Η Ισπανία τελικά πρωταθλήτρια κόσμου, με το γκολ του Φεράν Τόρες στο 106′ να διαμορφώνει το τελικό 1-0 επί της Αργεντινής. Με την Αργεντινή να ροκανίζει το χρόνο στο 1^ο ημίχρονο και μόνιμα κλεισμένη στην άμυνά της – κυρίως στο 2^ο και τον Λιονέλ Μέσι να κλείνει με αυτό τον τρόπο την καριέρα του στην Εθνική, έχοντας πάρει το βαρύτιμο τρόπαιο πριν από 4 χρόνια και ολοκληρώνοντας τη διοργάνωση όντας δεύτερος σκόρερ με 8 γκολ πίσω από τον Κιλιάν Μπαπέ των 10 τερμάτων. Οι δύο ομάδες, πάντως, σε γενικές γραμμές απέφυγαν να ρισκάρουν φυλάσσοντας περισσότερο τα νώτα τους.

Παρότι το δεύτερο ημίχρονο ήταν ένας επιθετικός μονόλογος των Ισπανών, ο Εμιλιάνο Μαρτίνες αποδείχθηκε “φύλακας-άγγελος” της εστίας των Αργεντινών και τουλάχιστον σε πέντε περιπτώσεις δεν επέτρεψε στους Ίβηρες να προηγηθούν. Ακόμη και στο 90’+7 ήταν εκεί στο απευθείας φάουλ του Γιαμάλ απομακρύνοντας την μπάλα σε κόρνερ κι αμέσως μετά ο Βίντσιτς σφύριξε τη λήξη…

⚽ Στατιστικά
Αν η ιστορία αποτελεί οδηγό, οι φίλαθλοι μπορούν να περιμένουν επιθετικό ποδόσφαιρο.Στους 22 προηγούμενους τελικούς του Παγκοσμίου Κυπέλλου, συμπεριλαμβανομένου και του αγώνα Ουρουγουάη – Βραζιλία το 1950 που δεν θεωρείται τυπικά τελικός αλλά έκρινε τον πρωταθλητή, η νικήτρια ομάδα έχει σημειώσει κατά μέσο όρο 2,6 γκολ στον αγώνα τίτλου, ενώ η ηττημένη 1,1 γκολ. Οι δύο τελευταίοι τελικοί ήταν ιδιαίτερα παραγωγικοί. Το 2018 η Γαλλία επικράτησε της Κροατίας με 4-2, ενώ το 2022 η Αργεντινή και η Γαλλία αναδείχθηκαν ισόπαλες 3-3, πριν η «αλμπισελέστε» κατακτήσει το τρόπαιο στη διαδικασία των πέναλτι.

• Συνολικά, 17 φορές στην ιστορία του Μουντιάλ η ομάδα που πέτυχε τουλάχιστον δύο γκολ στον τελικό κατέκτησε το τρόπαιο, ενώ σε οκτώ περιπτώσεις μια ομάδα σκόραρε δύο ή περισσότερες φορές αλλά τελικά ηττήθηκε.
• Υπήρξαν μόλις τρεις τελικοί που κρίθηκαν με σκορ 1-0: η Δυτική Γερμανία απέναντι στην Αργεντινή το 1990, η Ισπανία απέναντι στην Ολλανδία το 2010 και η Γερμανία απέναντι στην Αργεντινή το 2014. Ο μοναδικός τελικός χωρίς γκολ ήταν το 1994, όταν η Βραζιλία νίκησε την Ιταλία στα πέναλτι.
• Σε περίπτωση κατάκτησης του τροπαίου από την Αργεντινή, ο Λιονέλ Σκαλόνι θα γίνει ο δεύτερος προπονητής στην ιστορία που οδηγεί δύο διαφορετικές ομάδες σε τίτλο Παγκοσμίου Κυπέλλου.
• Το μοναδικό προηγούμενο ανήκει στον Βιτόριο Πότσο, ο οποίος κατέκτησε το Μουντιάλ με την Ιταλία το 1934 και το 1938.
• Τρεις ακόμη θρύλοι έχουν κατακτήσει Παγκόσμιο Κύπελλο τόσο ως ποδοσφαιριστές όσο και ως προπονητές: ο Βραζιλιάνος Μάριο Ζαγκάλο, ο Γερμανός Φραντς Μπεκενμπάουερ και ο Γάλλος Ντιντιέ Ντεσάν.
• Ο Μέσι γράφει ξανά ιστορία καταρρίπτοντας ένα ακόμη ρεκόρ στον τελικό. Σε ηλικία 39 ετών θα γίνει ο γηραιότερος παίκτης που αγωνίζεται σε τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου. Μέχρι σήμερα, ο μεγαλύτερος σε ηλικία παίκτης που είχε παίξει σε τελικό ήταν ο Σουηδός Γκούναρ Γκρεν, ο οποίος ήταν 37 ετών στον τελικό του 1958 απέναντι στη Βραζιλία.
• Ο μοναδικός μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής που έχει αγωνιστεί σε τελικό ήταν ο Ιταλός τερματοφύλακας Ντίνο Τζοφ, ο οποίος ήταν 40 ετών όταν η Ιταλία κατέκτησε το Μουντιάλ του 1982.

