Παρότι πρόκειται για πρώτο όνομα της σοβιετικής, αλλά και μετασοβιετικής περιόδου η αναζήτηση στο διαδίκτυο, ακόμα και στα ρώσικα (Балтер Алла Давидовна) ηθοποιός θεάτρου και κινηματογράφου ελάχιστα μας έδωσε __εμείς την εντοπίσαμε σε κάποιο “σαν σήμερα 23 Αυγούστου” (1939) με 2-3 φωτογραφίες της και την πληροφορία πως γεννήθηκε στο Κίεβο και ήταν πολυτιμημένη Λαϊκή καλλιτέχνης της πρώην ΕΣΣΔ.
Ας θυμηθούμε τις ταινίες της: “Το εύρημα του Τράουμπε”, “Μια τόσο σύντομη ζωή”, “Μετάβαση”, “Η έρευνα καθοδηγείται από ειδικούς”, “Βέρα”, “Παρά την προχωρημένη ηλικία της”, “Γάτα σε μια καυτή τενεκεδένια στέγη”, “Τάνγκο επετείου”, “Επίπεδο κινδύνου”, “Σημειώσεις του κλαμπ Piquinis”, “Μετά τη μονομαχία”, “Και ο άνεμος επιστρέφει…” έκανε πολλές σε πρώτους και δεύτερους ρόλους __ Πέθανε δυστυχώς μικρή στις το 2000 στη Μόσχα. Αποταθήκαμε στη φίλη 👣 κα Χλόη ως πλέον ειδική για τα περαιτέρω
Γράφει ο // Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Η Άλλα Νταβίντοβνα Μπάλτερ γεννήθηκε στη ΣΣΔ της Ουκρανίας 23-Αυγ-1939 και τέλειωσε τη βασική εκπαίδευση στα δύσκολα χρόνια του πολέμου. Από μικρή έδειξε την κλίση της στην ηθοποιία και στα 23 της χρόνια αποφοίτησε με ειδίκευση από το Δραματικό Στούντιο στο Θέατρο Ιβάν Φράνκο του Κιέβου και στη συνέχεια κατέληξε στο Λένινγκραντ, όπου έπαιξε στη σκηνή του Θεάτρου “Λένιν Κομσομόλ”, συμμετέχοντας σε πολλές παραγωγές μεταξύ των οποίων: “Οι Τρεις Σωματοφύλακες” του Alexandre Dumas – Μιλάντι, “Ζητώ τον Όροφο” της Β.Κ. Κετλίνσκαγια – Ζίνα Μεστσέρσκαγια, “Η Κοροϊδευτική μου Ευτυχία” των L. Malyugin – O. Knipper (σσ. γυναίκας του Anton Chekhov) “Η Ιστορία της Δυτικής Πλευράς” του Λ. Μπερνστάιν (το γνωστό “West Side Story” __1957) – Ανίτα. Το 1961-1965, ήταν ηθοποιός στο Θέατρο Λέσια Ουκράινκα της Μόσχας και σε άλλα ουκρανικά της ενιαίας ΕΣΣΔ.
Το 1971-1982, ηθοποιός στο Δραματικό Θέατρο Στανισλάβσκι της Μόσχας, όπου έπαιξε σε πολλές παραστάσεις __θυμίζουμε τη Ρωξάνη // Συρανό ντε Μπερζεράκ του Ε. Ροστάν, Άννα στην Πρώτη Εκδοχή της Βάσα Ζελέζνοβα του Μ. Γκόρκι. Το 1982-1984, πέρασε επικεφαλής στο Θέατρο Ταγκάνκα στη Μόσχα ένα από τα πιο τολμηρά και διάσημα πρωτοποριακά θέατρα της ΕΣΣΔ (ιδρύθηκε το 1946, αλλά απέκτησε τεράστια φήμη και πολιτική βαρύτητα από το 1964, όταν ανέλαβε την ηγεσία του ο σκηνοθέτης Γιούρι Λιούμπιμοφ). Σύμφωνα με τους συναδέλφους της, ήταν πολύ μα πάρα πολύ όμορφη, αλλά παρά την εκθαμβωτική εμφάνισή της, δεν προκαλούσε φθόνο. «Η Αλότσκα είναι αποκλειστική, ένα σημείο αναφοράς. Μια πρωτοπόρος και δημιουργός στυλ στο θέατρο. Για εκείνη, η περιποίηση ήταν ο κανόνας, και η ομορφιά και η γοητεία ήταν τρόπος ζωής. Ήταν τόσο λαμπερή και αγνή», είπε γι’ αυτήν η μεγάλη Όλγα Προκόφιεβα.
