Ομιλία του Miguel Mario Díaz-Canel Bermúdez, Πρώτου Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κούβας και Προέδρου της Δημοκρατίας, στην τελετή για την 65η επέτειο της ανακήρυξης του σοσιαλιστικού χαρακτήρα της Κουβανικής Επανάστασης
Γράφει ο // Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Plaza de la Revolución, 16 Απριλίου 2026, 5:04:29 μ.μ “__Έτος Εκατονταετηρίδας του Comandante en Jefe Fidel Castro Ruz” __Miguel Díaz-Canel Bermúdez |
Προεδρία της Δημοκρατίας
¡Viva Cuba libre!
¡Abajo el bloqueo!
Ζήτω η ελεύθερη Κούβα! _”Ζήτω!”
Κάτω το εμπάργκο!
Ηρωικοί μαχητές του Girón παρόντες εδώ·
Αξιότιμοι φίλοι αλληλεγγύης με την Κούβα, συμμετέχοντες στο 5ο Διεθνές Συνέδριο για την Πατρίδα· Αγαπητέ και ηρωικέ κουβανικό λαέ·
Συμπατριώτες _Χειροκροτήματα
Πριν από εξήντα πέντε χρόνια, γυναίκες και άνδρες που ήταν τόσο νέοι ή και νεότεροι, όσο όλοι εμείς που γεμίζουμε αυτούς τους δρόμους σήμερα – πιθανώς πολλές γιαγιάδες, παππούδες, μητέρες ή πατέρες μερικών από εμάς – συγκεντρώθηκαν εδώ για να γράψουν ένα πραγματικά επικό κεφάλαιο στην ιστορία του σύγχρονου κόσμου. Εκείνη η μέρα άλλαξε η ιστορία, και όχι μόνο για την Κούβα. Με μια εισβολή να πλησιάζει τις ακτές μας, ακόμα αβέβαιοι για το πού θα αποβιβάζονταν, αλλά γνωρίζοντας ότι οι εισβολείς είχαν την πλήρη υποστήριξη της ισχυρής κυβέρνησης των Ηνωμένων Πολιτειών, η φωνή του Comandante en Jefe Fidel Castro Ruz, σχεδόν βραχνή από ώρες άγρυπνης νύχτας και έντασης, υψώθηκε πάνω από το πλήθος που κατέκλυζε αυτή την ιστορική γωνιά για να δηλώσει ότι ήμασταν αυτό που συνεχίζουμε να είμαστε: μια σοσιαλιστική επανάσταση ακριβώς κάτω από τη μύτη της αυτοκρατορίας! _Χειροκροτήματα.
Αυτή η διακήρυξη είναι καθοριστική στην κουβανική ιστορία, σηματοδοτώντας την οριστική πορεία της επαναστατικής διαδικασίας που ξεκίνησε με τον θρίαμβο του 1959 και η οποία, μέχρι το 1961, είχε ριζοσπαστικοποιηθεί βαθιά υπέρ των πάντα στερημένων. Οι μισθοφόροι ετοιμάζονταν να επιτεθούν, πεπεισμένοι ότι τίποτα δεν μπορούσε να αντισταθεί στην προστασία που εγγυόταν η αυτοκρατορία. Αλλά η ιστορία θα ήταν ανελέητη μαζί τους.
Περίμεναν φόβο και βρήκαν θάρρος. Πόνταραν στην προδοσία, και ένας ενωμένος λαός τους αντιμετώπισε. Πίστεψαν τα ψέματά τους, και η αλήθεια τους περίμενε, με τα τουφέκια έτοιμα, τραγουδώντας τον Ύμνο του Μπαγιάμο __σσ. La Bayamesa __ El Himno de Bayamo είναι ο εθνικός ύμνος της Κούβας. Η πρώτη του εκτέλεση πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της μάχης του Μπαγιάμο το 1868. Τους στίχους και τη μουσική έγραψε ο ποιητής και μουσικός Pedro Felipe Figueredo, (1818 –1870), γνωστός ως Perucho, που πήρε μέρος στη μάχη αιχμαλωτίστηκε και εκτελέστηκε από τους Ισπανούς δυο χρόνια αργότερα. Δείτε τους στίχους στο τέλος της ανάρτησης
Miguel Díaz-Canel Bermúdez
Ο κουβανικός λαός βάδισε από εδώ προς τη μάχη και από τη μάχη προς τη νίκη! Ένα μικρό έθνος, χρόνια από πόλεμο σε πόλεμο, θα έφερνε, σε λιγότερο από 72 ώρες, την πρώτη μεγάλη ήττα στον ιμπεριαλισμό στην Αμερική _Χειροκροτήματα.
