Το 1ο ΓΕΛ Παπάγου επισκέφθηκε ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, όπου είχε συνάντηση με τον διευθυντή του σχολείου και τον Σύλλογο Διδασκόντων. Στο επίκεντρο βρέθηκαν τα προβλήματα που αφορούν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, με τον κ. Κουτσούμπα να κάνει λόγο για σημαντικές ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό.
“Δυστυχώς για μια ακόμη φορά η νέα σχολική χρονιά ξεκινά με τεράστιες ελλείψεις σε εκπαιδευτικό προσωπικό, με τις λιγοστές προσλήψεις μόνιμων καθηγητών, εκπαιδευτικών, δασκάλων και νηπιαγωγών φέτος, καθώς επίσης και με λιγότερους αναπληρωτές, ιδιαίτερα στον τομέα της Ειδικής Αγωγής και της Παράλληλης Στήριξης”, ανέφερε ο Γενικός Γραμματέας του ΚΚΕ.
Παράλληλα, ο Δημήτρης Κουτσούμπας αναφέρθηκε στο άνοιγμα της δημόσιας διαβούλευσης για το Εθνικό Απολυτήριο, ασκώντας κριτική στην εκπαιδευτική πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας. Όπως δήλωσε, πρόκειται για “μια πολιτική της κυβέρνησης της Νέας Δημοκρατίας που θα κοστίσει πολύ περισσότερο σε άγχος στους μαθητές, αφού το σχολείο γίνεται ένα απέραντο εξεταστικό κέντρο”.
Εδώ και μέρες παρατηρείται ένα κοινό μοτίβο ξεπλύματος του Ισραήλ και των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ τη στιγμή που σπρώχνουν τη περιοχή στον όλεθρο. Έχει μια σημασία να…
Σε ανακοίνωσή της η ΤΟ Εκπαιδευτικών της ΚΟ Αττικής του ΚΚΕ, για τη νέα σχολική χρονιά που αρχίζει, επισημαίνει τα εξής:
«Οι εκπαιδευτικοί μπαίνουν στα σχολεία, οι αίθουσες των συλλόγων διδασκόντων παίρνουν ξανά ζωή, οι αυλές θα γεμίζουν πάλι παιδικά χαμόγελα και φωνές. Ταυτόχρονα, ανησυχία και αγωνία θα συνοδεύσει και το φετινό πρώτο κουδούνι…
Όπως και όλα γύρω μας, η νέα χρονιά δεν είναι μία από τα ίδια… Ξεκινάει σε έναν κόσμο που φλέγεται, ακόμα περισσότερο.
Νέα πολεμικά μέτωπα, ακρίβεια και ενεργειακή φτώχεια στα ύψη, δεσμεύσεις από την κυβέρνηση προς το ΝΑΤΟ και την ΕΕ για μεγαλύτερη εμπλοκή στον πόλεμο και τους ανταγωνισμούς, απειλές για αντίποινα προς του ΝΑΤΟϊκούς συμμάχους από την μεριά της Ρωσίας, νέα ένταση στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, νέες δαπάνες για πολεμικούς εξοπλισμούς, νέοι κίνδυνοι μετά και τη Συμφωνία Ελλάδας – Ισραήλ, την αποκαλούμενη αλλιώς ”Ασπίδα του Αχιλλέα”, στοιχεία που επιταχύνουν την γενικευμένη πολεμική εμπλοκή με απρόβλεπτες συνέπειες…ενώ όλα δείχνουν ότι μια νέα καπιταλιστική κρίση είναι μπροστά.
Απόγνωση, οργή και αγανάκτηση είναι μερικά από τα συναισθήματα που κάθε εκπαιδευτικός νιώθει για την κατάσταση που καλείται να αντιμετωπίσει.
“Πώς θα βιώσουν οι μαθητές μου αυτή τη δύσκολη πραγματικότητα;”, “Πώς θα κυλήσει και η φετινή χρονιά; Θα μας προλάβουν οι εξελίξεις;”, “Τα έξοδα θα βγουν φέτος;”, “Και από τους γονείς τι να ζητήσουμε; Θα είναι συνεργάσιμοι;”, “Θα βγει η ύλη;”, “Τι καλύτερο μπορούμε να κάνουμε για να ομορφύνουμε την καθημερινότητα του σχολείου; Αλλά και πόσες ευθύνες να αντέξουμε;”…
Σκεφτόμενος αυτά, κάθε εκπαιδευτικός, αλλά και όλο το επιστημονικό και βοηθητικό προσωπικό στο δημόσιο σχολείο, έχει πρώτα από όλα και πάνω από όλα στο νου το … παιδί! Εκείνα τα ζευγάρια μάτια που κοιτάν με τόση λαχτάρα και προσμονή και ψάχνουν απαντήσεις…
Τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, τα εργασιακά δικαιώματα των εκπαιδευτικών δεν χωράνε στην κοινωνία της εκμετάλλευσης, της πολεμικής οικονομίας και των κερδών των λίγων, δεν εντάσσονται στις κατευθύνσεις της ΕΕ και του ΥΠΑΙΘΑ.
