
Στη σκηνή του Φεστιβάλ ανεβαίνουν μεγάλοι λογοτέχνες, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, η Έλλη Αλεξίου, ο Ζήσης Σκάρος και απαγγέλλουν στους χιλιάδες επισκέπτες του Φεστιβάλ. Ακόμα ο Μάνος Λοΐζος παρουσίασε για πρώτη φορά τη συλλογή εργατικών τραγουδιών «Τα τραγούδια μας».
Σε συνέντευξή του στο φύλλο του «Ριζοσπάστη» της Πέμπτης 3 Σεπτέμβρη 1976, ο Μάνος Κατράκης απηύθυνε κάλεσμα συμμετοχής σε όλους τους ανθρώπους της τέχνης λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πιστεύω πως κανείς άξιος εργάτης της τέχνης σ΄ αυτό τον τόπο δεν πρέπει να μείνει ασυγκίνητος από την πρωτοβουλία αυτής της τεράστιας προσπάθειας των νέων της ΚΝΕ και του ΟΔΗΓΗΤΗ και θέτοντας τον εαυτό μου στην διάθεση του, καλώ όλους τους πνευματικούς ανθρώπους να δώσουν το παρών, με τον τρόπο του ο καθένας, βέβαιοι πως επιτελούν ύψιστο χρέος στην τέχνη τους και στο λαό μας».
Το Φεστιβάλ βοήθησε και ο «καλός μας άνθρωπος» ο Θανάσης Βέγγος που δήλωσε στο «Ριζοσπάστη»: «Θα ’θελα πολύ να ’ρθώ και να παίξω στο Φεστιβάλ, αλλά δεν μπορώ. Αυτό το συμβόλαιο με το θέατρο μ’ έχει δέσει χειροπόδαρα. Θα δώσω όμως μια μηχανή προβολής 35 μ. και δυό ταινίες μου, όποιες θέλετε, και θα ’ρθω σαν απλός θεατής».
Και σε αυτό το Φεστιβάλ διοργανώθηκε έκθεση Ζωγραφικής – Γλυπτικής – Χαρακτικής, με τη συμμετοχή 75 καλλιτεχνών.

Τη συμβολή της ΚΝΕ και των Φεστιβάλ της στην πολιτιστική δημιουργία αναδεικνύει και ο διαγωνισμός αφίσας, ζωγραφικής, ποίησης, παιδικής ζωγραφικής, διηγήματος, δοκιμίου, θεατρικού, που είχε προκηρυχτεί στο πλαίσιο του Α’ Συνεδρίου της ΚΝΕ και τα αποτελέσματα του οποίου ανακοινώθηκαν στο 2ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή».
Για πρώτη φορά διαμορφώνεται ειδικός χώρος για τα παιδιά, η «Παιδούπολη».
Ξεφυλλίζοντας τον «Ριζοσπάστη» της εποχής, ξεχωρίζουμε το στιγμιότυπο από το κλείσιμο των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ, όπου καταγράφεται πως «όλοι οι καλλιτέχνες που βρίσκονταν στο γήπεδο της Καισαριανής ανέβηκαν στη σκηνή και τραγούδησαν με τον κόσμο “Πότε θα κάνει ξαστεριά“. Αυτή ήταν μια χαρακτηριστική εικόνα που έδειχνε τον παλμό, τη συγκίνηση, την άμεση και ζωντανή επαφή λαού και καλλιτέχνη, σ’ όλη τη διάρκεια των τετραήμερων εκδηλώσεων του Φεστιβάλ» («Ρ», 14/9/1976).

50 Χρόνια ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΝΕ – “ΟΔΗΓΗΤΗ” _
Το χρονικό του Φεστιβάλ στην ηρωική Καισαριανή
9 – 12 Σεπτέμβρη 1976, Καισαριανή
Για πρώτη φορά στην Καισαριανή

