Ο Γ. Ζελιλίδης ερευνά σε βάθος, τον τρόπο οργάνωσης της Υγειονομικής Υπηρεσίας του ΔΣΕ: Τα νοσοκομεία, τους νοσοκομειακούς σταθμούς, τα λαϊκά νοσοκομεία, τις θεραπευτικές και χειρουργικές μεθόδους, τον εξοπλισμό, τα νοσοκομειακά οχήματα, το υγειονομικό προσωπικό και την υπέρβαση των αντίξοων συνθηκών και της συνεχούς επίθεσης από τον αντίπαλο και τον αστικό στρατό __Κυκλοφορεί από τη Σύγχρονη Εποχή
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Ο Γεώργιος Ζελιλίδης του Δαμιανού και της Χαρούλας γεννήθηκε το 1954 στο χωριό Κάτω Σχολάρι Θεσσαλονίκης. Οι γονείς του ήταν αγρότες και από την παιδική του ηλικία δούλεψε πολύ σκληρά στα χωράφια. Για χρόνια κοντά στον πατέρα του γυρνούσε τις συνοικίες της Θεσσαλονίκης και πουλούσαν στη «γύρα», όπως λέγανε, σταφύλια, καρπούζια κλπ. Σύντομα απέκτησε ταξική συνείδηση. Ο παππούς του, Γεώργιος, και ο πατέρα του ήταν αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Στα χρόνια μετά από τη Συμφωνία της Βάρκιζας, ο παππούς του κλείστηκε φυλακή στο Επταπύργιο. Έπειτα, στάλθηκε εξορία στη Μακρόνησο, στη Γυάρο και σε άλλα νησιά. Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας της 21ης Απρίλη, ο Γιώργος Ζελιλίδης δεν έχασε ποτέ την επαφή με το ΚΚΕ. Άκουγε καθημερινά τον ραδιοφωνικό σταθμό «Φωνή της Αλήθειας» και το Ράδιο Μόσχα. Το 1972, έφυγε για σπουδές στην Ιατρική στην Μπολόνια της Ιταλίας. Εκεί, πήρε μέρος στον αντιδικτατορικό αγώνα. Αρχές του 1977, γίνεται μέλος του ΚΚΕ, τιμή την οποία έχει μέχρι και σήμερα. Τα δύο τελευταία χρόνια των σπουδών του, ήταν Γραμματέας της εκεί ΚΟ του ΚΚΕ. Επέστρεψε στην Ελλάδα και πήρε την ειδικότητα του ακτινολόγου στο νοσοκομείο Γενικό Κρατικό Αθηνών. Στη συνέχεια, εργάστηκε στο νοσοκομείο της Λιβαδειάς. Διατέλεσε πρόεδρος της Ένωσης Νοσοκομειακών Γιατρών Βοιωτίας (ΕΝΙΒ). Ήταν μέλος του ΔΣ της ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ και για πολλά χρόνια πρόεδρος του παραρτήματος ΠΕΑΕΑ-ΔΣΕ Λιβαδειάς. Για πάνω από 25 χρόνια ασχολείται με πάθος, καθημερινά, με την έρευνα και την ιστορία του ΔΣΕ. Συμμετέχει στην ομάδα για τους Ιστορικούς-Ταξιδιωτικούς Οδηγούς του ΔΣΕ. Δημοσίευσε άρθρα για τον ΔΣΕ στον «αγαπημένο μας Ριζοσπάστη», όπως αναφέρει, και στο περιοδικό Εθνική Αντίσταση. Ευτύχησε να γνωρίσει πολλούς μαχητές του ΔΣΕ.
Στα πλαίσια του 43ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – «Οδηγητή», οι Οργανώσεις Βάσης Λιβαδειάς – Φωκίδας της ΚΝΕ πραγματοποίησαν την Κυριακή 30 Ιούλη 2017 ιστορικό περίπατο στον Παρνασσό, όπου δρούσε η 2η Μεραρχία του Δημοκρατικού Στρατού Ελλάδας, με διοικητή τον Γιάννη Αλεξάνδρου (Καπετάν Διαμαντή). Καθ’ όλη τη διάρκεια του περιπάτου, έγινε ξενάγηση με εκτενή αναφορά στη δράση του ΔΣΕ σε εκείνη την περιοχή από τον Γιώργο Ζελιλίδη, μέλος του ΚΚΕ και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΠΕΑΕΑ – ΔΣΕ.