- Η ανάγκη για ολόπλευρη μόρφωση των μαθητών, διαμόρφωση κριτηρίου, αγάπη για το διάβασμα, το βιβλίο… έρχεται αντιμέτωπη με το σχολείο – εξεταστικό κέντρο, το “κυνήγι” της ύλης, παράγοντες που θα ενταθούν με την εφαρμογή του “πολλαπλού βιβλίου” και το νέο Εθνικό Απολυτήριο.
- Η ανάγκη για γνώση της ιστορίας, των μαθηματικών, της φυσικής, της κατανόησης των φυσικών και κοινωνικών φαινομένων, η ολόπλευρη καλλιέργεια και ανάπτυξη της προσωπικότητας μέσω της επαφής με τον πολιτισμό και τον αθλητισμό προσκρούει στις ασύνδετες γνώσεις και τις σκόρπιες δεξιότητες που περιλαμβάνουν τα αναλυτικά προγράμματα, αλλά και στην πλήρη έλλειψη ειδικοτήτων από τα σχολεία, τα 25άρια, 26άρια, 28άρια τμήματα, τις απαρχαιωμένες και ελλιπείς σχολικές υποδομές.
- Η διάθεση του εκπαιδευτικού να βοηθήσει τους μαθητές του, να τους δώσει το μέγιστο δυνατό που μπορεί, να σταθεί δίπλα τους σε όλα τα ζητήματα ”σκοντάφτει” στην εντατικοποίηση και τη γραφειοκρατία του σχολείου, αλλά και στην έγνοια για την καθημερινότητά του, στο άγχος για το πώς θα βγει ο μήνας, πώς θα προλάβει δύο και τρεις δουλειές πολλές φορές, αν θα βρει σπίτι να μείνει,.
- Η επιδίωξη του εκπαιδευτικού να καλλιεργήσει τη φιλία, την αλληλεγγύη, το ανυπότακτο πνεύμα απέναντι στην αδικία, τον ρατσισμό, τον φασισμό, έρχεται αντιμέτωπη με την σκληρή πραγματικότητα και τα ερωτήματα των μαθητών “Γιατί γίνονται πόλεμοι;”, “τι έχουν να χωρίσουν οι λαοί;”, αλλά και με το δηλητήριο του φασισμού που προσπαθεί να εισχωρήσει μέσα στα σχολεία με την ανοχή του κράτους απέναντι σε φασιστικές ομάδες, τη “θεωρία των δύο άκρων” της ΕΕ και την εξίσωση κομμουνισμού και φασισμού που αποτελούν επίσημη ”διδακτέα ύλη” κ.α.
Η λύση δεν βρίσκεται σε επίδοξους σωτήρες με… τη σφραγίδα της ΕΕ και του ΝΑΤΟ!
Η γνήσια ανησυχία των εκπαιδευτικών, ΕΕΠ και ΕΒΠ μπορεί να γίνει δύναμη, μόνο, μαζί με το ΚΚΕ, στο δρόμο της ανατροπής!
ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Τσίπρας και ο όλος ΣΥΡΙΖΑ έχουν βάλει ο καθένας το δικό του λιθαράκι στα αδιέξοδα που βιώνουν καθημερινά οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι οικογένειές τους.
Μπορεί να τσακώνονται για το ποιος θα διαχειριστεί καλύτερα το σύστημα, όμως στα μεγάλα και κρίσιμα ζητήματα συναντιούνται.
Όλοι μαζί υπερασπίζονται:
- Τη συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ολοένα βαθύτερη εμπλοκή της στους ιμπεριαλιστικούς πολέμους. Την ώρα που οι σχολικές αίθουσες στενάζουν από ελλείψεις και οι οικογένειες αδυνατούν να τα βγάλουν πέρα, δισεκατομμύρια κατευθύνονται σε πολεμικές δαπάνες. Μόνο το 2026 προβλέπονται περίπου 7 δισ. ευρώ για στρατιωτικές δαπάνες. Εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ κάθε μέρα για την ελληνική φρεγάτα στην Ερυθρά Θάλασσα, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τα σύνορα της χώρας, για την προστασία των συμφερόντων των εφοπλιστών και των ενεργειακών ομίλων.
