Οι πρόσφατες εξελίξεις με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, οι προκλητικές δηλώσεις Μητσοτάκη περί «δικαίωσης» και οι τοποθετήσεις των άλλων αστικών κομμάτων είναι ένα ακόμα επεισόδιο στην προσπάθεια συγκάλυψης του πραγματικού σκανδάλου, στο οποίο εμπλέκονται όλοι τους. Δεν είναι άλλωστε μικρό πράγμα να πρέπει να περιφρουρήσουν τη στρατηγική που όλοι μαζί υλοποιούν, την πολιτική της ΕΕ με τη νέα ΚΑΠ 2023 – 2027, που θα είναι και το μετεκλογικό πρόγραμμα της επόμενης κυβέρνησης αλλά και της «βολικής αντιπολίτευσης».
Τι δεν «ακουμπούν», όλοι τους; Το γεγονός ότι το φαγοπότι του ΟΠΕΚΕΠΕ αναπτύχθηκε ακριβώς πάνω στο έδαφος της ΚΑΠ, σε συμφωνία με την Κομισιόν και με στόχο να πέσει «στα μαλακά» το ξεκλήρισμα των πιο ευάλωτων βιοπαλαιστών αγροτών. Ετσι, αναπτύχθηκε ένα ιδιωτικοποιημένο σύστημα χορηγήσεων των αγροτικών επιδοτήσεων, που ειδικά επί των τελευταίων κυβερνήσεων της ΝΔ γιγαντώθηκε ως κακοφορμισμένο απόστημα, το οποίο αξιοποιήθηκε …δεόντως από τους γνωστούς επιτήδειους. Σε αυτό το έδαφος, και με βάση τους κανονισμούς της ΚΑΠ και τις εφαρμοστικές εγκυκλίους των κυβερνήσεων, στρώθηκε το έδαφος για άντληση επιδοτήσεων που καμία σχέση δεν είχαν με την πραγματική παραγωγή. Αλλωστε, με τις ευλογίες της ΕΕ εφευρέθηκαν κάτι εργαλεία όπως το «εθνικό απόθεμα» και η «τεχνική λύση», δηλαδή η εικονική κατανομή σε κτηνοτρόφους βοσκοτόπων, ανάλογα με το ζωικό κεφάλαιο. Μια «λύση» που εφαρμόστηκε από όλες τις κυβερνήσεις, επιτρέποντας τελικά να οργιάσει όλη η βιομηχανία παράνομης απόσπασης επιδοτήσεων.
Με δεδομένο μάλιστα ότι όλη αυτή η διαδικασία ανατέθηκε εργολαβικά σε μεγάλες μονοπωλιακές επιχειρήσεις, που αποκτούσαν έτσι προνομιακή πρόσβαση σε πολύτιμα δεδομένα και πληροφορίες, καθιστούσε το σύστημα ως το «τέλειο έδαφος» για όσα επακολούθησαν.
Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Εξεταστική Επιτροπή για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ αποτέλεσε κοινή παραδοχή της πλειοψηφίας των μαρτύρων ότι η πρόσδεση του Οργανισμού στον ιδιώτη «Τεχνικό Σύμβουλο» είχε πάρει μορφή πλήρους εξάρτησης. Ετσι, ο Οργανισμός είχε μετατραπεί με τη θέληση της πολιτικής ηγεσίας σε έρμαιο των εκβιασμών των μεγάλων μονοπωλιακών εταιρειών, που κρατούσαν ουσιαστικά τα «κλειδιά» του, αφού μονοπωλούσαν τα πολύτιμα πληροφοριακά συστήματά του. Αλλωστε, γύρω από την εκμετάλλευση των πληροφοριακών συστημάτων του ΟΠΕΚΕΠΕ αναπτύχθηκε τεράστιος ανταγωνισμός μεταξύ δύο ομίλων, στον περίγυρο των οποίων αναπτύχθηκαν και οι ανάλογες ομαδοποιήσεις πολιτικών, οικονομικών και λοιπών συμφερόντων. Η διαμάχη που αναπτύχθηκε μεταξύ αυτών των δύο εταιρειών τελικά κατέληξε σε μεταξύ τους προσωρινό συμβιβασμό, συγκροτώντας κοινοπραξία που ανέλαβε ως μοναδική ανάδοχος τον διαγωνισμό για τα πληροφοριακά συστήματα των ετών 2023 – 2027.