Η Ισπανία στηρίζεται στη νέα γενιά της, καθώς παρατάσσει δύο 19χρονους στον τελικό, τον Λαμίν Γιαμάλ και τον Πάου Κουμπαρσί. Καμία ομάδα στην ιστορία του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν έχει κατακτήσει τον τίτλο έχοντας περισσότερους από έναν έφηβο στην ενδεκάδα της. Οι έφηβοι, πάντως, έχουν εξαιρετική παράδοση στους τελικούς. Σύμφωνα με τη FIFA, μόνο τρεις παίκτες κάτω των 20 ετών έχουν αγωνιστεί σε τελικό Μουντιάλ και όλοι τους κατέκτησαν το τρόπαιο: ο Πελέ το 1958 με τη Βραζιλία, ο Τζουζέπε Μπεργκόμι το 1982 με την Ιταλία και ο Κιλιάν Εμπαπέ το 2018 με τη Γαλλία.

Επιλεγμένο

Οι Αντουανέτες εν ώρα καταστροφής

Κανείς και καμιά δεν υποτιμά και δεν σκέφτεται πως το βασικότερο την ώρα μίας τεράστιας πυρκαγιάς είναι η προστασία της ανθρώπινης ζωής. Σε αυτή τη…

• Ο προπονητής της Λουίς ντε λα Φουέντε έγινε ο γηραιότερος τεχνικός που σηκώνει το Παγκόσμιο Κύπελλο, σε ηλικία 65 ετών, ξεπερνώντας τον Βιθέντε ντελ Μπόσκε, ο οποίος ήταν 59 όταν οδήγησε την Ισπανία στον πρώτο της τίτλο το 2010.
• Η Ισπανία παραμένει αήττητη στα τελευταία 37 παιχνίδια της, με απολογισμό 28 νίκες και 9 ισοπαλίες, ισοφαρίζοντας το ρεκόρ της Ιταλίας για το μεγαλύτερο αήττητο σερί ευρωπαϊκής εθνικής ομάδας ανδρών.
• Η Αργεντινή, από την πλευρά της, έχει κερδίσει επτά συνεχόμενους αγώνες σε Παγκόσμιο Κύπελλο, επίδοση που ισοδυναμεί με τη δεύτερη μεγαλύτερη στην ιστορία της διοργάνωσης. Μόνο η Βραζιλία έχει μεγαλύτερο σερί, με 11 συνεχόμενες νίκες από το 2002 έως το 2006.

Η προϊστορία Αργεντινή – Ισπανία

Ο τελικός είναι μόλις η δεύτερη συνάντηση των δύο ομάδων σε Παγκόσμιο Κύπελλο. Η πρώτη ήταν το 1966, όταν η Αργεντινή επικράτησε της Ισπανίας με 2-1 στη φάση των ομίλων. Σε όλες τις διοργανώσεις και τα φιλικά, οι δύο ομάδες έχουν αναμετρηθεί 14 φορές, με απολογισμό έξι νίκες για την καθεμία και δύο ισοπαλίες.

