αντεπίθεση στο Χάρκοβο και έπειτα, τοποθετήθηκε κατά σειρά διοικητής διαφόρων άλλων μετώπων (Στάλινγκραντ, Καυκάσου, Βαλτικής). Μετά τη λήξη του πολέμου θήτευσε σαν διοικητής Ουραλίων και Λευκορωσίας, ενώ στα 1960 διορίσθηκε γενικός επιθεωρητής του υπουργείου άμυνας και το 1961 έγινε πρόεδρος της κρατικής επιτροπής βετεράνων πολεμιστών.
1982 Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου κερδίζει το Όσκαρ για τη μουσική επένδυση του φιλμ «Δρόμοι της Φωτιάς» (“Chariots of Fire”), που αναφέρεται στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού το 1924.
1991 Η οργάνωση 17 Νοέμβρη πραγματοποιεί επίθεση με αντιαρματική ρουκέτα στο ξενοδοχείο Πεντελικόν, στην Κηφισιά.
1992 Τα Όσκαρ καλύτερης ταινίας, σκηνοθεσίας, προσαρμογής σεναρίου, πρώτου γυναικείου στην Τζόντι Φόστερ και πρώτου ανδρικού ρόλου, στον Άντονι Χόπκινς αποσπά η ταινία “Η σιωπή των αμνών”.
1995 Στη Ρουμανία, Αιρμπάς της εταιρίας ΤΑΡΟΜ, συντρίβεται λίγο μετά την απογείωσή του από το αεροδρόμιο του Βουκουρεστίου, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και οι 59 επιβάτες του.

2008 Πεθαίνει ο γαλλικής καταγωγής Αμερικανός σκηνοθέτης σεναριογράφος και ηθοποιός του θεάτρου και του κινηματογράφου Jules Dassin (Ζιλ Ντασέν 1911-2008) , που έζησε για πολλά χρόνια στη Γαλλία και στην Ελλάδα, όπου και πέθανε. Ήταν ένα από τα οκτώ παιδιά ενός Ουκρανο-Εβραίου κουρέα. Σε μικρή ηλικία μετακόμισε με την οικογένειά του στο Χάρλεμ της Νέας Υόρκης. Πήγε σχολείο στο Μπρονξ αλλά λόγω οικονομικών προβλημάτων της οικογένειάς του δεν κατάφερε να το τελειώσει. Από νωρίς εκδήλωσε την αγάπη του για το θέατρο. Ήδη από το 1936 ερμήνευε μικρούς ρόλους σε θεατρικές παραστάσεις. Επίσης, άρχισε να γράφει σενάρια για ραδιοφωνικά έργα.

Το 1940 έρχεται στο Χόλιγουντ με σκοπό να ασχοληθεί με τη σκηνοθεσία. Αρχικά εργάστηκε με τον Άλφρεντ Χίτσκοκ ως βοηθός του στην ταινία “Δε σε Θέλω πια” (Mr. and Mrs. Smith) (1942) και στη συνέχεια συνεργάστηκε με το σκηνοθέτη Μαρκ Χέλινγκερ, με τον οποίο δημιούργησε δύο ταινίες. Στις ΗΠΑ πρόλαβε να γυρίσει ταινίες με σημαντικούς ηθοποιούς, όπως τον Τζον Γουέιν και την Τζόαν Κρόφορντ (“Μετά την καταισχύνη”, 1943), τον Τσαρλς Λότον (“Το φάντασμα του Κάντερβιλ”, 1944), τον Μπαρτ Λάνκαστερ (“Ο δήμιος των κολασμένων”, 1947) κ.ά.
Ο ίδιος τα φιλμ αυτά δεν τα είχε σε εκτίμηση. Έλεγε χαρακτηριστικά: “Τα πρώτα πέντε φιλμ μου δεν θέλω να τα θυμάμαι“. Από την αμερικανική περίοδο του Ντασέν ξεχωρίζουν, τόσο από τον ίδιο όσο και από τους κριτικούς, οι ταινίες: “Ο δήμιος των κολασμένων” (Brut Force), “Γυμνή πόλη” (Naked City) (1948) και το θεωρούμενο ως το αριστούργημά του “Η νύχτα και η πόλη” (Night and the city) (1950) με τον Ρίτσαρντ Γουίντμαρκ. Την ίδια χρονιά ο Ντασέν μπήκε στη Μαύρη Λίστα του Χόλυγουντ και από εκείνη τη στιγμή και μετά τού ήταν αδύνατο να εργαστεί στις ΗΠΑ. Το 1952 η Μπέτι Ντέιβις προσέλαβε τον Ντασέν για να αναλάβει τη σκηνοθεσία του μιούζικαλ Two’s Company στο Μπρόντγουεϊ, παρά τις πιέσεις που που πήγαζαν από το στίγμα του Ντασέν σαν κομμουνιστή. Το θεατρικό δεν είχε ιδιαίτερη επιτυχία, λίγο αργότερα η Ντέιβις αρρώστησε και οι παραστάσεις αναβλήθηκαν. Ο Ντασέν, μη μπορώντας να βρει δουλειά, αναγκάστηκε να διαφύγει με την οικογένειά του στην Ευρώπη.
(…)
Ο Ζυλ Ντασέν αρχικά παντρεύτηκε τη βιολονίστα Μπεατρίς Λόουνερ (Beatrice Launer), με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: το διάσημο στη Γαλλία τραγουδιστή Τζο Ντασέν (1938 – 1980), που πέθανε από καρδιακό επεισόδιο, την ηθοποιό Ζυλί Ντασέν (Julie Dassin, 1940) και τη συνθέτρια τραγουδιών Ρίκι (Rickie, Richelle Dassin, 1944). Επίσης, γνώρισε τρία εγγόνια.

Αργότερα ερωτεύτηκε τη Μελίνα Μερκούρη, την οποία και παντρεύτηκε χωρίς να αποκτήσουν παιδιά. Μαζί γύρισαν τις ταινίες Ποτέ την Κυριακή, Τοπ Καπί και Φαίδρα. Μετά το θάνατό της, έγινε πρόεδρος του Ιδρύματος Μελίνα Μερκούρη, το οποίο ιδρύθηκε για την προώθηση της δημιουργίας του νέου μουσείου της Ακρόπολης και την προβολή του ελληνικού πολιτισμού.
(…)

























