Μην μπλέξουμε τα πράγματα: Το σχήμα “θέση – αντιπαράθεση – σύνθεση” _διαλεκτική στον Μαρξ και τον Λένιν αφορά την εξέλιξη της κοινωνίας και της θεωρίας. Θέση ο καπιταλισμός, αντιπαράθεση (αντίθεση) ταξική πάλη + προλεταριάτο, και σύνθεση είναι η σοσιαλιστική επανάσταση και η νέα κοινωνία. 
Γράφει ο // Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Για τον Marc Riboud __Μάρκ Ριμπού (1923–2016) το Γάλλο φωτογράφο προφανές μέλος του Magnum Photos έχουμε επανειλημμένα μιλήσει Θυμίζουμε πως κέρδισε πρώιμη αναγνώριση με τη διάσημη φωτογραφία του “Le Peintre de la Tour Eiffel” (1953), που δείχνει έναν εργαζόμενο να ζωγραφίζει το Πύργο __μια εικόνα που συνδυάζει την κομψότητα, τη γεωμετρία και την ανθρώπινη παρουσία.
19 Αυγούστου -Παγκόσμια Ημέρα Φωτογραφίας
Από τις χιλιάδες φωτογραφίες του ξεχωρίζουμε Το κορίτσι με το λουλούδι (επίσημος τίτλος: La confrontation absolue _η απόλυτη αντιπαράθεση _εξ ού καιο τίτλος της ανάρτησης), τραβηγμένη Οκτ-1967. Χαρακτηρίζεται ως ένα εμβληματικό αντιπολεμικό, το οποίο αποτυπώνει την ειρηνική αντίσταση μιας νεαρής διαδηλώτριας (της 17χρονης τότε Jan Rose Kasmir…) με μια μαργαρίτα στο χέρι απέναντι στις λογχισμένες κάννες των όπλων της Εθνοφρουράς κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας έξω από το Πεντάγωνο στην Ουάσινγκτον, ενάντια στον Πόλεμο του και γρήγορα έγινε σύμβολο της μη βίας. Το πλήθος των διαδηλωτών αποτελούνταν από μέλη της μεσαίας τάξης, ιερείς, χίπηδες και Αφροαμερικανούς ακτιβιστές. Πραγματοποιήθηκε μια συναυλία του Phil Ochs __σσ. Φίλιπ Ντέιβιντ Οχς αμερικανός τραγουδοποιός, τραγουδιστής διαμαρτυρίας και πολιτικός ακτιβιστής, με συνθέσεις που συχνά ασχολούνταν χιουμοριστικά με πολιτικά ζητήματα / έγραψε ~200 τραγούδια τις δεκαετίες 1960-1970 και κυκλοφόρησε οκτώ άλμπουμ, καθώς και ειρηνιστικές ομιλίες. Μεταξύ των πιο διάσημων διαδηλωτών ήταν οι Norman Mailer, Robert Lowell, Dwight Macdonald, Noam Chomsky και Paul Goodman. Η πομπή οδήγησε τους συμμετέχοντες από το Μνημείο Λίνκολν στο Πεντάγωνο, ενώ κάποιοι προσπάθησαν να εισέλθουν στο κτίριο, αλλά εμποδίστηκαν από τους φρουρούς και τελικά διαλύθηκαν.
