Ο βραβευμένος στενός φίλος και συνεργάτης του Κόπολα ελληνικής καταγωγής Ντιν Ταβουλάρης _Dean Tavoularis, (Όσκαρ για τον “Νονό II” +4 υποψηφιότητες “Νονός ΙΙΙ” και “Αποκάλυψη τώρα” του Κόπολα, “Tucker: The Man and His Dream, καθώς και για το “The Brink’s Job» του Γουίλιαμ Φρίντκιν) και , πέθανε στο Παρίσι, σε ηλικία 93 ετών. Συνεργάστηκε επίσης με τον Κόπολα στα: «The Conversation», «One From the Heart», «Rumble Fish», «The Outsiders», «Peggy Sue Got Married», «Gardens of Stone», και στο τμήμα που σκηνοθέτησε ο Κόπολα στις ταινίες «New York Stories» και «Jack».
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας ℹ️ Variety
Κοντά στα 4,3 δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι θα κλείσει φέτος το πρωτογενές πλεόνασμα, με τη φοροληστεία να εκτινάσσεται πάνω από τα 60 δισ. ευρώ, το…
_Κόπολα
“Ο αγαπητός μου φίλος και συνεργάτης Ντιν Ταβουλάρης έφυγε από τη ζωή, μια βαθιά απώλεια. Δεν θα μπορούσα να απαριθμήσω τους πολλούς τρόπους με τους οποίους συνέβαλε θετικά στο έργο μου και στην προσωπική μου ζωή. Ήταν ένας σπουδαίος καλλιτέχνης, ένας σπουδαίος φίλος, ένας σπουδαίος σκηνογράφος και ένας σπουδαίος άνθρωπος”. Ο Ταβουλάρης και ο Κόπολα ξεκίνησαν τη συνεργασία τους, που διήρκεσε δεκαετίες, με την ταινία “Ο Νονός”. Ο Πίτερ Κόουι, στο βιβλίο του “Coppola: A Biography”, δήλωσε ότι η σκηνογραφία του Ταβουλάρη στο “Νονός ΙΙ” απεικονίζει “την αντίθεση μεταξύ της υπεροχής και της παρακμής της αυτοκρατορίας των Κορλεόνε“.
“Πολύ συχνά με τον Ντιν”, αναφέρει ο Κόπολα, “ακόμη και από νωρίς, όταν δεν ήξερα αν συμφωνούσα μαζί του, έμαθα ότι το ένστικτό του ήταν πολύ καλό και ότι αργότερα θα μου άρεσε πολύ η ιδέα του, ακόμη και αν δεν ήταν κάτι που μου άρεσε αμέσως”.
Πρώτα βήματα
Γεννημένος από Έλληνες μετανάστες στη Μασαχουσέτη αλλά μεγαλωμένος στο Λος Άντζελες, ο Ταβουλάρης πήρε μια πρώτη γεύση από τον κόσμο των στούντιο βοηθώντας τον πατέρα του στις παραδόσεις καφέ σε διάφορα στούντιο του Χόλιγουντ. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Otis Art Institute. «Όταν ήμουν νέος», είπε, «παρακολουθούσα σχολή τέχνης, αλλά τότε δεν υπήρχαν σχολές κινηματογράφου. Πήγαινα σινεμά και χανόμουν μέσα τους. Τα σκηνικά μου έμεναν στη μνήμη, αλλά δεν συνειδητοποιούσα την καλλιτεχνική διεύθυνση και δεν είπα ποτέ στον εαυτό μου: “αυτό θέλω να κάνω”». Η πρώτη του δουλειά στο Χόλιγουντ ήταν στη Disney, στην ταινία “Η Λαίδη και ο Αλήτης”, ενώ το έργο του αποτέλεσε θέμα γαλλικού ντοκιμαντέρ το 2003 με τίτλο “Dean Tavoularis, le magicien d’Hollywood“. Το 2007 έλαβε βραβείο συνολικής προσφοράς από το Art Directors Guild.
Ο Ταβουλάρης πέρασε όλη την παιδική και εφηβική του ηλικία στο Λος Άντζελες, στη σκιά των στούντιο του Χόλιγουντ. Σπούδασε εκτός αρχιτεκτονική ζωγραφική σε διάφορες σχολές καλών τεχνών και βρήκε δουλειά στα Disney Studios, αρχικά ως ενδιάμεσος στο τμήμα κινουμένων σχεδίων και αργότερα ως καλλιτέχνης σεναρίων. Το 1967, ο Arthur Penn τον κάλεσε να αναλάβει την καλλιτεχνική διεύθυνση του Bonnie and Clyde. Τρία χρόνια αργότερα, ο Πεν τον κάλεσε ξανά για να σχεδιάσει τον Little Big Man. Αλλά η συνεργασία του με τον Φράνσις Φορντ Κόπολα το 1972 στο The Godfather έδωσε τον δημιουργικό τόνο στην καριέρα του. Τα “The Godfather Part II” και “The Conversation”, το 1974, εδραίωσαν τη συνεργασία τους και άνοιξαν τον δρόμο για αυτό που έμελλε να είναι η κοινή τους δημιουργική πρόκληση: το “Apocalypse Now”, την ταινία για την οποία ο Ταβουλάρης δημιούργησε ένα εφιαλτικό βασίλειο της ζούγκλας, εμπνευσμένο από το Angkor Wat (σσ. ένα σύμπλεγμα ναών που βρίσκεται στην περιοχή ομώνυμη περιοχή της Καμπότζης _το μεγαλύτερο σε έκταση θρησκευτικό μνημείο, στον κόσμο). Ήταν επίσης στα γυρίσματα του “Apocalypse Now” που γνώρισε τη μέλλουσα Γαλλίδα σύζυγό του (σσ. ο ρόλος της Clément αφαιρέθηκε από την τελική έκδοση της ταινίας και αποκαταστάθηκε μόνο στην έκδοση Apocalypse Now Redux το 2001).
Από το 1967 έως το 2001, εργάστηκε σε πάνω από 30 ταινίες και κέρδισε τις υποψηφιότητες για Όσκαρ, που αναφέραμε. Για την ταινία του 1982, One from the Heart (Μια ημέρα, ένας έρωτας), αναδημιούργησε τόσο τη «Strip» του Λας Βέγκας όσο και το Διεθνές Αεροδρόμιο McCarran στις ηχητικές σκηνές των Zoetrope Studios. Η λίστα των σκηνοθετών με τους οποίους έχει συνεργαστεί περιλαμβάνει επίσης τους Michelangelo Antonioni (Zabriskie Point, 1970), Wim Wenders (Hammett, 1982), Warren Beatty (Bulworth, 1998) και Roman Polanski (The Ninth Gate, 1999).
