
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας

https://atexnos.com/sinema-2025-i-elliniki-optiki/
Ας ξεκινήσουμε καταρχήν την οπτική με το φακό του 902
…Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός αμέτρητες γυναίκες πεθαμένες
σμίγουν τον θρήνο τους και λένε το παλιό τραγούδι του ψωμιού
οι σκλαβωμένες ψυχές τους γνώρισαν λίγη μόνο ομορφιά, τέχνη κι αγάπη.
Ναι, για το Ψωμί παλεύουμε και για τα Τριαντάφυλλα.
Καθώς τραβάμε εμπρός, εμπρός φέρνουμε τις μεγάλες μέρες
το ξεσήκωμα των γυναικών είναι ξεσήκωμα όλης της ανθρωπότητας
όχι πια σκλάβοι και τεμπέληδες, δέκα που μοχθούν για έναν που ξαπλώνει
αλλά ένα δίκαιο μοίρασμα στ’ αγαθά της ζωής.
___ “«Ψωμί και Τριαντάφυλλα”
Οι δυο τελευταίες στροφές από το ποίημα «, που είναι γραμμένο το 1912 για τη μεγάλη «απεργία των ρούχων» στη Μασαχουσέτη, αφιερώνονται στις Έλενα, Βασιλική, Βούλα, Αγάπη και Αναστασία, τις νεκρές της τάξης μας. Τις εργάτριες που έχασαν τη ζωή τους στο προδιαγεγραμμένο έγκλημα στο εργοστάσιο «Βιολάντα» τη Δευτέρα που μας πέρασε _δείτε και Ριζοσπάστης | Ριζόχαρτο.
Αρκετές φορές μετά τις προβολές των δημοσιογράφων συζητάμε για τις ταινίες που είδαμε με πάθος, αλλά με πολύ διαφορετικά κριτήρια ο καθένας. Είναι μια πραγματικά «εποικοδομητική» συζήτηση εάν εξαιρέσεις το περιεχόμενο της ταινίας! Συνήθως πρώτα μπαίνουν τα αισθητικά στοιχεία της ταινίας και τα βραβεία της στα φεστιβάλ. Η ταινία πήρε βραβείο, έχει ωραία κάδρα, εκπληκτική μουσική, άρα είναι μια ταινία που αξίζει. Το περιεχόμενο της ταινίας σπάνια συζητιέται, το τι θα προσλάβει ο καθένας από μια ταινία, το ποιον αφορά η κάθε ταινία, συνήθως δεν ενδιαφέρει την πλειοψηφία των κριτικών. Όλο και πιο σπάνια γίνεται συζήτηση για όσα θέλει να πει μια ταινία σε έναν απλό άνθρωπο που δεν γνωρίζει το σινεμά όπως οι «ειδικοί»! Πολλές φορές όταν η ταινία μιλάει αμιγώς για την εργατική τάξη, αρκετοί κριτικοί βαριούνται, πλήττουν και λένε «είναι κάτι που έχουμε δει και ξαναδεί εκατό φορές». Όμως τελικά για ποιον γράφουμε; Αν δεν γράφουμε για την τάξη μας, που δουλεύει καθημερινά με εντατικοποίηση σε άθλιες συνθήκες, που φεύγει και δεν ξέρει αν θα γυρίσει σπίτι, και που «εκατό φορές» δεν θα γυρίσει;
Πάμε στις ταινίες της εβδομάδας…
__ Sirat / Ολιβερ Λάσε / 2025/ 114λ
Ένας πατέρας με τον γιο του φτάνει σε ένα rave πάρτι βαθιά στα βουνά του νότιου Μαρόκου. Αναζητούν την Mar, κόρη και αδελφή, που εξαφανίστηκε πριν από μήνες σε ένα από εκείνα τα ατελείωτα πάρτι. Mοιράζουν από χέρι σε χέρι τη φωτογραφία της. Η ελπίδα σβήνει, όμως εκείνοι συνεχίζουν και ακολουθούν μια ομάδα ravers που κατευθύνεται σε ένα τελευταίο πάρτι στην έρημο. Καθώς προχωρούν όλο και βαθύτερα στην καυτή, αφιλόξενη ερημιά, αυτό το ταξίδι τούς αναγκάζει να έρθουν αντιμέτωποι με τα ίδια τους τα όρια.
