Όποιος πέρασε από το Cafè-Bιβλιοπωλείο της Σύγχρονης Εποχής (Ακαδημίας _Ζωοδόχος Πηγή) τελευταία, ξέρει περί τίνος πρόκειται: μια 12σέλιδη εφημεριδούλα, με πληροφορίες για το βιβλίο
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας ||
Εδώ και μέρες παρατηρείται ένα κοινό μοτίβο ξεπλύματος του Ισραήλ και των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ τη στιγμή που σπρώχνουν τη περιοχή στον όλεθρο. Έχει μια σημασία να…
Της Σύνταξης
Με τη δημοσίευση του “Βιβλιοστάτη” της Σύγχρονης Εποχής στοχεύουμε στη γνωριμία με νέες και παλαιότερες εκδόσεις μας. Επιχειρούμε να αναδεύουμε τη σημασία του βιβλίου στην καθημερινότητα του αναγνώστη. Η διάδοση του βιβλίου της Σύγχρονης Εποχής γίνεται απαραίτητη στις συνθήκες που ανεβαίνουν οι απαιτήσεις ιδεολογικής διαπάλης, ιδιαίτερα στο φόντο της κλιμάκωσης του ιμπεριαλιστικού πολέμου, της οικονομικής κρίσης και της προσπάθειας χειραγώγησης των μαζών.
Για το λόγο αυτά, επιμένουμε το βιβλίο να ενισχύει τη γνώση που γίνεται δύναμη για τον αγωνιζόμενο λαό. Να έχει ως αποστολή – του τη διάδοση και δημιουργική ανάπτυξη: της μαρξιστικής-λενινιστικής κοσμοθεωρίας. Το ιστορικά, πολιτικό, ιδεολογικό βιβλίο των εκδόσεών μας συμβάλλει στη διαμόρφωση γνωσιολογικών και μεθοδολογικών εργαλείων, ώστε να διαμορφώνεται επιστημονικό ταξικό κριτήριο. Το προοδευτικό λογοτεχνικό βιβλίο μπορεί να εμπνεύσει. Με τη συμπυκνωμένη κοινωνική πείρα που διαθέτει, καλλιεργεί την αντοχή, την εμπιστοσύνη στον εργαζόμενο άνθρωπο, την προσήλωση στο σκοπό της κοινωνικής απελευθέρωσης.
Φυσικά και το βιβλίο της Σύγχρονης Εποχής που απευθύνεται στα παιδιά καλλιεργεί τη δημιουργική φαντασία, ενισχύει την ευαισθησία απέναντι στην αδικία, τα κοινωνικά ερεθίσματα, συμβάλλει στη διαμόρφωση μιας πολύπλευρης προσωπικότητας. Δημιουργεί όμως και αντιστάσεις σε μια εποχή που κυριαρχεί η πληροφορία, ο ανορθολογισμός και οι ιδεαλιστικές αντιλήψεις που αμφισβητούν την ύπαρξη της αντικειμενικής αλήθειας.
Αν, λοιπόν, ένα “σπίτι χωρίς βιβλιοθήκη είναι ένα σπίτι γυμνό, αδειανό” #, τότε σημασία έχει το βιβλίο που επιλέγεται οπό τον αναγνώστη να επιτελεί το ρόλο του ως εργαλείο για τη ζωή: Τον θεωρητικό εξοπλισμό, την έμπνευση, τη συγκίνηση για τη μοναδική αναγκαία και επίκαιρη προοπτική που θα τερματίσει την κοινωνική ανισοτιμία και εκμετάλλευση, το Σοσιαλισμό.
Στην πρώτη έκδοση του “Βιβλιοστάτη” ξεχωρίζει το αφιέρωμά μας στην κουβανικά, η λογοτεχνία _παράλληλα, περιλαμβάνονται η ειδική ενότητα για το ιδεολογικοπολιτικό βιβλίο και οι βιβλιο-προ- τάσεις για το καλοκαίρι, με ολοκαίνουργιες και παλιότερες εκδόσεις που αξίζει να διαβαστούν. Τέλος η συνέντευξη με την ηθοποιό Ελένη Γερασιμίδου, με αφορμή το νέο της βιβλίο 30 μικρά διηγήματα. Τριάντα μικρά διηγήματα γεμάτα αναμνήσεις και νοσταλγία. Τριάντα μικρές ιστορίες ενηλικίωσης. Η Θεσσαλονίκη του παρελθόντος. Τα νιάτα, ο έρωτας, η φιλία, η φτώχεια, αλλά και η αλληλεγγύη, ο αγώνας για ένα καλύτερο αύριο. Όλ’ αυτά ειπωμένα με την απλή, λαγαρή γλώσσα της Ελένης Γερασιμίδου. Δοσμένα σα μια θεατρική παράσταση, σαν ένας θεατρικός μονόλογος, που μας προτρέπει να αναλογιστούμε τις δικές μας εμπειρίες του παρελθόντος, οι οποίες καθορίζουν τις επιλογές του μέλλοντός μας _δείτε το Δελτίο Τύπου.