Oi Ισπανοί κυριάρχησαν κατά κράτος έχοντας πολλές χαμένες ευκαιρίες, επέμειναν κι έφτασαν στη νίκη απέναντι στην “Albiceleste” που αγωνίστηκε με 10 παίκτες απ’ το 90’+3’ (αποβολή του Έντσο Φερνάντες με δεύτερη κίτρινη) κι έκαναν δικό τους το «δισκοπότηρο» του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, χάρις στο γκολ του Φεράν Τόρες, σε έναν καθόλου  ποιοτικό τελικό που ήταν (σχεδόν) μονόλογος της “Roja” __με την  αποβολή του Έντσο Φερνάντες στις καθυστερήσεις να παίζει  καθοριστικό ρόλο στην έκβασή του. Μια Αργεντινή, που ήταν μόνιμα κλεισμένη στην άμυνά της – κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο – με μηδέν τελικές προσπάθειες, ήταν εμφανές ότι ο στόχος της ήταν να στείλει το ματς στην παράταση και μετά στα πέναλτι. Δεν τα κατάφερε η ομάδα του Σκαλόνι και μοιραία απέτυχε να κάνει το back to back στους τίτλους, μετά το 2022 και το τρόπαιο που κατέκτησε στο Κατάρ στη διαδικασία των πέναλτι απέναντι στη Γαλλία.

Κακό από πλευράς ποιότητας ήταν το πρώτο 45λεπτο του τελικού, με την Ισπανία να προσπαθεί περισσότερο να επιτεθεί και την Αργεντινή σε μόνιμη θέση άμυνας να ψάχνει την αντεπίθεση με δυο καλές στιγμές στο διάστημα αυτό, αμφότερες για τη “Roja”. Με τον Γιαμάλ στα πρώτα λεπτά να βρίσκεται σε θέση βολής απέναντι από τον Μαρτίνες, αλλά το τελείωμά του δεν ήταν καλό. Στο 38′ το σουτ του Ογιαρθάμπαλ από το ημικύκλιο της περιοχής βρήκε σε ετοιμότητα τον Ε. Μαρτίνες. Η “Roja”, όπως και στο πρώτο μέρος, έτσι και στο δεύτερο ήταν η ομάδα που προσπαθούσε να αναπτυχθεί πιο ορθολογικά και να βρει τους διαδρόμους για να σκοράρει, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό. Η άμυνα των Αργεντινών εύκολα ή, δύσκολα έκλεινε όλα τα κενά και κρατούσε το μηδέν. Στο 64′ ο Μαρτίνες απέκρουσε πολύ δύσκολα σε κόρνερ το σουτ του Όλμο, σε μία χρονική περίοδο που η Ισπανία αύξανε όλο και περισσότερο την πίεσή της, ενώ τρία λεπτά μετά ο γκολκίπερ των Αργεντινών, μπλόκαρε την κοντινή κεφαλιά του Τόρες. Και πάλι ο Μαρτίνες ήταν σε σωστή θέση στο 77′ στο βολέ του Κουμπαρσί.

Το επιπλέον ημίωρο

Μια φάση που σίγουρα θα συζητηθεί έγινε στο 97′. Ο Νίκο Γουίλιαμς έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με σουτ, αλλά δευτερόλεπτα νωρίτερα ο Σλοβένος διαιτητής είχε σφυρίξει επιθετικό φάουλ του Μερίνο στον Οταμέντι, κάτι που δεν φάνηκε να ισχύει σε όλα τα ριμπλέι που έδειξε η τηλεόραση. Το γκολ, πάντως, δε μέτρησε… Τεράστια ευκαιρία έχασε η Ισπανία στο 103′ με τον Μερίνο να μην μπορεί να πιάσει από κοντά την κεφαλιά μετά από σέντρα του Νίκο Γουίλιαμς. Η “λύτρωση”  αποδόθηκε με την έναρξη του β’ ημιχρόνου της παράτασης. Ο Νίκο Γουίλιαμς “έστρωσε” με το κεφάλι στον Φεράν Τόρες και ο στράικερ της Μπαρτσελόνα στο 106′ “εκτέλεσε” τον Μαρτίνες (1-0), που αυτή την φορά δεν μπορούσε να κάνει απολύτως τίποτα __μάλιστα ο ίδιος και δεύτερο γκολ στο 115′, το οποίο δεν μέτρησε καθώς είχε ξεκινήσει από οφσάιντ.