Η Γάζα είναι μια πραγματική «κόλαση επί της γης» για το ένα εκατομμύριο παιδιά που ζουν εκεί, καθώς σχεδόν 40 πεθαίνουν καθημερινά εδώ και έναν…
Προλογικό σημείωμα του ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρη Κουτσούμπα
Το βιβλίο του κομμουνιστή, γιατρού, φίλου και γείτονα Γιώργου Ζελιλίδη αποτελεί μια ευχάριστη έκπληξη ως προς την έκταση και το βάθος της ενασχόλησης με το έργο που καταπιάστηκε. Έκπληξη, όχι αναπάντεχη, καθώς ο Γιώργος ασχολήθηκε με πάθος επί πολλά χρόνια με την Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ. Στις γραμμές του βιβλίου είναι ορατή η ιδιότητα του γιατρού που αναζητά την ιστορική αλήθεια πάνω σε ένα θέμα που έχει και ο ίδιος θερμό ενδιαφέρον, αλλά και η ιδιότητα του μέλους του ΚΚΕ που αναζητά τα συγκεκριμένα γεγονότα από μια περίοδο τιτάνιας εξόρμησης του λαού στα χρόνια 1946-1949.
Ο σύντροφος Γιώργος τοποθετεί την Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ μέσα στη γενικότερη εξέλιξη των γεγονότων της ταξικής πάλης εκείνη την περίοδο. Το βιβλίο του συντρόφου Γιώργου δεν περιορίζεται σε γενικές αναφορές στη δράση της Υγειονομικής Υπηρεσίας, αλλά αναζητεί όλη την εξέλιξή της, τα μέρη που λειτούργησαν οι εγκαταστάσεις της, τα ονόματα των γιατρών και των νοσοκόμων, την εμπειρία των υγειονομικών και των νοσηλευόμενων. Αναδεικνύει τον τρόπο που αντιμετωπίζονταν στην πράξη όλες οι δυσκολίες για να λειτουργήσουν τα χειρουργεία, η μεταφορά των τραυματιών, η εξασφάλιση των καταλυμάτων, η προφύλαξή τους από τις επιθέσεις του εχθρού. Σε τελική ανάλυση, Ιστορία σημαίνει γεγονότα, άνθρωποι, ημερομηνίες, τρόπος δράσης.
Όλα τα παραπάνω δεν είναι λεπτομέρειες, αλλά αναπόσπαστο μέρος ενός τιτάνιου αγώνα, που αποπνέει μόνο δίκιο και ακατάβλητο ηθικό. Αυτό δείχνει και το σθένος με το οποίο θεραπευτές και θεραπευόμενοι βάδισαν ενάντια στον θάνατο, διαψεύδοντας κάθε φορά το πού μπορούν να τοποθετηθούν τα όρια της ανθρώπινης αντοχής και πίστης, τα όρια της θέλησης που ξεπερνάει κάθε δυσκολία, τα όρια της ανιδιοτέλειας και της προσφοράς. Όλα τα παραπάνω αποτελούν όπλα των αγωνιστών, των κομμουνιστών για τη διεξαγωγή κάθε μορφής αγώνα.