Με «σημαδεμένη τράπουλα» για τα συμφέροντα του Ισραήλ και των Ευρωατλαντικών «συμμάχων» του συνεχίζονται στο Κάιρο οι διαπραγματεύσεις για τη Γάζα, με τις ΗΠΑ να…
Αλίντα Άρτμανε: η λαϊκή καλλιτέχνιδα της ΕΣΣΔ με τη διεθνή αναγνώριση
- Από το 1984 – κορυφαία ηθοποιός του Θεάτρου Μαγιακόφσκι της Μόσχας, μεταξύ των έργων της: «West Side Story», «Γάτα σε μια καυτή τενεκεδένια στέγη» του Τενεσί Γουίλιαμς – Μεγκ. «Ζήτω η Βασίλισσα, ζήτω!» του Ρ. Μπολτ – Μαίρη Στιούαρτ. «Ένα παιχνίδι σκιών» του Τζ. Έντλις – Κλεοπάτρα. «Βικτώρια» του Τ. Ράτιγκαν – Λαίδη Νέλσον. «Η Καμπούρα» του Σ. Μρόζεκ – Βαρώνη· «Πανούκλα και στα Δύο Σπίτια Σας» του Γ. Α. Γκόριν – Σινιόρ Καπουλέτου· «Το Κουκλόσπιτο» (“Νόρα”) του Γ. Ίψεν – Φρου Λίνε.
- Από το 1968 πρωταγωνίστησε σε ταινίες, κάνοντας το ντεμπούτο του στην «Βαθμός Κινδύνου». Ωστόσο, παρά την εκπληκτική της εμφάνιση και το εντυπωσιακό της υποκριτικό ταλέντο, ήταν αυστηρή στις επιλογ΄ς της και δεν εμφανίστηκε σε πολλές.
- Το 1975, εμφανίστηκε στην τηλεοπτική σειρά «Η Έρευνα είναι Επικεφαλής του ΖνάτοΚι». Στην «Αντίθεση», υποδύθηκε το μοντέλο Λιάλια. Το 1984, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην πολιτική ντετέκτιβ «Η Τελευταία Επίσκεψη» και το 1986, πρωταγωνίστησε στην «Κατάσκοπος» με τον σύζυγό της, Εμμανουήλ Βιτόργκαν. Συμπρωταγωνίστησε επίσης με τον Βιτόργκαν στην αστυνομική ταινία “Το Κιβώτιο της Μαρίας των Μεδίκων”, στη μουσική ταινία “Όταν οι Άγιοι Παρελαύνουν” και στην πολιτική αστυνομική ταινία “Μαύρο Τετράγωνο”.
- Ο τελευταίος της κινηματογραφικός ρόλος ήταν ο ρόλος της Ταμίλα Σαλβόβνα Μπάρτος στην πρώτη σεζόν της τηλεοπτικής σειράς “Καμένσκαγια”. Άλα Μπάλτερ στην τηλεοπτική σειρά “Καμένσκαγια-1” Άλα Μπάλτερ Καμένσκαγια-1 Η ηθοποιός είχε καλό μέταλλο φωνής έτσι μαζί με τον σύζυγό της, ηχογράφησαν φωνητικά ντουέτα για την τηλεόραση.
Αναμέτρηση με τη ζωή
Ο σύζυγός της, έπρεπε κάποια στιγμή να υποβληθεί σε περίπλοκη επέμβαση για καρκίνο του πνεύμονα, η Άλα τον βοήθησε να ξεπεράσει την ασθένεια, αλλά στη συνέχεια, αρρώστησε σοβαρά η ίδια με τον άντρα της να κάνει ό,τι περνούσε από το χέρι του για να διασφαλίσει την ανάρρωσή της. Η Άλα Νταβίντοβνα είχε πόνους στην πλάτη και οι γιατροί υποψιάζονταν οστεοχόνδροση. Αλλά η πραγματική διάγνωση, πολύ πιο σοβαρή, σύντομα αποκαλύφθηκε: καρκίνος της σπονδυλικής στήλης. Η ηθοποιός υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση, σύντομα πήρε εξιτήριο από το νοσοκομείο και επέστρεψε στο θέατρο, παίζοντας ξανά σε παραγωγές όπως «Μια πανούκλα και στα δύο σπίτια σας», «Νόρα» και στην παραγωγή του Μιχαήλ Καζάκοφ «Το γελαστό λουλούδι».
