Ο Κώστας Γανωσέλης άφησε την τελευταία του πνοή σε ηλικία 79 ετών
αφήνοντας πιο φτωχό το χώρο της ελληνικής μουσικής –
‘’Πατέρα’’, ο ‘’θείος‘’ θα σε θυμάται πάντα με τιμή», έγραψε ο Γιώργος Νταλάρας.
Πιο φτωχή είναι πλέον η ελληνική μουσική στη χώρα μας αφού άφησε την τελευταία του πνοή ο Κώστας Γανωσέλης. Ο σπουδαίος έλληνας μουσικός και ενορχηστρωτής έφυγε σε ηλικία 79 ετών. Από τα πρώτα μαθητικά του χρόνια ήρθε σε επαφή με τη βυζαντινή μουσική και το πιάνο. Σπούδασε στη Νομική Σχολή της Αθήνας, αλλά μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του ασχολήθηκε αποκλειστικά με τη μουσική.
Ο Κώστας Γανωσέλης ήρθε σε επαφή με τη μουσική από πολύ νεαρή ηλικία, ξεκινώντας με τη βυζαντινή μουσική και το πιάνο. Παρότι σπούδασε στη Νομική Σχολή Αθηνών, μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του αποφάσισε να αφοσιωθεί ολοκληρωτικά στη μουσική, ακολουθώντας τον δρόμο που, όπως αποδείχθηκε, θα τον καθιέρωνε ως μία από τις πιο σταθερές και αξιόπιστες μορφές της ελληνικής σκηνής. Από το 1975 και έπειτα, υπήρξε στενός συνεργάτης κορυφαίων δημιουργών και ερμηνευτών, όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, η Μαρία Φαραντούρη, ο Νίκος Ξυλούρης, ο Μάνος Λοΐζος, ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Θάνος Μικρούτσικος και ο Χρήστος Νικολόπουλος. Παράλληλα, συνεργάστηκε με σπουδαίες φωνές του ελληνικού τραγουδιού, ανάμεσά τους η Χάρις Αλεξίου, ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, η Δήμητρα Γαλάνη και ο Γιώργος Νταλάρας, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση του ήχου εμβληματικών έργων. Η καλλιτεχνική του διαδρομή, ωστόσο, δεν περιορίστηκε στα ελληνικά σύνορα. Ο Κώστας Γανωσέλης ανέπτυξε έντονη διεθνή δραστηριότητα, συνεργαζόμενος με δημιουργούς όπως ο Ζουλφί Λιβανελί, ο Μίλτον Σόσα και ο Τζον Ουίλιαμς. Παράλληλα, διηύθυνε και συνεργάστηκε με σπουδαία μουσικά σύνολα, μεταξύ των οποίων η Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ, η Ορχήστρα του BBC, η Συμφωνική Ορχήστρα του Μόντρεαλ, η Ορχήστρα Millenium του Σίδνεϊ, η ρωσική ορχήστρα Οσίποφ και η Χορωδία της Όπερας του Βερολίνου.
Πάλι μπλακ άουτ στον «Ευαγγελισμό», στο μεγαλύτερο Νοσοκομείο της χώρας, τη «ναυαρχίδα» του ΕΣΥ! Όλα τα τμήματα του Νοσοκομείου βυθίστηκαν το απόγευμα στο σκοτάδι. Στην…
Ο θάνατός του αφήνει ένα δυσαναπλήρωτο κενό, αλλά και μια σπουδαία παρακαταθήκη: ένα έργο που γεφύρωσε την ελληνική μουσική με τη διεθνή σκηνή και έναν δημιουργό που υπηρέτησε τη μουσική με συνέπεια, γνώση και βαθύ σεβασμό.