Ολα αυτά τυπικά δεν παραβίαζαν κανέναν νόμο του αστικού κράτους, αντίθετα εφάρμοζαν όλους τους νόμους που απορρέουν από την ΚΑΠ. Στα παραπάνω «κόλλησε» και ο ρόλος των Κέντρων Υποβολής Δηλώσεων (ΚΥΔ), που λειτουργούσαν και πάλι …νομιμότατα, τροφοδοτώντας βέβαια τις ρεμούλες με τα διάφορα μαγειρέματα. Είναι λοιπόν καθαρή η ευθύνη όλων των κυβερνήσεων και του κράτους, που έγινε ουσιαστικά «διαιτητής» της επιχειρηματικής δράσης και των συμφερόντων, με τελικό αποτέλεσμα να στηθεί ο αποκρουστικός πελατειακός μηχανισμός στις πλάτες των πραγματικών παραγωγών.
Επομένως, όλα αυτά δεν ήταν μια …παθογένεια ή μια κακή διαχείριση που παραβίαζε τις κατευθύνσεις της ΕΕ, αλλά το αντίθετο. Επιβεβαιώνεται ότι η αιτία για το σκάνδαλο πρέπει να αναζητηθεί στην ίδια την ΚΑΠ, επομένως ότι αυτή είναι τελικά το πραγματικό σκάνδαλο σε βάρος των βιοπαλαιστών αγροτών. Είναι ο δρόμος της ΚΑΠ, που συναποφασίζεται και υλοποιείται διαχρονικά από όλες τις κυβερνήσεις, με κριτήριο την ελαχιστοποίηση των τιμών τις οποίες αποδίδουν οι εμποροβιομήχανοι στους παραγωγούς, που από τη μία τροφοδοτεί σκάνδαλα και από την άλλη ξεκληρίζει τους βιοπαλαιστές. Μάλιστα, και η νέα ΚΑΠ που «τρέχει» πρόκειται να πλήξει περαιτέρω την πλειοψηφία γεωργών και κτηνοτρόφων, αφού πυρήνας της είναι μεταξύ άλλων η βελτίωση της ανταγωνιστικότητας, η «εξωστρέφεια» και όλα εκείνα που αποτελούν προτεραιότητες για τους βιομηχάνους και τους επιχειρηματικούς αγροτοδιατροφικούς ομίλους. Ολα όσα δηλαδή προϋποθέτουν το τσάκισμα του βιοπαλαιστή παραγωγού.
Πάει πολύ λοιπόν πάνω στα συντρίμμια που αφήνει η πολιτική της κυβέρνησης και των άλλων κομμάτων να στήνεται τώρα ένας άθλιος καβγάς για το «κράτος δικαίου», παριστάνοντας ο καθένας τους τον «τιμητή»… Πάει πολύ να επικαλούνται σαν «παράγοντα κάθαρσης» την ΕΕ των λόμπι και της διαφθοράς, την ίδια στιγμή που τα αποτελέσματα της πολιτικής της τα ζουν οι χιλιάδες πραγματικοί βιοπαλαιστές παραγωγοί και μέσα από τη σαπίλα του ΟΠΕΚΕΠΕ. Οι ίδιοι οι βιοπαλαιστές άλλωστε εδώ και χρόνια αγωνίζονται ενάντια στην ΚΑΠ, καταγγέλλοντας ότι αποτελεί «θερμοκήπιο» σαπίλας. Απέναντί τους έβρισκαν πάντα την καταστολή και τα «αγροτοδικεία», φτάνοντας σήμερα να τους «βουτάνε» και πάνω από 2 δισ. ευρώ, στο όνομα της «κάθαρσης». Και από τις τελευταίες εξελίξεις επιβεβαιώνεται ότι όσο δίκαιη είναι η απαίτηση των βιοπαλαιστών να πληρώσουν πολιτικά και ποινικά όλοι οι υπεύθυνοι, όσο δίκαιο είναι το αίτημα να τους αποδοθούν όλα τα κλεμμένα, άλλο τόσο δίκιο έχουν να βάλουν στο στόχαστρο την πηγή του κακού: Την πολιτική της ΕΕ και του κέρδους, όλων των κυβερνήσεων που την εφαρμόζουν, καταληστεύοντας τον μόχθο τους.
Εχουν κάθε λόγο να αναμετρηθούν με αυτήν τη βαρβαρότητα, και σε συμμαχία με την εργατική τάξη και όλο τον λαό να παλέψουν για την ανατροπή της. Στον δρόμο αυτόν να συμπορευτούν με το ΚΚΕ, γυρνώντας την πλάτη στους σωτήρες και τους όψιμους «τιμητές», ώστε να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους.
Πηγή Ριζοσπάστης