Η ερευνητική εργασία του συντρόφου Γιώργου μεταδίδει πείρα και στους γιατρούς σχετικά με την οργάνωση της Υγειονομικής Υπηρεσίας σε συνθήκες ακραίες και με τα απαραίτητα μέσα να σπανίζουν. Σε αυτές τις συνθήκες, οι γιατροί και οι νοσοκόμοι έκαναν, χωρίς όριο προσφοράς, ό,τι ήταν δυνατό για να απαλύνουν τον ανθρώπινο πόνο, να θεραπεύσουν τους τραυματίες και τους άρρωστους, ενώ σε αυτό δεν αποτελούσαν εξαίρεση οι φαντάροι του κυβερνητικού στρατού που αιχμαλωτίζονταν από τον Δημοκρατικό Στρατό Ελλάδας. Τα αποτελέσματα της δουλειάς τους ήταν θεαματικά. Το βιβλίο αποτυπώνει αναλυτικά και με ακρίβεια τις υποδομές και τα μέσα που χρησιμοποιήθηκαν τόσο στο πεδίο της στρατιωτικής-αντάρτικης ιατρικής, αλλά και τις υποδομές που αφιερώθηκαν για τους κατοίκους της περιοχής, τα Λαϊκά Νοσοκομεία.
Στο βιβλίο πρώτη φορά δημοσιεύεται ένας συνολικός κατάλογος των γιατρών και άλλων υγειονομικών ειδικοτήτων που έθεσαν την επιστήμη τους στην υπηρεσία του ΔΣΕ. Ο κατάλογος συνοδεύεται με κατατοπιστικά βιογραφικά, που σε πολλές περιπτώσεις αποτυπώνουν μια μυθιστορηματική ζωή, μα πρώτ’ απ’ όλα υπογραμμίζουν το χρέος του κομμουνιστή γιατρού τότε και τώρα. Το βιβλίο του συντρόφου Ζελιλίδη στηρίχτηκε σε μεγάλο όγκο διαθέσιμης βιβλιογραφίας, σε μαρτυρίες και καταγραφές, ενώ μελέτησε σε βάθος το διαθέσιμο αρχειακό υλικό από το Ιστορικό Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ, καθώς και από άλλα αρχεία. Όλ’ αυτά, μας κάνουν να πιστεύουμε ότι το βιβλίο του συντρόφου θα αποτελέσει έργο αναφοράς για τους μελλοντικούς ιστορικούς και ερευνητές σχετικά με την Υγειονομική Υπηρεσία του ΔΣΕ. Αξίζει να διαβαστεί απ’ όλους και όλες, ιδιαίτερα τις νέες γενιές. Να είναι καλοτάξιδο!
_ Δημήτρης Κουτσούμπας ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ
Πρόλογος του τμήματος ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ
Ογδόντα χρόνια συμπληρώνονται από την έναρξη του αγώνα του ΔΣΕ. Το γεγονός αυτό είναι και μια αφετηρία για εμβάθυνση της έρευνας σχετικά με τον αγώνα του και το ιστορικό πλαίσιο της περιόδου. Ο αγώνας αυτός, με καθοδηγητή το ΚΚΕ, ήταν έμπρακτη επιλογή οργάνωσης της πάλης και της αντεπίθεσης απέναντι στην πίεση για υποταγή, την οποία ασκούσε το αστικό κράτος για να σταθεροποιήσει την εξουσία της αστικής τάξης. Συνιστούσε συγκεκριμένα επιλογή οργάνωσης της πάλης και αντεπίθεσης απέναντι στην τρομοκρατία την οποία εξαπέλυε το αστικό κράτος για να καταβάλλει την επιρροή του ΚΚΕ και του ΕΑΜ, η οποία, παρά την ήττα του Δεκέμβρη και την απαράδεκτη Συμφωνία της Βάρκιζας, διατηρούνταν.
Πάνω απ’ όλα, ο αγώνας του ΔΣΕ εξέφραζε τα συμφέροντα της εργατικής τάξης και της βασικής συμμαχικής της δύναμης, της φτωχής αγροτιάς και των φτωχών αυτοαπασχολούμενων στρωμάτων των πόλεων, μπροστά στο διακύβευμα «ποιος θα έχει την εξουσία;», το οποίο είχε διαμορφωθεί από την όξυνση της ταξικής πάλης ήδη από το διάστημα της Απελευθέρωσης. Άλλωστε, οι ρίζες του ΔΣΕ απλώνονταν έως τους εργατικούς-ταξικούς αγώνες του Μεσοπολέμου, την ηρωική δράση των ΕΑΜ-ΕΛΑΣ-ΕΠΟΝ ενάντια στην Τριπλή Φασιστική Κατοχή και έως τη Δεκεμβριανή ταξική αναμέτρηση. Ταυτόχρονα, ο ΔΣΕ επιτέλεσε το διεθνιστικό του καθήκον, αφού απέτρεψε σχεδιασμούς και ενδεχόμενη στρατιωτική επέμβαση σε βάρος των νεοσύστατων σοσιαλιστικών κρατών στα Βαλκάνια. Κυρίως, όμως, το επιτέλεσε με την παρακαταθήκη την οποία άφησε στο ΔΚΚ για την αγεφύρωτη αντίθεση μεταξύ εργατικής και αστικής τάξης.