Αφιέρωμα Πορτογαλία ~2: από την “επανάσταση” των γαρυφάλλων στο συμβιβασμό και την ευρωλαγνεία
Ο Marc Riboud, ο οποίος κάλυπτε την εκδήλωση για το Magnum Photos, τράβηξε πολλές φωτογραφίες κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης. Η φωτογραφία «Κορίτσι με ένα Λουλούδι», η τελευταία λήψη πριν τελειώσει το ρολό φιλμ, επιλέχθηκε ανάμεσα σε αρκετές της ίδιας σκηνής. Προσφέροντας το πιο κοντινό πλάνο, εστιάζει την προσοχή στο νεαρό κορίτσι και δεν επιτρέπει στον θεατή να δει την υπόλοιπη σκηνή, ιδιαίτερα τους άλλους διαδηλωτές, οι οποίοι παρόλα αυτά ήταν πολυάριθμοι __εκείνη την ημέρα στην αμερικανική πρωτεύουσα: 100.000 συγκεντρώθηκαν και στη συνέχεια σχεδόν 50.000 παρέλασαν προς το Πεντάγωνο. Αυτό αναμφίβολα συνέβαλε στο να δοθεί σε αυτή τη φωτογραφία ο διαχρονικός και συμβολικός της χαρακτήρας. Η made in USA δεκαετία του 1960 σημαδεύτηκε από πολλά πολιτιστικά κινήματα, όπως το κίνημα των χίπις και το σύνθημα «δύναμη των λουλουδιών», που εκπροσωπείται και από το νεαρό κορίτσι. Οι χίπις αμφισβήτησαν χαλαρά τους συμβατικούς κοινωνικούς κανόνες της εποχής, συμπεριλαμβανομένης της κυβερνητικής εξουσίας και των παραδοσιακών αξιών. Υποστήριζαν έναν απλό τρόπο ζωής, την επιστροφή στη φύση και απέρριπταν τη μαζική κατανάλωση. Καά δήλωση ήταν πολιτικά αριστεροί και ειρηνιστές.

Από δημοσίευμα της εποχής
Μια «πασχαλίτσα» της Flower Power με το λογότυπο της Ειρήνης και της Αγάπης. Η εικόνα είναι οριζόντια και κοντινή. Το καδράρισμα είναι σφιχτό και ο φωτογράφος στεκόταν κοντά στους διαδηλωτές και τους στρατιώτες. Είναι μια μετωπική όψη. Ο φωτογράφος βρίσκεται στο ίδιο ύψος με τα θέματα. Η φωτογραφία τραβήχτηκε σε εξωτερικό χώρο από τον Marc Riboud κοντά στο Πεντάγωνο, το Υπουργείο Άμυνας στην Ουάσινγκτον. Το φως είναι φυσικό και ξεθωριάζει, καθώς η φωτογραφία τραβήχτηκε το σούρουπο. Ο φωτογράφος τράβηξε αρκετά στιγμιότυπα επί τόπου και επέλεξε αυτό από το φύλλο επικοινωνίας του. Η σύνθεση είναι καθαρή και ελεγχόμενη: οι αστυνομικοί είναι στα αριστερά και η μόνη μαθήτρια λυκείου είναι στα δεξιά. το φόντο είναι θολό, με την εστίαση να έχει δοθεί στις φιγούρες στο προσκήνιο. Αυτή η θόλωση θυμίζει εμβληματικές φωτογραφίες όπως ο Πεσών Στρατιώτης του Robert Capa. Ο φωτογράφος επέλεξε να δημοσιεύσει την εικόνα του ασπρόμαυρη, κάτι που αποτελεί αισθητική επιλογή. Το θολό φόντο δημιουργεί μια αίσθηση βάθους και προοπτικής. Το πολύχρωμο φλοράλ πουκάμισο θυμίζει τη μόδα Flower Power της δεκαετίας του 1960. Το πολύ κοντό κούρεμα αντανακλά την αντισυμβατικότητά του. Αριστερά, οι νεαροί στρατιώτες είναι παραταγμένοι, προστατευμένοι από κράνη, με στολή. Στρέφουν τα ξιφολόγχη τους προς τους διαδηλωτές που βρίσκονται εκτός κάμερας. Εμφανίζονται αμυντικοί, έτοιμοι να επιτεθούν. Οι στρατιώτες είναι θολοί, καταλαμβάνοντας μεγάλο μέρος του φόντου και εκτείνονται πέρα από το κάδρο. Τα πρόσωπά τους είναι δυσδιάκριτα, είναι ανώνυμοι. Η μαθήτρια λυκείου στα δεξιά κρατά ένα χρυσάνθεμο, ένα λουλούδι που συμβολίζει το πένθος και έτσι αναφέρεται στους Αμερικανούς και Βιετναμέζους στρατιώτες που πέθαναν. Στην Άπω Ανατολή, το χρυσάνθεμο είναι σύμβολο αθανασίας.