Ο σκηνοθέτης της ταινίας «Θα έρθει η φωτιά» (2019) επιστρέφει, και αυτήν τη φορά με άλλη μια ταινία που δεν έχει τίποτα να πει. Θα τοποθετηθούμε από την αρχή. Είτε δείτε, είτε χάσετε το «Σιράτ», είναι ακριβώς το ίδιο. Πρόκειται για μια βραβευμένη φούσκα περιωπής, που δεν καταλάβαμε ούτε ποιον αφορά, ούτε σε ποιες συνθήκες αναφέρεται, ούτε γιατί θα έπρεπε να τη θαυμάσουμε. Ο σκηνοθέτης έμεινε στο Μαρόκο για αρκετά χρόνια, ήταν λοιπόν «αναμενόμενο» να γυρίσει μια ταινία στις απέραντες εκπληκτικές ερήμους του. Επειδή όμως δεν παρακολουθούμε ντοκιμαντέρ, υποψιαζόμαστε ότι το να φτιάξει ένα σενάριο της προκοπής για να δείξει αυτά τα εκπληκτικά τοπία, μάλλον φάνταζε δύσκολο. Αποφάσισε λοιπόν να μας συστήσει σε μια «φυλή» ανθρώπων αποκομμένων από την υπόλοιπη πραγματικότητα, που ζει μέσα στην αθλιότητα, με πολλά ναρκωτικά, σε φορτηγάκια, διασχίζοντας την έρημο και αναζητώντας το επόμενο πάρτι για να χορέψει. Μιλάμε για συγκλονιστικό τρόπο ζωής, που έχει πολλά να μας διδάξει! Βρείτε μας έναν λόγο που θα έπρεπε να μας απασχολήσει αυτή η ταινία κι εμείς θα τον δεχτούμε! Το γεγονός ότι η «φυλή» αποδέχεται τον, κατά πολύ διαφορετικό από αυτήν, πατέρα που ψάχνει το παιδί του, είναι κάτι που θα έπρεπε να μας συγκλονίσει άραγε; Το ότι ο πατέρας ξεκινά μια οδύσσεια αναζήτησης ακολουθώντας τη φυλή σε σημείο να περάσει από δύσκολες ατραπούς μαζί τους, μήπως αποτελεί κάποιο επιπλέον κίνητρο; Μήπως επειδή υποτίθεται ότι σε δεύτερο επίπεδο δείχνει μια δυστοπία και ένα πλάνο στο τέλος με καραβάνια προσφύγων, έτσι όσο πατάει η γάτα, πρέπει να συγκινηθούμε; Έχει όμως ωραία τοπία και δυνατή ρέιβ μουσική, θα πει κάποιος! Είναι όμως αυτά αρκετά για να χαρακτηριστεί αριστούργημα και να πάρει Μεγάλο ειδικό βραβείο στις Κάννες; Όπως φαίνεται είναι. Χίλιες φορές να δείτε Τζέισον Στέιθαμ στο «Καταφύγιο» (Shelter) του Ρικ Ρόμαν Βο, πιο πολλά μηνύματα θα αποκομίσετε!