Για όλους αυτούς τους λόγους, ο ΔΣΕ βρήκε απέναντι του όλες τις αστικές πολιτικές δυνάμεις και τα σύμμαχο του ελληνικού αστικού κράτους καπιταλιστικά κράτη της Μ. Βρετανίας και των ΗΠΑ. Το 1946, εξακολουθούσε να υπάρχει επαναστατική κατάσταση, υπήρχαν δυνατότητες νίκης για τον ΔΣΕ. Αρχικά, η αστική εξουσία ήταν ακόμη μη σταθεροποιημένη, ο αστικός στρατός παρέμενε μη αναδιοργανωμένος και περιλάμβανε στις τάξεις του δυνάμεις από οργανωμένους κομμουνιστές και πολλούς ΕΑΜίτες, οι οποίοι θα μπορούσαν να ενεργοποιηθούν υπέρ του ΔΣΕ. Επιπλέον, χιλιάδες κομμουνιστές παρέμεναν ελεύθεροι στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Παράλληλα, η Μ, Βρετανία αντιμετώπιζε δυσκολίες, οι οποίες την ανάγκαζαν σε αποχώρηση των στρατευμάτων της από την Ελλάδα. Βάρυναν, ωστόσο, αρνητικά στον αγώνα του ΔΣΕ ο χρόνος ο οποίος δόθηκε στο αστικό στρατόπεδο για την ανασυγκρότησή του, η μη επέκταση του αγώνα του ΔΣΕ στα αστικά κέντρα, όπου υπήρχαν και σημαντικές εργατικές δυνάμεις, και ο εγκλωβισμός τελικά αυτών των δυνάμεων στις πόλεις, με αποτέλεσμα και τη στέρηση αναγκαίων εφεδρειών από τον ΔΣΕ. Βαθύτερα, βάρυναν αρνητικά η καθυστέρηση στη γενίκευση του ένοπλου αγώνα και η χρησιμοποίησή του αρχικά ως δευτερεύον μέσο πάλης, η αντιμετώπιση του αγώνα του ΔΣΕ μέχρι την 5η Ολομέλεια της ΚΕ (1949) ως άσκηση πίεσης για δημοκρατικές εξελίξεις και όχι ως αγώνα για την κατάκτηση της εξουσίας και, τελικά, η στρατηγική του ΚΚΕ και του ΔΚΚ, η οποία πρότασσε ένα ενδιάμεσο αστικοδημοκρατικό στάδιο προ του στόχου της ανατροπής της αστικής εξουσίας και του σοσιαλισμού. Η στρατηγική αυτή ήταν που επέδρασε και στις ταλαντεύσεις του ΔΚΚ απέναντι στον αγώνα του ΔΣΕ.