# “Σπίτι χωρίς βιβλιοθήκη είναι ένα σπίτι γυμνό, αδειανό”:
είναι ο τίτλος συνέντευξης (Φεβ-2023) του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα, όπου ανάμεσα στ΄ άλλα αναφέρει
Όποιος ισχυρίζεται ότι δεν έχει χρόνο ή ότι δεν βρίσκει κάποιο χρόνο για διάβασμα, πιστεύω ότι δεν είναι ειλικρινής. Το σωστό είναι ότι δεν φτάνει ο χρόνος, λόγω των σύνθετων και συνεχών εξελίξεων που επιβάλλουν πολύ τρέξιμο και πρακτική δράση, να περνάς περισσότερο χρόνο με το βιβλίο. Αλλά πάντα μπορούν ο καθένας και η καθεμιά να εξοικονομούν χρόνο, όσο μπορεί ο καθένας. Γι’ αυτό δεν χρειάζεται να “δραπετεύεις” στον κόσμο του βιβλίου, αλλά να επιδιώκεις να ζεις στον κόσμο του βιβλίου, ενταγμένο οργανικά σε κάθε δράση και ενέργειά σου, στον οποιοδήποτε προγραμματισμό σου.
_ Τι είδους βιβλία επιλέγετε να διαβάζετε; Έχετε αγαπημένο συγγραφέα;
Συνηθίζω να διαβάζω τα πάντα. Και λογοτεχνία και ιστορικό βιβλίο και πολιτικό -όπως λέγεται- βιβλίο. Άλλωστε, το γεγονός ότι από τον χαρακτήρα της χρέωσής μου στο κόμμα, έτσι κι αλλιώς, οφείλω να παρακολουθώ τις εξελίξεις, την ιδεολογική πολιτική διαπάλη που διεξάγεται και στην Ελλάδα και διεθνώς, τις οικονομικές εξελίξεις, τους διεθνείς και εγχώριους ανταγωνισμούς και αντιθέσεις, τις εξελίξεις με τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο και τις στρατιωτικές συγκρούσεις, καταλαβαίνετε ότι το εύρος της θεματολογίας είναι τεράστιο και, φυσικά, όσο μπορώ, το παρακολουθώ, με τη βοήθεια των συνεργατών μου στο πολιτικό γραφείο, στο γραφείο Τύπου και στα τμήματα της Κ.Ε., οι οποίοι με ενημερώνουν για ό,τι καινούργιο προκύψει και χρειάζεται να ερευνηθεί, να μελετηθεί.
Ως γ.γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ, χρειάζεται πολύ συχνά, επίσης, να ανατρέχω στους κλασικούς της κοσμοθεωρίας μας, στα έργα του Μαρξ, του Ένγκελς, του Λένιν, δεν είναι έργα που μία φορά τα διαβάζεις και τα παρατάς. Πάντα υπάρχει κάτι καινούργιο που μπορείς να βρεις μέσα στα γραπτά τους. Οπως, άλλωστε, και σε άλλα βιβλία. Φυσικά, ξεκοκαλίζω τις εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής», έναν πλούσιο σε εκδόσεις εκδοτικό οίκο και συγχρονισμένο με την επικαιρότητα. Ετσι, στα 200 χρόνια του 1821, κυκλοφόρησε μια πολύ ενδιαφέρουσα έκδοση, ή στα 100 χρόνια της Μικρασιατικής Εκστρατείας και Καταστροφής, επίσης, τις οποίες σας συνιστώ να διαβάσετε. Στη λογοτεχνία αγαπημένοι μου είναι ο Καζαντζάκης, ο Λουντέμης, ο Μίμης Ραβάνης – Ρεντής, ο Σεμιόνοφ, ο Στάινμπεκ. Τώρα τελευταία με συνεπήρε διαβάζοντάς την η Εφη Νούσκα, η οποία, δυστυχώς, έφυγε νωρίς και άδικα, αφήνοντας πίσω της, όμως, ένα σημαντικό έργο. Διαβάστε τα “Γεωμετρικά απρόοπτά” της.
Τα παιδικά χρόνια ήταν πολύ δύσκολα _συνεχίζει ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, ο πατέρας και η μάνα νοίκιαζαν ένα δωμάτιο σε μια αυλή όπου έμεναν άλλες πέντε οικογένειες και μέσα εκεί ήταν η κουζίνα, το υπνοδωμάτιο, το καθιστικό, μέχρι την ηλικία των 9 χρόνων, μετά τα δωμάτια έγιναν δύο μέχρι την ηλικία των 13 χρόνων και μετά τρία, δηλαδή ήταν στενάχωρα. Παρ’ όλα αυτά, πάντα στο σπίτι υπήρχε μια μικρή βιβλιοθήκη, ενώ όσα βιβλία δεν χωρούσαν τοποθετούνταν σε κούτες κάτω από το κρεβάτι ή μετά μέσα στην ντουλάπα και ανασύρονταν για μελέτη από εκεί. Ήταν ο πατέρας, κυρίως, αυτός, διαπαιδαγωγημένος από τις φυλακές και τις εξορίες ως κομμουνιστής, που είχε σχέση με το βιβλίο και αυτό το μετέδωσε και στη σύζυγό του και μητέρα μου και στα παιδιά του. Δεν μπορώ να ξεχάσω ότι από τότε που μπορούσα να συλλαβίζω, να διαβάζω, ήταν αναρτημένα στον τοίχο του δωματίου μας, γραμμένα από το χέρι του πατέρα μου, το “μελέτα κι έχε άγρυπνα τα μάτια της ψυχής σου στη ζωή” και το “τρώγε το φαΐ σου, αγάπα το κελί σου, διάβαζε πολύ”.