Από το 1975 υπήρξε στενός συνεργάτης, μεταξύ άλλων, του Μίκη Θεοδωράκη, της Μαρίας Φαραντούρη, του Νίκου Ξυλούρη, του Μάνου Λοΐζου, του Σταύρου Ξαρχάκου, του Θάνου Μικρούτσικου, του Χρήστου Νικολόπουλου, της Χάρης Αλεξίου, του Βασίλη Παπακωνσταντίνου, της Δήμητρας Γαλάνη και του Γιώργου Νταλάρα. Συνεργάστηκε ακόμα με τους Ζ. Λιβανελί, Μ. Σόσα, Τζ. Ουίλιαμς, Β. Ντονάτι, την Ορχήστρα Hilversum Metropole, τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ, την Ορχήστρα Millenium του Σίδνεϊ, τη Συμφωνική Ορχήστρα του Μόντρεαλ, τη ρωσική ορχήστρα Οσίποφ, την Προεδρική Ορχήστρα Ρωσικής Ομοσπονδίας, την Καμεράτα-Ορχήστρα Φίλων της Μουσικής, την Ορχήστρα του BBC, τη Χορωδία της Όπερας του Βερολίνου, καθώς και με τους μαέστρους Λ. Μπρόουερ, Τζ. Έλις, Ν. Ντέιβις, Σπ. Ράντο, Αλ. Μυράτ, Ηλ. Βουδούρη, Τζ. Ικόμα, Ντ. Μπάκερ, Σ. Ντιτουά, Ν. Καλίνιν, Π. Οβσιάνικοφ κ.ά.
Κατά την τριετία 1983-1985 εκπαιδεύτηκε στην Ιαπωνία στα συστήματα διδασκαλίας ηλεκτρονικών οργάνων και έγραψε 10 βιβλία με εκπαιδευτικό και θεωρητικό περιεχόμενο. Στην ελληνική δισκογραφία υπάρχουν περισσότεροι από 70 δίσκοι με δικές του ενορχηστρώσεις, καθώς και δύο προσωπικοί του δίσκοι.
Οι αναρτήσεις από Νταλάρα & Παπακωνσταντίνου
Στο συγκινητικό του «αντίο» ο Γιώργος Νταλάρας ανέφερε: «Κώστας Γανωσέλης. Ένας σπουδαίος μουσικός, ένας σπάνιος άνθρωπος! Ταγμένος μουσικός, ταγμένος πολίτης. Διανοούμενος της μουσικής και του λόγου. Παράλληλα, ένας άνθρωπος με σπάνιο, καταλυτικό χιούμορ που περιέγραφε με ακρίβεια τους ανθρώπους χωρίς ίχνος δεικτικότητας. Ο Κώστας ήταν ο μουσικός που σεβάστηκε απόλυτα την παράδοση και παράλληλα ήταν νεωτεριστής και πρωτοπόρος στην τεχνολογία και στη χρήση των ηλεκτρονικών οργάνων με σπάνια αισθητική. Ένα στήριγμα, παράδειγμα και υπόδειγμα για τους νέους μουσικούς. Μια εμβληματική προσωπικότητα, σημείο αναφοράς για όλους μας!
Ο Γανωσέλης λειτούργησε διαδραστικά και δημιουργικά για πάνω από 50 χρόνια στον χώρο μας. Ένας μοναδικός δάσκαλος! Όσο για μένα, τι να πρωτοπώ… Του χρωστάω τόσα πολλά. Με στήριξε, με ενθάρρυνε, με παρότρυνε σε σημαντικά βήματα και σχέδια με τις ενορχηστρώσεις του και τις μουσικές του γνώσεις. ‘’Πατέρα’’, ο ‘’θείος‘’ θα σε θυμάται πάντα με τιμή, ευγνωμοσύνη και πολλή αγάπη».
Από την πλευρά του ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου έγραψε: «Παντοτινέ μου φίλε και δάσκαλε, Κώστα Γανωσέλη, καλό σου ταξίδι στη γειτονιά των αγγέλων…».
Η ηρεμία του και η στωικότητά του ήταν απερίγραπτες. Μια μέρα πάνω στην πρόβα οι δυο μας μαζί και με τον Κώστα τον Γανωσέλη, που κατέγραφε τις ιδέες, μου έσπασε μια χορδή και δεν μπορούσα να παίξω. Ο Μάνος άρχισε τότε να μου αναπτύσσει μια φιλοσοφία μεταξύ σοβαρού και αστείου, πως δεν είναι οι χορδές που παίζουν αλλά η ψυχή του παίχτη. Όταν ο παίχτης έχει πραγματικά ψυχή, τότε το όργανο προσαρμόζεται στην ψυχή αυτή! Ομολογώ πως δεν θυμάμαι πώς παρασύρθηκα. Συνεχίσαμε την πρόβα άνετα θαρρείς και δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Η κιθάρα συνέχιζε να έχει μια χορδή λιγότερη, αλλά η θυμοσοφία του Μάνου λειτούργησε άψογα. Μετά χαμογελαστός και χαρούμενος άνοιξε ένα μπουκάλι κονιάκ και τσουγκρίσαμε…
Νότης Μαυρουδής