Μετά την επέμβαση, η Άλα Νταβίντοβνα ένιωθε καλά για λίγο, απολάμβανε τον αθλητισμό, πήγαινε στην πισίνα και έπαιξε αρκετούς κινηματογραφικούς ρόλους, συμπεριλαμβανομένης της σειράς «Καμένσκαγια» του Γιούρι Μόροζ. Αλλά σύντομα, ο πόνος επέστρεψε λόγω των μεταστάσεων που εξαπλώθηκαν σε όλο της το σώμα. Υποβλήθηκε σε μια άλλη επέμβαση … κι επέστρεψε στη δουλειά στο θέατρο. Κάποτε, ενώ έπαιζε έναν ρόλο στο έργο «Το γελαστό λουλούδι», η φτέρνα της Άλα Μπάλτερ πιάστηκε σε μια ρωγμή στη σκηνή και έστριψε τη φτέρνα της με έναν εξαιρετικά ατυχή τρόπο.
Την επόμενη μέρα, ήταν προγραμματισμένο να εμφανιστεί στο έργο «Μια πανούκλα και στα δύο σπίτια σας», αλλά ο πόνος στο πόδι της εντάθηκε και μόλις που κατάφερε να ανέβει στη σκηνή. Κλήθηκε ασθενοφόρο. Η παράσταση επρόκειτο να ακυρωθεί, αλλά η Άλα Νταβίντοβνα παρόλα αυτά ανέβηκε στη σκηνή και συνέχισε να παίζει τον ρόλο της. Όλες οι σκηνές αναδιατάχθηκαν, ώστε το κοινό να μην υποψιαστεί κάτι ασυνήθιστο για το ότι η Δούκισσα καθόταν ως επί το πλείστον, και όταν σηκώθηκε, οι υπηρέτες δεν έφευγαν ποτέ από το πλευρό της. Μετά την παράσταση, το κοινό, ως συνήθως, χειροκρότησε όρθια τους ηθοποιούς, αλλά η Άλα δεν υποκλίθηκε.
Τρεις μέρες αργότερα, εισήχθη στο ογκολογικό νοσοκομείο για την τρίτη της επέμβαση. Οι ηθοποιοί την επισκέπτονταν συχνά. Όταν δεχόταν τους συναδέλφους τους, η Μπάλτερ αστειευόταν και γέλαγε πολύ, επιτρέποντας ακόμη και στον εαυτό της να πιει λίγο κρασί για παρέα. Αλλά μετά την επέμβαση, τα πόδια της ηθοποιού ήταν εντελώς ακίνητα. Δεν υπήρχε καμία ελπίδα για την ανάρρωση της: οι γιατροί διέγνωσαν στην Άλα Μπάλτερ μη χειρουργήσιμο καρκίνο της σπονδυλικής στήλης. Ο Βιτόργκαν έκανε ό,τι μπορούσε για να τη σώσει. Βρήκε και έφερε τους καλύτερους γιατρούς, οργάνωσε ένα ειδικό ταμείο για να την βοηθήσει και συγκέντρωσε χρήματα για μια επέμβαση στη Γερμανία. Η Άλα Μπάλτερ πάλεψε μέχρι τέλους. Αλλά η υγεία της επιδεινώθηκε και μεταφέρθηκε σε ένα σανατόριο κοντά στη Μόσχα. Υπέφερε από τρομερές κρίσεις πόνου και της έκαναν ενέσεις ναρκωτικών, αυξάνοντας τη δόση με την πάροδο του χρόνου. Κοιμόταν. Στη συνέχεια, ένα διαφορετικό είδος πόνου εμφανιζόταν, αυτή τη φορά από πόνους στις αρθρώσεις. Τη νύχτα της 14ης Ιουλίου 2000, η Άλα Μπάλτερ πέθανε στην αγκαλιά του Εμμανουήλ Βίτοργκαν. Είναι θαμμένη στο νεκροταφείο Βαγκάνκοφσκογιε.