Από εκείνον τον Απρίλιο της δράσης των πολιτοφυλακών και μετά, όλοι οι λαοί της περιοχής θα ήταν λίγο πιο ελεύθεροι.
Η Κούβα άλλαξε για πάντα. Οι άνθρωποι που πολέμησαν στις αμμουδιές της Bahía de Cochinos (σσ. Playa Girón του Κόλπου των Χοίρων _δείτε και Τμήμα Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ του ΚΚΕ: 65 χρόνια από την ηρωική νίκη της Κουβανικής Επανάστασης στον Κόλπο των Χοίρων) . για τον σοσιαλισμό είχαν ήδη ξεκινήσει τον πολιτιστικό τους μετασχηματισμό με μια Εκστρατεία Γραμματισμού που ανέβασε τα όνειρα των ταπεινών στις πανεπιστημιακές τάξεις. Η ανθρώπινη ανάπτυξη θα έφτανε σε ύψη που μόνο μια δίκαιη κοινωνία μπορεί να εγγυηθεί. Αυτή η Επανάσταση των ταπεινών, με τους ταπεινούς και για τους ταπεινούς θα έφτανε τόσο μακριά που ένα λουστραρισμένο παπούτσι στον καπιταλισμό θα γινόταν ο πρώτος κοσμοναύτης της Λατινικής Αμερικής · οι νέοι από την Αφρική και όλο τον Τρίτο Κόσμο θα γίνονταν επαγγελματίες σε κουβανικά σχολεία · θα μοιραζόμασταν το αίμα και τη μοίρα μας με τους ξεχασμένους και τους διασυρμένους όλων των εποχών (Χειροκροτήματα).
Και νικήσαμε το απαρτχάιντ, τον αναλφαβητισμό και τις ιάσιμες ασθένειες σε άλλα μέρη του κόσμου, στα οποία θα φέρναμε γιατρούς, όχι βόμβες· δασκάλους, όχι βόμβες. Αυτός είναι ο σοσιαλισμός: μια κοινωνία όπου ο άνθρωπος είναι αδελφός, όχι λύκος για τον άνθρωπο! _Χειροκροτήματα.
Όταν, στη μοιραία δεκαετία του 1990, η σοσιαλιστική πρακτική αυτοκαταστράφηκε στην Ευρώπη μέσω των άθλιων συνωμοσιών των ιμπεριαλιστών αντιπάλων της, η Κούβα αντιστάθηκε και μεταμορφώθηκε μέχρι που ξεσηκώθηκε χάρη στις δικές της δυνάμεις και την υποστήριξη της διεθνούς αλληλεγγύης. Ο Τσάβες δεν είχε ακόμη θριαμβεύσει στη Βενεζουέλα, και η δεκαετία ολοκλήρωσης που είχε ξυπνήσει η Μπολιβαριανή Επανάσταση ήταν μπροστά.
Ο Φιντέλ, για άλλη μια φορά ο Φιντέλ, όπως είχε κάνει στον Κόλπο των Χοίρων, ηγούμενος των μαχών και καβάλα σε ένα τανκ στην πρώτη γραμμή, ηγήθηκε αυτού του υπεράνθρωπου αγώνα για τη διατήρηση του κουβανικού σοσιαλισμού σε μια εποχή πυρετώδους νεοφιλελεύθερης προόδου και μονοπολικότητας.
Ενώ άλλοι ιδιωτικοποίησαν ακόμη και νεκροταφεία και πάρκα, πιστεύοντας τυφλά στον μύθο της αγοράς ως παντοδύναμου κυρίαρχου ενός πλούτου που δεν υλοποιήθηκε ποτέ, αυτή η χώρα ανήγειρε ένα μνημειώδες έργο, με την επιστήμη και το ανθρώπινο και επιστημονικό δυναμικό που σφυρηλατήθηκε στην Επανάσταση, και με τον ηρωισμό και τη δημιουργική αντίσταση του κουβανικού λαού __Χειροκροτήματα.