Και απέναντι στη νέα στρατηγική συνεργασία με το Ισραήλ, στους εξοπλισμούς και στα πανάκριβα συστήματα που παρουσιάζονται ως “ασπίδες”, η βολική αντιπολίτευση κάνει πως δεν βλέπει και δεν ακούει. Γιατί η ουσία είναι μία: όσο η χώρα μπλέκεται βαθύτερα στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς, τόσο μεγαλώνουν οι κίνδυνοι για τον λαό και τα βάρη για τις λαϊκές οικογένειες.
- Την αντιλαϊκή “κανονικότητα” της ΕΕ, που σημαίνει πολεμική οικονομία, δημοσιονομικούς περιορισμούς και τη λογική του “κόστους – οφέλους”. Μια ΕΕ όπου τα πάντα μετριούνται με βάση το κόστος και όχι τις κοινωνικές ανάγκες. Όπου τα σχολεία, οι εκπαιδευτικοί, οι μαθητές και οι μορφωτικές ανάγκες πρέπει να χωρέσουν στις “αντοχές” των προϋπολογισμών, ενώ για πολεμικούς εξοπλισμούς και τις ανάγκες των επιχειρηματικών ομίλων λεφτά βρίσκονται πάντα!
Είναι η ίδια πολιτική που διατηρεί την ανασφάλεια και την προσωρινότητα των αναπληρωτών, που αντιμετωπίζει την εκπαίδευση ως πεδίο εφαρμογής της αξιολόγησης και της κατηγοριοποίησης των σχολείων. Που θέλει το σχολείο υποχρηματοδοτούμενο, ανταγωνιστικό και όλο και περισσότερο εξεταστικό, αντί για σχολείο που μορφώνει πραγματικά όλα τα παιδιά.
Και βέβαια, όποιος σηκώνει κεφάλι, όποιος διεκδικεί, όποιος υπερασπίζεται τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, βρίσκεται αντιμέτωπος με αξιολόγηση, πειθαρχικές διώξεις, καταστολή και ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης.
Γι’ αυτό και οι διάφορες εκδοχές περί “εποικοδομητικής αξιολόγησης” δεν είναι αθώες. Σημαίνουν αποδοχή της ίδιας αντιεκπαιδευτικής κατεύθυνσης, απλώς με διαφορετικό περιτύλιγμα.
- Τα “κοστολογημένα προγράμματα” και τις “αντοχές της οικονομίας” – αλλά μόνο όταν πρόκειται για τις ανάγκες του λαού! Για τους εργαζόμενους υπάρχουν “αντοχές”. Για τα σχολεία υπάρχουν “δημοσιονομικοί περιορισμοί”. Για τους μισθούς υπάρχει η “κοστολόγηση”. Για τους εκπαιδευτικούς υπάρχει η αναμονή, η προσωρινότητα και η ομηρία.
Για τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων, όμως, οι αντοχές της οικονομίας φαίνεται να εξαφανίζονται!
Δεν βγάζουν άχνα για τα αμύθητα κέρδη των μεγάλων ομίλων. Δεν “ακουμπάνε” τη φοροασυλία των τραπεζιτών και των εφοπλιστών. Και την ίδια στιγμή, επανειλημμένα έχουν καταψηφίσει στη Βουλή τις τροπολογίες του ΚΚΕ για την επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και της 13ης και 14ης σύνταξης στους δημοσίους υπαλλήλους.
Υπερασπίζονται τον αντιδραστικό Δημοσιοϋπαλληλικό Κώδικα και προωθούν το νέο πειθαρχικό δίκαιο, είτε μέσα είτε έξω από τη Βουλή, μετατρέποντας τον εκπαιδευτικό σε εργαζόμενο υπό διαρκή απειλή και ομηρία.
Γι’ αυτό και η κάθε προεκλογική παροχολογία περί “κοστολογημένων προγραμμάτων” και “δημοσιονομικών αντοχών” είναι στάχτη στα μάτια του λαού. Γιατί όταν όλοι αποδέχονται το ίδιο πλαίσιο, η διαφορά τους είναι τελικά στο πόσο γρήγορα και με ποιον τρόπο θα το εφαρμόσουν.
Μπροστά στους εκπαιδευτικούς, όπως και σε ολόκληρο τον λαό, βρίσκονται ουσιαστικά δύο δρόμοι.
Ο ένας είναι ο σημερινός αδιέξοδος δρόμος που υπηρετούν η κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του συστήματος. Είναι ο δρόμος της καπιταλιστικής κερδοφορίας, της πολεμικής εμπλοκής και των εξοπλισμών, της “δημοσιονομικής πειθαρχίας”, των μνημονίων διαρκείας και των ματωμένων πλεονασμάτων, των κατευθύνσεων της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, των στρατηγικών συμφωνιών με ΗΠΑ και Ισραήλ.