Το Shelter _που δεν έχει ακόμη βαθμολογηθεί αλλά λόγω Statham θα πάρει τα αστέρια του είναι ταινία δράσης _θρίλερ 2026 σε σκηνοθεσία Ric Roman Waugh και σενάριο Ward Parry. Πρωταγωνιστούν οι Jason Statham, Bodhi Rae Breathnach, Bill Nighy, Naomi Ackie και Daniel Mays. Έκανε πρεμιέρα στο Cineworld Leicester Square (Λονδίνο) στις 20 Ιανουαρίου και έχει προγραμματιστεί να κυκλοφορήσει στις ΗΠΑ στις 30 και σε μας αργότερα. Ένας πρώην δολοφόνος αναγκάζεται να σκοτώσει στην πρώην κυβερνητική οργάνωσή του φορέα για να προστατεύσει ένα κορίτσι Με Jason Statham ως Mason, Bill Nighy, Naomi Ackie, Daniel Mays, Bodhi Rae Breathnach και άλλους
Για την ιστορία _σημείο γραφής στην αγορά κινηματογράφου των Καννών του 2024, η Black Bear Pictures πουλούσε μια άτιτλη ταινία δράσης σε σενάριο του Ward Perry και πρωταγωνιστή τον Jason Statham. Εκείνη την εποχή, ο Baltasar Kormákur είχε αναλάβει τη σκηνοθεσία και τα γυρίσματα είχαν προγραμματιστεί σε Αγγλία και Ισλανδία. Τον Φεβρουάριο του 2025, ο Ric Roman Waugh αντικατέστησε τον Kormákur ως σκηνοθέτη, αλλάζοντας και μέρος του καστ. Τα γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στο Enniskerry τον Μάρτιο.Ο τίτλος της ταινίας αποκαλύφθηκε ως Shelter Οκτώβρη του 2025.
___Σας Πιστεύουμε / On Vous Croit /
Σαρλότ Ντεβιλέρς & Αρνό Ντιφεΐς/ 2025 / 78λ
Η Αλίς καταθέτει σε ένα δικαστήριο, γνωρίζοντας ότι δεν πρέπει να κάνει κανένα λάθος. Πρέπει να υπερασπιστεί τα παιδιά της, καθώς το διακύβευμα είναι η κηδεμονία τους. Θα μπορέσει να τα προστατεύσει από τον πατέρα τους πριν να είναι αργά;
Πραγματικά η ταινία διαδραματίζεται σε δυο δωμάτια. Μια αίθουσα αναμονής και μια δικαστική αίθουσα που συζητιέται η παρουσία του πατέρα στη ζωή δυο παιδιών. Η ταινία έχει πολύ λιτή σκηνοθετική ματιά και ουσιαστικά όλο το σενάριο είναι η ακρόαση στο δικαστήριο, όμως αυτό δεν της στερεί την ένταση. Η ένταση και η αγωνία είναι εκεί παρούσες από το πρώτο μέχρι το τελευταίο δευτερόλεπτο, καθώς αποκαλύπτονται οι λόγοι που η Αλίς θέλει να προστατεύσει τα παιδιά από τον πατέρα τους. Η ταινία μάς γέννησε αρκετά ερωτήματα. Ποιες διαδικασίες πρέπει να κινηθούν όταν μια μητέρα καταγγέλλει τον πατέρα για συγκεκριμένες (κακουργηματικές) πράξεις; Μήπως τα παιδιά δεν προστατεύονται επαρκώς όταν τα βάζουν στη μέση, ζητώντας τους πολλά περισσότερα από όσα μπορούν να αντέξουν, σε τέτοιες επώδυνες διαδικασίες; Μήπως έχει ευθύνες το κράτος που αφήνει αβοήθητους τις μητέρες και τα παιδιά και θεωρεί την ολόπλευρη στήριξη των παιδιών κόστος; Για παράδειγμα, πολύ συνοπτικά, να κινηθεί το κράτος άμεσα στη διερεύνηση της καταγγελίας, να εμπλακούν ψυχολόγοι, κοινωνικοί λειτουργοί, νομικοί σύμβουλοι και φυσικά να υπάρχουν δομές για τα παιδιά αλλά και τις μητέρες… Η ταινία δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από άλλες πιο «πλουμιστές» παραγωγές, γιατί προσπαθεί να δείξει το αδιέξοδο που δημιουργείται και το κενό που υπάρχει για την προστασία των παιδιών. Αλλωστε, πόσες φορές παρακολουθούμε μια τέτοια διαδικασία και την αγωνία που υποβάλλονται μητέρα και παιδιά από τόσο κοντά;
Yunan/ Αμιρ Φακίρ Ιλντιν / 2025 / 125λ
Ένας Σύρος λογοτέχνης που στα όνειρά του ταλανίζεται από μια κρυπτική παραβολή, βλέπει τη μοναξιά του να εκδηλώνεται σε συγγραφικό αδιέξοδο. Απογοητευμένος αποφασίζει να αποσυρθεί σε ένα απομακρυσμένο νησί κοντά στη Β. Θάλασσα, όπου μόνοι κάτοικοι είναι μια αινιγματική γυναίκα και ο άξεστος γιος της. Παρά την αρχική δυσπιστία του, η μυστηριώδης αυτή συνάντηση θα αποβεί καθοριστική για τη ζωή του.