Και ο λαϊκός μας στρατός βγήκε να σπείρει και να χτίσει, για να δείξει, όπως είπε ο Ραούλ, ότι ναι, μπορεί να γίνει! Ότι μπορεί πάντα να γίνει! Και το κάναμε! Αυτός είναι ο σοσιαλισμός! __Χειροκροτήματα.
Πολλές φορές κατά τη διάρκεια αυτών των ετών, ενώ η χώρα προσπαθούσε να διορθώσει, να τελειοποιήσει και να προσαρμόσει την πληγείσα οικονομία της, πολιορκημένη από τον αποκλεισμό, σημειώθηκαν αμέτρητες σιωπηλές εισβολές: νόμοι για την κωδικοποίηση του αποκλεισμού, τρομοκρατικές επιθέσεις, εκστρατείες δυσφήμισης και συνεχής δολιοφθορά όλων των έργων ολοκλήρωσης, αλληλεγγύης και συνεργασίας.
Κάθε σιωπηλή βόμβα που έπεσε σε αναπτυξιακά έργα άφησε μια πληγή στην κουβανική κοινωνία. Μια ιδιαίτερα οδυνηρή πληγή ήταν η μετανάστευση πολλά υποσχόμενων νέων, που εκπαιδεύτηκαν δωρεάν στα σχολεία και τα πανεπιστήμιά μας, των οποίων οι δεξιότητες και το ταλέντο κλέβονται από τον καπιταλισμό, ο οποίος δεν επένδυσε σε αυτούς, ενώ κατηγορούν την κοινωνία που τους διαμόρφωσε ότι δεν τους εγγυάται αυτό που προσφέρει η αρπακτική αγορά.
Η αλήθεια είναι: Αυτό το ανθρώπινο δυναμικό, το οποίο εντυπωσιάζει και κερδίζει έδαφος και σημασία σε οποιαδήποτε χώρα φτάσει, δημιουργήθηκε από τον σοσιαλισμό! (Χειροκροτήματα.) Μόνο ο σοσιαλισμός μετέτρεψε τα παιδιά των εργατών και των αγροτών σε κορυφαίους επαγγελματίες, όχι κατ’ εξαίρεση όπως στον καπιταλισμό, αλλά μαζικά. __Χειροκροτήματα.
Για να αποκρύψουν τη γενοκτονική και πολυδιάστατη φύση του αποκλεισμού έξι δεκαετιών που ασφυκτιά ολόκληρο τον πληθυσμό και μπορεί να χαρακτηριστεί ως εμπάργκο στα χαρτιά μόνο από εκείνους που το επιβάλλουν, έχει κατασκευαστεί μια απατηλή και κυνική αφήγηση: Η Κούβα ως ένα αποτυχημένο κράτος.
Οι επιπτώσεις δεκαετιών αποκλεισμού και οικονομικών διώξεων είναι πολύ ορατές στα σπίτια μας, στις βιομηχανίες μας, στην έλλειψη αγαθών, ακόμη και βασικών, στην σπανιότητα σχεδόν των πάντων, ακόμη και των πιο βασικών και απαραίτητων πραγμάτων για τη ζωή.
Επίσης, ορατά είναι τα δικά μας λάθη σε αυτή τη διαδικασία κοινωνικής οικοδόμησης με τα ιδιόμορφα και πολύ κουβανέζικα χαρακτηριστικά της, στην οποία αγωνιζόμαστε, κόντρα στο ρεύμα, ξεπερνώντας αμέτρητα εμπόδια. Αλλά όσο ο αποκλεισμός παραμένει σαν θηλιά γύρω από το λαιμό της οικονομίας, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί – και επαναλαμβάνω, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί – την απόλυτη ενοχή του για τα βάσανα των κουβανικών οικογενειών! Η κύρια αιτία των προβλημάτων μας είναι ο γενοκτονικός αποκλεισμός που επιβλήθηκε από την κυβέρνηση των Ηνωμένων Πολιτειών εναντίον του λαού μας! _Χειροκροτήματα και φωνές: “Κάτω το εμπάργκο!”
Οι ψεύτες βασίζονται επίσης στην αναισθησία που προκαλείται στα μυαλά ενός κόσμου μολυσμένου από προκαταλήψεις και δηλητηριασμένου με αντικομμουνισμό από τότε που η Οκτωβριανή Επανάσταση έφερε στην εξουσία τους δημιουργούς του πλούτου.