Ο αγώνας του ΔΣΕ υπήρξε συγκινητικός και μεγαλειώδης. Χιλιάδες μαχητές και μαχήτριές του, κομμουνιστές/κομμουνίστριες και μη μέλη του Κόμματος έδωσαν τη ζωή τους, τραυματίστηκαν, βίωσαν διώξεις, φυλακίσεις και εξορίες ή ακόμα βρέθηκαν στην πολιτική προσφυγιά. Και όλ’ αυτά έγιναν σε άνισες συνθήκες ως προς τον αριθμό των στρατιωτών, το πολεμικό υλικό, την επιμελητεία και την τροφοδοσία. Ο ΔΣΕ στηρίχτηκε στη συνειδητή στράτευση σε αυτόν, στη στήριξη των κατοίκων στις περιοχές δράσης του και στο έργο το οποίο παραγόταν από την ΠΔΚ, όπως η λαϊκή παιδεία, η λαϊκή αυτοδιοίκηση, η λαϊκή δικαιοσύνη, οι αγροτικοί συνεταιρισμοί κ.ά. Νευραλγικό ζήτημα για τη διεξαγωγή του αγώνα του ΔΣΕ ήταν, από τη μια, η περίθαλψη των μαχητών/μαχητριών από τραυματισμούς, η θεραπεία τους από ασθένειες και συνολικά η σωματική τους υγεία και, από την άλλη, η δημόσια υγεία στις περιοχές οι οποίες βρίσκονταν υπό τον έλεγχο του ΔΣΕ και της ΠΔΚ.
Το βιβλίο του Π Ζελιλίδη -Υγειονομική υπηρεσία του ΔΣΕ- αποτέλεσμα κοπιώδους προσωπικής του έρευνας και στηριγμένο σε έναν πλούτο πληροφοριών, μας δίνει μια πληρέστατη εικόνα για το ζήτημα της υγείας στη διάρκεια του αγώνα του ΔΣΕ. Πιο αναλυτικά, το βιβλίο καταπιάνεται με τα νοσοκομεία του ΔΣΕ, τους νοσοκομειακούς σταθμούς, τα λαϊκά νοσοκομεία, τις θεραπευτικές και χειρουργικές μεθόδους, τον εξοπλισμό, τα νοσοκομειακά οχήματα, το υγειονομικό προσωπικό και την υπέρβαση των αντίξοων συνθηκών και της συνεχούς επίθεσης από τον αντίπαλο και τον αστικό στρατό. Το βιβλίο του Γ. Ζελιλίδη συνιστά ένα εφόδιο για την πολύπλευρη κατανόηση του τρίχρονου αγώνα του ΔΣΕ, του χαρακτήρα αυτού του αγώνα, των συνθηκών στις οποίες διεξήχθη και των στοιχείων τα οποία χρειάζεται να διαθέτει ένας επαναστατικός λαϊκός στρατός, ανεξαρτήτως εποχής, στην πάλη για την ανατροπή της αστικής εξουσίας.
Ευχαριστίες
Για τη συγγραφή του βιβλίου θέλω να ευχαριστήσω
- Τον Δημήτρη Κουτσούμπα, Γενικό Γραμματέα της ΚΕ του Κόμματός μας, του τιμημένου ΚΚΕ.
- Τον Δημήτρη Γόντικα, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ, για την πολύχρονη εμπιστοσύνη που μου έδειξε. Τον ευχαριστώ για τη μεγάλη βοήθεια που είχα για να γραφτεί το βιβλίο.
- Το Αρχείο της ΚΕ του ΚΚΕ.
- Το Τμήμα Ιστορίας της ΚΕ του ΚΚΕ.
- Το Επιμορφωτικό Κέντρο «Χαρίλαος Φλωράκης».
- Τον Γιώργη Μωραΐτη, πρόεδρο της ΠΟΑΟΑ (Πανελλήνια Ομοσπονδία Αντιστασιακών Οργανώσεων) και τη γυναίκα του, την Όλγα Μωραΐτη.
- Τον αποβιώσαντα Χρήστο Τζιτζιλώνη, πρόεδρο της ΠΕΑΕΑ (Πανελλήνια Ένωση Αγωνιστών Εθνικής Αντίστασης).
- Την Άννα Κεφαλέλη, κόρη μαχητών του ΔΣΈ.
- Τις εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή.
- Τους Μαχητές και τις Μαχήτριες του ΔΣΕ,
- Την αγαπημένη μου γυναίκα Πολέττα, που, μαζί με άλλους συντρόφους, ακόμη και με χιόνια και βροχές, γυρίσαμε τα βουνά και τους τόπους όπου έδρασε ο Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας. Την ευχαριστώ, γιατί ήταν στο πλευρό μου στην πολύχρονη προσπάθεια και έρευνα που έκανα για να γράψω αυτό το βιβλίο.