Εδώ είναι που αναρωτιέσαι πόσο συγκλονιστικά κάδρα της φύσης μπορεί να εμπεριέχει μια προσωπική ιστορία ενδοσκόπησης και εάν καταφέρνει ο σκηνοθέτης να καλύψει την απουσία σεναρίου και διαλόγων με την εικόνα. Κατά πόσο η μορφή μπορεί να υπερβεί του περιεχομένου κι αυτό να δώσει ένα συνολικά καλό αποτέλεσμα; Δυστυχώς δεν μπορεί να υπερβεί η μορφή το περιεχόμενο. Εκτός εάν η εικόνα εμπεριέχει το περιεχόμενο. Και εδώ δυστυχώς απουσιάζει εκείνο που θα έκανε αυτή την ταινία να ξεχωρίσει. Ο σκηνοθέτης δημιουργεί κυρίως σιωπές, αφήνει όμως δυστυχώς εκτός της αφήγησης τις αιτίες που γέννησαν αυτές τις σιωπές. Το να παρακολουθήσεις τις σιωπές του εσωτερικού μαρτυρίου κάποιου για δυο ώρες χωρίς να έχει προηγηθεί μια εξήγηση, είναι δυστυχώς πολύ βαρύ και κάπως ανώφελο θα λέγαμε. Φτάνει πια με τις σιωπές στις φεστιβαλικές ταινίες, ας μιλήσει και κανείς να καταλάβουμε!
Η προηγούμενη βδομάδα _Πέμπτη 22/01
Ένα βραβευμένο δράμα από την Κλόι Ζάο, ένα θρίλερ επιστημονικής φαντασίας με τον Κρις Πρατ κά

_ Άμνετ
Στην Αγγλία του 1580, ο φτωχός δάσκαλος λατινικών Ουίλιαμ Σαίξπηρ (Πολ Μέσκαλ) και η ανοιχτόμυαλη Άνιες (Τζέσι Μπάκλεϊ) βιώνουν έναν παθιασμένο δεσμό που οδηγεί σε γάμο. Θα αποκτήσουν τρία παιδιά και όσο εκείνος καταξιώνεται επαγγελματικά στη θεατρική σκηνή του μακρινού Λονδίνου, εκείνη αναλαμβάνει μόνη της την οικογένεια τους. Ένα τραγικό γεγονός κλονίζει τον άλλοτε ισχυρό δεσμό τους, όμως αυτή η κοινή εμπειρία θα γίνει ο σπόρος για τον Άμλετ, το διαχρονικό αριστούργημα του Σαίξπηρ. Το δράμα της Κλόι Ζάο μετράει δύο Χρυσές Σφαίρες (Καλύτερης Ταινίας και Καλύτερου Πρωταγωνιστικού Ρόλου για την Τζέσι Μπάκλεϊ), ενώ σίγουρα θα διεκδικήσει και το χρυσό αγαλματίδιο των Όσκαρ.