Η φωτογραφία παίζει με διάφορες αντιθέσεις: αρσενικό/θηλυκό __όπλα / λουλούδια __δύναμη / εύθραυστοτητα __ ευθείες γραμμές (όπλα) / καμπύλες γραμμές
Η φωτογραφία είναι διάσημη και αποτελεσματική. παίρνει το μέρος των ειρηνικών διαδηλωτών. Το σφιχτό καδράρισμα δημιουργεί συναίσθημα και εδραιώνει μια αίσθηση εγγύτητας μεταξύ του θεατή και των συμμετεχόντων στην εκδήλωση και δίνουν στη στιγμή την πλήρη έντασή της. Το ασπρόμαυρο κάνει την εικόνα ένα διαχρονικό έργο. Το θολό φόντο δημιουργεί την εντύπωση του αιωρούμενου χρόνου. Το νεαρό κορίτσι τονίζεται από την αντίθεση αριστερά-δεξιά και από το θάμπωμα που περιβάλλει τους στρατιώτες. Ο Marc Riboud δίνει έμφαση στις αξίες του ανθρωπισμού απέναντι στη βία, στο θάρρος του νεαρού κοριτσιού απέναντι στην ωμή βία ένα από τα σύμβολα της αμερικανικής αντίθεσης στον πόλεμο του Βιετνάμ και στο ειρηνευτικό κίνημα της δεκαετίας του 1960. Η φωτογραφία παρουσιάστηκε στις 30 Δεκεμβρίου 1969, σε ένα ειδικό τεύχος του περιοδικού Look με τίτλο “Η απόλυτη αντιπαράθεση: Το λουλούδι και η ξιφολόγχη” και εκτέθηκε σε διάφορες εκθέσεις _αντίγραφο 50,2×60 εκ. βρίσκεται στο Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι Η Jan Rose Kasmir έμαθε για τη φωτογραφία που τραβήχτηκε από τον Marc Riboud τη δεκαετία του 1980: ο πατέρας της τής έδειξε την εικόνα σε ένα περιοδικό που είχε αγοράσει στη Σκωτία. Η Αμερικανίδα συνέχισε τον αντιπολεμικό ακτιβισμό της στο Λονδίνο το 2004, σε διαδηλώσεις κατά του πολέμου στο Ιράκ, ενώ το 2017, η Jan Rose Kasmir συμμετείχε στην πορεία των γυναικών στην Ουάσινγκτον. Για την ιστορία αποφοίτησε το 1986 ως θεραπευτής μασέρ και εργάστηκε στη Νότια Καρολίνα μέχρι το 1991. Στη συνέχεια μετακόμισε στο Aarhus της Δανίας με τον Δανό σύζυγό της και την κόρη τους και επέστρεψε με την κόρη της στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2002
Ο Ριμπού ταξίδεψε ευρέως σε Ασία, Αφρική και τη Μέση Ανατολή, καταγράφοντας κουλτούρες, κοινωνίες και πολιτικά γεγονότα. Είναι ειδικά γνωστός για τις φωτογραφίες του στην Κίνα κατά τη διάρκεια της Πολιτιστικής Επανάστασης και για την εμβληματική του εικόνα που προαναφέραμε __
Το στυλ του χαρακτηρίζεται από ισορροπία, απλότητα και μια ποιητική αίσθηση σύνθεσης, συνδυάζοντας την οπτική γνώση με οπτική αρμονία. Ο Ριμπού θεωρείται μια από τις κύριες προσωπικότητες στην φωτογραφία του 20ού αιώνα, γνωστός για την ικανότητά του να αποτυπώνει τόσο ιστορικά όσο και ήσυχα ανθρώπινες κινήσεις με ευαισθησία και χάρη.



