- Το καθεαυτό «στήσιμο» του Φεστιβάλ μέσα στο γήπεδο της Καισαριανής έγινε μέσα σε 36 ώρες (!) γιατί ο χώρος δεν παραχωρήθηκε νωρίτερα στην ΚΝΕ.
- Στη σκηνή του Φεστιβάλ ανεβαίνουν μεγάλοι λογοτέχνες, όπως ο Γιάννης Ρίτσος, η Έλλη Αλεξίου, ο Ζήσης Σκάρος και απαγγέλλουν στους χιλιάδες επισκέπτες του Φεστιβάλ. Ακόμα ο Μάνος Λοΐζος παρουσίασε για πρώτη φορά τη συλλογή εργατικών τραγουδιών «Τα τραγούδια μας».
- Το Φεστιβάλ βοήθησε και ο «καλός μας άνθρωπος» ο Θανάσης Βέγγος που δήλωσε στο «Ριζοσπάστη»: «Θα ’θελα πολύ να ’ρθώ και να παίξω στο Φεστιβάλ, αλλά δεν μπορώ. Αυτό το συμβόλαιο με το θέατρο μ’ έχει δέσει χειροπόδαρα. Θα δώσω όμως μια μηχανή προβολής 35 μ. και δυο ταινίες μου, όποιες θέλετε, και θα ’ρθω σαν απλός θεατής».
- Και σε αυτό το Φεστιβάλ διοργανώθηκε έκθεση Ζωγραφικής – Γλυπτικής – Χαρακτικής, με τη συμμετοχή 75 καλλιτεχνών.
- Τη συμβολή της ΚΝΕ και των Φεστιβάλ της στην πολιτιστική δημιουργία αναδεικνύει και ο διαγωνισμός αφίσας, ζωγραφικής, ποίησης, παιδικής ζωγραφικής, διηγήματος, δοκιμίου, θεατρικού, που είχε προκηρυχτεί στο πλαίσιο του Α’ Συνεδρίου της ΚΝΕ και τα αποτελέσματα του οποίου ανακοινώθηκαν στο 2ο Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή».
- Σε συνέντευξή του στο φύλλο του «Ριζοσπάστη» της Πέμπτης 3 Σεπτέμβρη 1976, ο Μάνος Κατράκης απηύθυνε κάλεσμα συμμετοχής σε όλους τους ανθρώπους της τέχνης λέγοντας χαρακτηριστικά: «Πιστεύω πως κανείς άξιος εργάτης της τέχνης σ΄ αυτό τον τόπο δεν πρέπει να μείνει ασυγκίνητος από την πρωτοβουλία αυτής της τεράστιας προσπάθειας των νέων της ΚΝΕ και του ΟΔΗΓΗΤΗ και θέτοντας τον εαυτό μου στην διάθεση του, καλώ όλους τους πνευματικούς ανθρώπους να δώσουν το παρών, με τον τρόπο του ο καθένας, βέβαιοι πως επιτελούν ύψιστο χρέος στην τέχνη τους και στο λαό μας».
- Για πρώτη φορά διαμορφώνεται ειδικός χώρος για τα παιδιά, η «Παιδούπολη».

«47 χρόνια μετά, τα συνθήματα αυτά παραμένουν επίκαιρα όσο ποτέ!»,
τονίζουν σε ανακοίνωσή του οι Οργανώσεις Αμαρουσίου του ΚΚΕ και της ΚΝΕ και προσθέτουν:
«Αποτελούν ζωντανή μαρτυρία των βαθιών ριζών του ΚΚΕ και της ΚΝΕ μέσα στην εργατική τάξη και τον λαό, της αδιάκοπης παρουσίας και δράσης τους για δεκαετίες στους χώρους δουλειάς, στις εργατικές και λαϊκές γειτονιές, στους χώρους εκπαίδευσης και νεολαίας. Ρίζες που έχουν χτιστεί μέσα από τους αγώνες, τις θυσίες, την καθημερινή δράση και την αταλάντευτη πάλη για τα δικαιώματα και τις σύγχρονες ανάγκες του λαού και της νεολαίας.
Η πάλη ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, την εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους και τις επιδιώξεις του κεφαλαίου είναι πιο επίκαιρη από ποτέ. Οι ρίζες του Κόμματος και της ΚΝΕ είναι βαθιές και δυνατές εδώ και δεκαετίες και στη δική μας γειτονιά, στο Μαρούσι, ποτισμένες με τους αγώνες των κομμουνιστών για τα πανανθρώπινα ιδανικά του σοσιαλισμού – κομμουνισμού. Τα μέλη και οι φίλοι των ΟΒ της ΚΝΕ και των ΚΟΒ του ΚΚΕ Αμαρουσίου εμπνεόμαστε από αυτή τη μακρόχρονη αγωνιστική διαδρομή και συνεχίζουμε!
Σε μια περίοδο μεγάλης όξυνσης των διεθνών ανταγωνισμών και των ιμπεριαλιστικών πολέμων, παλεύουμε για να γίνουν πράξη αυτά τα διαχρονικά συνθήματα του Κόμματός μας και του λαού μας.
Απαιτούμε την απεμπλοκή της χώρας από τον πόλεμο, να επιστρέψουν όλα τα ελληνικά στρατεύματα και τα οπλικά συστήματα που βρίσκονται εκτός συνόρων, να κλείσουν όλες οι αμερικανοΝΑΤΟικές βάσεις στη χώρα μας, αποδέσμευση από τις ιμπεριαλιστικές ενώσεις.
Στις 30 Οκτώβρη, η διεθνής απεργιακή κινητοποίηση των λιμενεργατών αποτελεί έναν ακόμα σταθμό της κοινής πάλης των εργαζομένων ενάντια στην εμπλοκή των λιμανιών και των υποδομών στους πολεμικούς σχεδιασμούς.
Με αφορμή αυτή την κινητοποίηση, αναδεικνύεται ξανά η σύνδεση της πάλης ενάντια στον πόλεμο με τον αγώνα για τις ανάγκες και τα δικαιώματα των εργαζομένων.
Καμιά θυσία για τον πόλεμο και τα κέρδη τους!».