Αυτός ο δρόμος της αντιλαϊκής σταθερότητας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε νέες μεγάλες θυσίες, αλλά και σε έναν νέο κύκλο ψεύτικων προσδοκιών και ακόμη μεγαλύτερων απογοητεύσεων.
Ο άλλος είναι ο δρόμος διεξόδου που προτείνει το ΚΚΕ. Ένα ριζικά διαφορετικό σχέδιο για την κοινωνία, που βάζει στο επίκεντρο τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων, του λαού και της νεολαίας, από τη σκοπιά της νέας κοινωνίας, του σοσιαλισμού.
Ο λαός με το ΚΚΕ μπροστά μπορεί να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων και να ανοίξει τον δρόμο της ανατροπής.
Μπορεί να συγκρουστεί και να νικήσει, διαμορφώνοντας ένα νέο κράτος, με θεσμούς που θα υπηρετούν την εργατική – λαϊκή εξουσία, έχοντας κόψει τον ομφάλιο λώρο με την πηγή κάθε αδικίας: την καπιταλιστική ιδιοκτησία στα μέσα παραγωγής.
Αυτή είναι η ουσία της πρότασης εξουσίας του ΚΚΕ.
Σε αυτή την κοινωνία, η μόρφωση και η ολόπλευρη διαπαιδαγώγηση των μαθητών δεν είναι πολυτέλεια αλλά ανάγκη. Ο εκπαιδευτικός θα στηρίζεται από το κράτος και τη κοινωνία για να μπορεί να συμβάλει απρόσκοπτα και αποτελεσματικά σε αυτήν την υπόθεση.
- Το ΚΚΕ παλεύει για ένα ενιαίο, σύγχρονο, δημόσιο και δωρεάν σχολείο, όπου στο επίκεντρο θα μπαίνει η συνολική ανύψωση του μορφωτικού επιπέδου και ολόπλευρη ανάπτυξη της προσωπικότητας των μαθητών. Όπου με επιστημονικό τρόπο οι μαθητές θα έρχονται σε επαφή με ό,τι πιο όμορφο και πρωτοποριακό έχει δημιουργήσει η ανθρωπότητα. Θα αποκτούν όλα εκείνα τα εφόδια που θα τους καθιστούν συμμέτοχους στη σοσιαλιστική κοινωνία του μέλλοντος.
- Το ΚΚΕ είναι έτοιμο να αναλάβει τις ευθύνες του για την προοπτική της εργατικής – λαϊκής διακυβέρνησης και εξουσίας, με τη θέληση και την ενεργή συμμετοχή της πλειοψηφίας της εργατικής τάξης και του λαού.
Γι’ αυτό καλούμε κάθε εκπαιδευτικό να συμπορευτεί με το ΚΚΕ, να δυναμώσει το δρόμο της ανατροπής του σάπιου εκμεταλλευτικού συστήματος, την οικοδόμηση της κοινωνίας όπου οι ανάγκες μαθητών, γονιών εκπαιδευτικών θα μπαίνουν στο επίκεντρο.
- Καλούμε κάθε εκπαιδευτικό να μελετήσει την πρόταση του ΚΚΕ για το Ενιαίο Δωδεκάχρονο σχολείο και την Προσχολική αγωγή.
- Να συμβάλλει ώστε να δυναμώσει ένα ριζοσπαστικό, μορφωτικό ρεύμα μέσα στα σχολεία! Να υπερασπιστεί το δικαίωμα των εκπαιδευτικών να διδάσκουν την αλήθεια στους μαθητές, κόντρα στον αντιεπιστημονισμό, τον ανορθολογισμό, την παραχάραξη της ιστορίας! Να μην επιτρέψει οι νεανικές συνειδήσεις να δηλητηριαστούν από την αδικία, τον φασισμό, τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία!
- Με τη συμμετοχή του στα σωματεία των εκπαιδευτικών, τις συλλογικές διαδικασίες, να δυναμώσει το ρεύμα αμφισβήτησης απέναντι στην κυρίαρχη πολιτική που θυσιάζει τις ανάγκες μας για τα κέρδη των λίγων!
Και οι εκπαιδευτικοί, όπως και όλος ο λαός, έχουν πείρα!
Για να νικήσει ο λαός, πρέπει να χάσει το κεφάλαιο!
Ή τα κέρδη τους ή η ζωή μας!
“Ας δώσουμε τον κόσμο στα παιδιά έστω και για μια μέρα
Σαν ένα τεράστιο μήλο, σαν ψίχα ολόζεστου ψωμιού
Να χορτάσουν μια μέρα τουλάχιστον
Να μάθει έστω και για μέρα ο κόσμος την φιλία
Τα παιδιά θα πάρουν απ’ το χέρι μας τον κόσμο
Θα φυτέψουν αθάνατα δέντρα”.
_____Ναζίμ Χικμέτ