Βάναυσες επιθέσεις και αποκλεισμοί έχουν στηθεί εναντίον όλων των σοσιαλιστικών πειραμάτων, και όμως θα είναι αδύνατο να αρνηθούμε όλα όσα συνέβαλαν στην ισορροπία και την ευημερία της ανθρωπότητας. Ούτε μπορεί να σβηστεί από την ιστορία η κολοσσιαία συμβολή της ΕΣΣΔ στην ήττα του φασισμού και στην κατάκτηση του διαστήματος· ούτε μπορεί να αγνοηθεί η εκθαμβωτική ανάπτυξη ενός γιγάντιου έθνους, που αναδύθηκε από την πείνα και την εκτεταμένη φτώχεια, όπως η Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας, και μιας μικρής αλλά γενναίας χώρας, που υπέμεινε τρεις πολέμους και σήμερα κερδίζει τον θαυμασμό ολόκληρου του κόσμου για τη δυναμική της ανάπτυξη, το ηρωικό και αδελφικό Βιετνάμ. (Χειροκροτήματα)
Κούβα: Ζωντανό το πνεύμα που οδήγησε στον θρίαμβο της επανάστασης στην Playa Girón
Ο σοσιαλισμός είναι η μόνη εγγύηση κοινωνικής δικαιοσύνης, ο μόνος δρόμος για την αληθινή χειραφέτηση όλων των λαών, και στην περίπτωσή μας, ήταν και συνεχίζει να είναι η πραγματική δυνατότητα μιας συλλογικής απάντησης στη συλλογική τιμωρία που μας έχει επιβληθεί όλα αυτά τα χρόνια.
Όχι, κύριοι της χειραγώγησης και του ψεύδους, η Κούβα δεν είναι ένα αποτυχημένο κράτος. Η Κούβα είναι ένα πολιορκημένο κράτος, ένα κράτος που αντιμετωπίζει πολυδιάστατη επιθετικότητα: οικονομικό πόλεμο, εντατικό αποκλεισμό και ενεργειακό αποκλεισμό. Η Κούβα είναι ένα απειλούμενο κράτος που δεν θα παραδοθεί! (Χειροκροτήματα.) Και παρά τα πάντα, και χάρη στον σοσιαλισμό, η Κούβα είναι ένα κράτος που αντιστέκεται, δημιουργεί και, μην κάνετε λάθος, ένα κράτος που θα επικρατήσει! (Χειροκροτήματα.)
Συντρόφισσες και Σύντροφοι
Σήμερα, 16 Απριλίου, τιμούμε θεμελιώδη ορόσημα στην πρόσφατη ιστορία μας: την ηρωική και μαζική λαϊκή αντίδραση στο προοίμιο της μισθοφορικής εισβολής, με τις εγκληματικές βομβιστικές επιθέσεις της 15ης, και τη διακήρυξη του σοσιαλιστικού χαρακτήρα της Επανάστασης, που έκανε ο Φιντέλ στην κηδεία των πρώτων θυμάτων της συνεχιζόμενης επιθετικότητας. Και την ίδια μέρα, αν και πολλοί δεν το γνώριζαν τότε, γεννήθηκε το Κομμουνιστικό μας Κόμμα, όπως έχει εξηγηθεί εδώ.
Όπως είπε ο Φιντέλ: “Στο Χιρόν, διακηρύχθηκε ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της Επανάστασής μας. Στο Χιρόν, το Κόμμα μας ουσιαστικά σφυρηλατήθηκε”. Γι’ αυτό θεωρούμε την 16η Απριλίου ως την ημερομηνία ίδρυσης του Κόμματος, του Κόμματος της ενότητας, του Κόμματος του κουβανικού έθνους, του Κόμματος της οργάνωσης και της ηγεσίας των προσπαθειών όλων για το κοινό καλό.__Από το ακροατήριο: Ζήτω το Κομμουνιστικό Κόμμα της Κούβας! __Επιφωνήματα: “Ζήτω!” Αλλά η ιστορία δεν θα είχε μεγάλη αξία αν δεν δίναμε προσοχή στα μαθήματά της, αν δεν λαμβάναμε υπόψη τα επαναλαμβανόμενα μοτίβα της και δεν τα μετατρέπαμε σε οριστικά διδάγματα.