Κάρλα
Γερμανία, αρχές δεκαετίας του ’60. Η δωδεκάχρονη Κάρλα το σκάει από το σπίτι της για να καταγγείλει την εδώ και χρόνια κακοποίησή της από τον ίδιο της τον πατέρα. Ο ηλικιωμένος δικαστής Λάμι αναλαμβάνει την υπόθεση, αλλά έρχεται αντιμέτωπος με την ενίοτε αδιαπέραστη στάση του τραυματισμένου, φοβισμένου και διστακτικού παιδιού. Τρία βραβεία στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, συμπεριλαμβανομένου του Βραβείου Κοινού για την ταινία της Κριστίνα Τουρνατζί.
Η Εσχάτη των Ποινών
Στο κοντινό μέλλον, ένας ντετέκτιβ κατηγορείται για τον φόνο της γυναίκας του. Έχει 90 λεπτά να αποδείξει την αθωότητά του απέναντι σε έναν Δικαστή τεχνητής νοημοσύνης, πριν η τύχη του αποφασιστεί. Πρόκειται για το θρίλερ επιστημονικής φαντασίας με τους Κρις Πρατ (“Φύλακες του Γαλαξία”, “Passengers”) και Ρεμπέκα Φέργκιουσον (“Dune”).
Επιστροφή στην Πατρίδα
Ο Τίτους Μίλεχ, Γερμανός ψυχίατρος, μετά από πολλά χρόνια άρνησης της καταγωγής του, λόγω της ναζιστικής κληρονομιάς, ξεκινά ένα ταξίδι επιστροφής στη γενέτειρά του, τη Γερμανία. Επισκέπτεται τόπους μνήμης και ανθρώπους σε μια προσπάθεια κατανόησης της ιστορικής αλήθειας, και αναζήτησης απαντήσεων για τον παραλογισμό του παρελθόντος.
Το ντοκιμαντέρ της Χρύσας Τζελέπη και του Άκη Κερσανίδη έκανε παγκόσμια πρεμιέρα στο 27ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (2025), όπου απέσπασε το βραβείο καλύτερης ταινίας από την Πανελλήνια Ένωση Κριτικών Κινηματογράφου, όπως και βραβείο κοινού στο 13ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Χανίων.
Οι Δικοί μου Άνθρωποι
Το ντοκιμαντέρ της Άννα Ρεζάν φέρνει στο φως την άγνωστη ιστορία των Ελλήνων Εβραίων κατά τη διάρκεια του Ολοκαυτώματος και του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου – με επίκεντρο την Κατοχή, την αντίσταση και τον ηρωικό ρόλο που έπαιξε η εκκλησία. Μία συμπαραγωγή της Ρεζάν με τον Ζαφείρη Χαϊτίδη και τους βραβευμένους με Όσκαρ Μίτσελ Μπλοκ (“Big Mama”) και Κιμ Μάγκνουσον (“Helium”).
Ο Χόπερ και το Μυστικό της Μαρμότας
Μία παραγωγή του πολυβραβευμένου animation στούντιο nWave (“Οι Αχώριστοι”, “Το Σκυλάκι της Βασίλισσας”, “Η οικογένεια του Μεγαλοπατούσα”), με επίσημη συμμετοχή στο Annecy International Animation Film Festival, και πάνω από ένα εκατομμύριο εισιτήρια κομμένα στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με τον μύθο, μια μυστηριώδης μαρμότα, κρυμμένη βαθιά μέσα σε ένα μυστικό βουνό, έχει τη δύναμη να γυρίζει τον χρόνο πίσω. Όταν ο Χόπερ ανακαλύπτει ότι αυτό το μυθικό πλάσμα ίσως είναι η μόνη ελπίδα για να σωθεί το είδος του, ο ατρόμητος εξερευνητής αποφασίζει να ρισκάρει τα πάντα για να βρει την αρχαία δύναμη!
Οι Φύλακες του Χιονιού
Ένα ταξίδι κινουμένων σχεδίων στον κόσμο του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν. Σε αυτή την κινηματογραφική διασκευή του κλασικού παραμυθιού “Η Βασίλισσα του Χιονιού”, η νεαρή Γκέρντα ξεκινάει ένα ταξίδι προς το άγνωστο, ψάχνοντας τον φίλο της, Κάι, ο οποίος εξαφανίστηκε μυστηριωδώς.
Marwan Tomorrow’s Freedom
Για πέντε χρόνια περίπου, οι Τζόρτζια και Σοφία Σκοτ ακολούθησαν την οικογένεια του Παλαιστίνιου πολιτικού ηγέτη Μαργουάν Μπαργκούτι, ο οποίος κρατείται στη φυλακή από την ισραηλινή κυβέρνηση με ποινές ισόβιας κάθειρξης από το 2002. Το φιλμ δείχνει τις συνέπειες της φυλάκισης στη ζωή του ίδιου και των δικών του, συμπεριλαμβανομένων στάσεων διαμαρτυρίας, απεργιών πείνας και επισκέψεων στη φυλακή. Μέσα από προσωπικές συνεντεύξεις με την οικογένεια, υποστηρικτές και ανθρώπους που τον γνωρίζουν από κοντά, το ντοκιμαντέρ διαπραγματεύεται την πολιτική, τον αγώνα για ελευθερία, τις δυνατότητες ειρήνευσης και την προσωπική αντοχή σε ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα μέρη του σύγχρονου κόσμου.
Φρου-Φρου ο Σκανδαλιάρης
Ο Φρου-Φρου, το αγαπημένο ξωτικό με τη μορφή αξιαγάπητου μικρού αγοριού με κόκκινα φουντωτά μαλλιά και ο καλύτερος του φίλος, ο ξυλουργός Έντερ, μπλέκουν σε περιπέτειες. Αυτές πάντα οφείλονται στις ασταμάτητες σκανδαλιές του Φρου-Φρου, ο οποίος θα καταφέρει να αναστατώσει το εργαστήριο του Έντερ, το χωριό του ξυλουργού φίλου του με την τοπική ορχήστρα, το καρουζέλ και την τοπική ετήσια εορτή, αλλά και να κάνει άνω κάτω το κοντσέρτο ενός διάσημου μαέστρου κλασσικής μουσικής.
Μια από τις πιο δημοφιλείς παιδικές σειρές που προβλήθηκαν στην ελληνική τηλεόραση, μεταφέρεται στον κινηματογράφο μεταγλωττισμένη στα ελληνικά, με τον αγαπημένο Φρου-Φρου.
SOS
Ντοκιμαντέρ για τον Δημήτρη Κατσιμάνη, για χειρός Κυρηναίου Παπαδημάτου και Ακριβής Κόλλια. Ο ποιητης-ηθοποιός, 70 χρονών πια, μοιράζεται ένα μικρό σπίτι με τον αδερφό του και, ως ένας άλλος Άμλετ, αναρωτιέται: “να ζει κανείς ή να μη ζει;”.

Η άποψη του “athinorama.gr”
για τις πρεμιέρες στους κινηματογράφους από 29 Ιανουαρίου.