Οι επιθέσεις στα αεροδρόμια της Ciudad Libertad, του Santiago de Cuba και του San Antonio de los Baños στο προοίμιο της εισβολής, με κάθε είδους χτυπήματα · οι χειρουργικές επεμβάσεις, με τη χρήση πλοίων με πλαστά κουβανικά διακριτικά · η συνεχής χρήση παραπληροφόρησης και εξαπάτησης μέσω μέσων ενημέρωσης που έχουν σχεδιαστεί για να προκαλέσουν σύγχυση στον πληθυσμό, μαζί με τον οικονομικό πόλεμο, την διπλωματική πίεση για την απομόνωση της Επανάστασης και τις συνεχείς απειλές, καταδεικνύουν ύπουλες πρακτικές και μεθόδους, που δεν εγκαταλείφθηκαν ποτέ από εκείνους που επιτίθενται και που συνεχίζουν να τις επαναλαμβάνουν σε όλο τον κόσμο σήμερα.
Έχουν επαναλάβει αυτήν την επιθετική και παρεμβατική φόρμουλα τόσο συχνά, και τόσα πολλά έθνη και διαδικασίες έχουν απειληθεί και επιτεθεί όλα αυτά τα χρόνια, που παρά την τεχνολογική, στρατιωτική και μιντιακή σπατάλη που εξαπολύουν αριστερά και δεξιά, ένα κύμα αλληλεγγύης με την Κούβα συνεχίζει να αυξάνεται ως απόδειξη της απομόνωσης που επιβάλλουν οι ιμπεριαλιστικές πολιτικές που επιδιώκουν να μας πνίξουν.
Από αυτό το ιστορικό βήμα, όπου τα λόγια του Φιντέλ εξακολουθούν να αντηχούν, καλώντας τον λαό να βρει τη θέση του για τον επερχόμενο αγώνα, και όπου σήμερα αποτίουμε άξιο φόρο τιμής στους ήρωες και τους μάρτυρες εκείνης της ημέρας που η Πατρίδα φόρεσε αποφασιστικά τη στολή της πολιτοφυλακής, καλούμε σε ένα εθνικό και διεθνές κίνημα αλληλεγγύης για να μεταφέρει σε κάθε γωνιά του πλανήτη την αλήθεια της Κούβας, τα βάσανα του λαού λόγω του αποκλεισμού και του πολυδιάστατου οικονομικού πολέμου, που επιδεινώνονται από τον ενεργειακό αποκλεισμό, τον οποίο θεωρούμε γενοκτονία λόγω των ακραίων επιπέδων στέρησης στα οποία υπόκεινται όλοι οι Κουβανοί.
Κούβα: βαρυσήμαντη συνέντευξη Miguel Díaz-Canel Bermúdez _Φωτο+Βίντεο
Η καθημερινή ζωή στην Κούβα είναι επώδυνη, από την ζωτική ανάπαυση που διακόπτεται πρώτα από διακοπές ρεύματος και στη συνέχεια από την επιστροφή του ηλεκτρικού ρεύματος μετά από πολλές ώρες, η οποία έχει μετατοπίσει τις οικιακές εργασίες στις πρώτες πρωινές ώρες· μέχρι την παράλυση των βιομηχανιών, των μεταφορών, των ζωτικών υπηρεσιών και της παραγωγής επειδή υπάρχει απόλυτη έλλειψη καυσίμων για σχεδόν τα πάντα. Η λίστα είναι πολύ μεγάλη, και όλα αυτά προέκυψαν από ένα μόνο εκτελεστικό διάταγμα που μας ανακήρυξε “ασυνήθιστη και εξαιρετική απειλή”, ακριβώς αυτό που δεν είμαστε.
Compañeras y compañeros της Κούβας
Αυτή είναι μια εξαιρετικά δύσκολη στιγμή και μας καλεί για άλλη μια φορά, όπως στις 16 Απριλίου 1961, να είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε σοβαρές απειλές, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής επιθετικότητας. Δεν το θέλουμε, αλλά είναι καθήκον μας να προετοιμαστούμε για να το αποφύγουμε και, αν είναι αναπόφευκτο, να κερδίσουμε! (Χειροκροτήματα.) Έχουμε την πίστη στη νίκη που μας ενστάλαξε ο Φιντέλ.
Πιστεύουμε στον διάλογο και στην εξαιρετική δύναμη της ειρήνης να διατηρήσει τη ζωή στον πλανήτη. Η ιστορία της σύγκρουσης μεταξύ Κούβας και Ηνωμένων Πολιτειών έχει δείξει ότι είναι δυνατό να επιτευχθεί. Πρέπει να λάβουμε υπόψη όλες τις ανθρώπινες ζωές που θα χανόντουσαν στα δύο έθνη μας αν παρασυρθούν σε μια παράλογη, παράλογη σύγκρουση, για την οποία δεν υπάρχουν ούτε δικαιολογίες ούτε δικαιολογίες όταν υπάρχουν τόσα πολλά που μπορούμε να κάνουμε μαζί.
Στον Αρχιστράτηγο Φιντέλ Κάστρο Ρουζ, του οποίου την εκατονταετηρίδα γιορτάζουμε φέτος το 2026, αποτίουμε τον υψηλότερο φόρο τιμής σε αυτή την 65η επέτειο του μεγάλου έπους __Χειροκροτήματα. __Από το κοινό: Ζήτω ο Φιντέλ! __Επιφωνήματα & συνθήματα Ζήτω!
Ο Φιντέλ δεν ηγήθηκε μόνο της Μάχης της Πλάγια Χιρόν. Ο Φιντέλ ήταν και είναι το Χιρόν!! __Χειροκροτήματα. Ο Φιντέλ είναι αυτή η πεποίθηση ότι ένας ενωμένος λαός μπορεί να νικήσει μια αυτοκρατορία! (Χειροκροτήματα)
Η αντίσταση στην επίθεση των καθημερινών εισβολών είναι το έπος που γράφουμε σήμερα, η καλύτερη κληρονομιά στους πεσόντες, σε όσους πρόσφεραν τη ζωή τους εκείνον τον Απρίλιο του 1961 για την ανεξαρτησία και τον σοσιαλισμό. Όσο υπάρχει μια γυναίκα και ένας άντρας πρόθυμοι να δώσουν τη ζωή τους για την Επανάσταση, θα είμαστε νικητές!
Ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της Επανάστασής μας δεν είναι φράση του παρελθόντος, είναι η ασπίδα του παρόντος και η εγγύηση του μέλλοντος! __Χειροκροτήματα
To Χιρόν είναι σήμερα και για πάντα!
Η Κούβα δεν παραδίδεται!
Κανείς εδώ δεν παραδίδεται! __Χειροκροτήματα.
Εδώ θα πολεμήσουμε!
Εδώ, όπως λέει το τραγούδι: Θα δώσουμε φωτιά! _Χειροκροτήματα
Ζήτω η επαναστατημένη αξιοπρέπεια του λαού μας! _Επιφωνήματα Συνθήματα: “Ζήτω!”
Ζήτω ο Σοσιαλισμός! _Επιφωνήματα: “Ζήτω!”__
Πατρίδα ή Θάνατος!
Θα νικήσουμε!
___ Χειροκροτήματα.

Πολεμήσετε, τρέξτε, bayameses
Γιατί η πατρίδα σας κοιτάζει με υπερηφάνεια·
Μην φοβάστε έναν ένδοξο θάνατο,
Γιατί το να πεθάνετε για την πατρίδα είναι θα ζείτε.
Ζώντας αλυσοδεμένοι ζείτε
Βυθισμένοι στην προσβολή και την ντροπή.
Ακούστε τον ήχο της σάλπιγγας:
Στα όπλα, γενναίοι, τρέξτε!
Μην φοβάστε τους άγριους Ιβηρίους,
Είναι δειλοί όπως όλοι οι τύραννοι.
Δεν μπορούν να αντισταθούν στον γενναίο Κουβανό·
Η αυτοκρατορία τους έχει πέσει για πάντα.
Ελεύθερη Κούβα! Η Ισπανία είναι νεκρή,
Πού πήγε η δύναμη και η υπερηφάνειά της;
Ακούστε τον ήχο της σάλπιγγας:
Στα όπλα, γενναίοι, τρέξτε!
Δείτε τα θριαμβευτικά μας στρατεύματα,
Δείτε τους πεσμένους.
Τράπηκαν σε φυγή, ηττημένοι·
Για τους γενναίους, ξέρουμε πώς να θριαμβεύσουμε!
Ελεύθερη Κούβα! μπορούμε να φωνάξουμε
Από το κανόνι μέχρι τον τρομερό βρυχηθμό.
Από τη σάλπιγγα, ακούστε τον ήχο:
Στα όπλα, γενναίοι, τρέξτε!