Sirat
Ο Λουίς, μαζί με τον μικρό γιο του, αναζητά στο νότιο Μαρόκο την αγνοούμενη έφηβη κόρη του στον κόσμο των υπαίθριων ρέιβ πάρτι. Απελπισμένος, αποφασίζει κάποια στιγμή να ακολουθήσει μια ομάδα ρέιβερ βαθύτερα στην έρημο, όπου ξεκινάει μια απρόσμενη περιπέτεια. Βραβείο της Επιτροπής στις Κάννες και δύο οσκαρικές υποψηφιότητες για ένα τριπαρισμένο, γκροτέσκο και σοκαριστικά πρωτότυπο οδοιπορικό, το οποίο ξεκινάει σαν αντισυμβατικό road movie και καταλήγει σε μια μεταφυσική εμπειρία ζωής. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Η Καρδιά του Ταύρου
Οι μακρές (λόγω πανδημίας), επίπονες πρόβες και κατόπιν η ανά τον κόσμο περιοδεία της χορευτικής παράστασης του Δημήτρη Παπαϊωάννου “Εγκάρσιος προσανατολισμός”. Το πορτρέτο ενός οραματιστή δημιουργού, η συγκινητική ιστορία ενηλικίωσης ενός μοναχικού αγοριού και η αναζήτηση μιας περίπλοκης καλλιτεχνικής αλήθειας. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Σας Πιστεύουμε
Η Άλις είναι έτοιμη να καταθέσει σε μια δικαστίνα, η οποία θα αποφασίσει για την κηδεμονία των δυο παιδιών της. Γνωρίζει πως πρέπει να πει την αλήθεια, αλλά είναι αυτό αρκετό για να τα προστατεύσει από τον κακοποιητικό πατέρα τους; Ένα καυτό κοινωνικό θέμα αντιμετωπίζεται εν είδει θεατρικής παράστασης, προτάσσοντας την ντοκιμαντερίστικη καταγραφή της διαδικασίας και τις θυελλώδεις, συναισθηματικές ερμηνείες. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Ονειροζωάκια: Η Ταινία
Τα ονειροζωάκια, μπισκότα τα οποία έχουν μεταμορφωθεί σε ζώα που γνωρίζουν μεγάλη επιτυχία ως ποπ συγκρότημα της Γλυκοχώρας, παγιδεύονται από το βασιλιά Γκότον, ο οποίος θέλει να εξαφανίσει όλα τα γλυκά για χάρη του μαλλιού της γριάς. Πολύχρωμο κινούμενο σχέδιο με στοιχειώδη συνοχή κι αφηγηματικό νεύρο, είναι κατασκευασμένο όμως από την αρχή μέχρι το τέλος για παιδιά (οριακά) πρώτης σχολικής ηλικίας. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Το Καταφύγιο
Ένας άντρας που ζει μόνος του στον εκτός λειτουργίας φάρο ενός σκωτσέζικου νησιού σώζει ένα κορίτσι από πνιγμό. Το περιθάλπει, κάτι που τον αναγκάζει να ταξιδέψει ως τη στεριά, αποκαλύπτοντας έτσι πού βρίσκεται στις βρετανικές μυστικές υπηρεσίες οι οποίες τον καταζητούν. Ο “Μελισσοκόμος” συναντά τον “Τζέισον Μπορν” από τα Lidl σε μια ρουτινιάρικη, αλλά εκτελεσμένη αξιοπρεπώς περιπέτεια ραμμένη sur mesure για τον Τζέισον Στέιθαμ. Διαβάστε περισσότερα εδώ.
Yunan
Ο Μουνίρ είναι ένας εξόριστος στο Αμβούργο Άραβας συγγραφέας σε υπαρξιακή κρίση. Ταξιδεύει σε ένα απομακρυσμένο νησί στη Βόρεια Θάλασσα αποφασισμένος για όλα, αλλά η ηλικιωμένη ιδιοκτήτρια μιας πανσιόν θα του προσφέρει μια απρόσμενη νέα οπτική πάνω στην καθημερινότητά του. Υπερβολικά βραδύκαυστο κι εσωστρεφές δράμα με ονειρική ατμόσφαιρα και πλούσια σημειολογία, η οποία το γεμίζει ευρηματικούς, αλλά και περιττούς συμβολισμούς. Διαβάστε περισσότερα εδώ.








