«Η ώρα εργασίας πρέπει να γίνει φτηνότερη». Αυτό απαιτεί η διοίκηση της «Mercedes», μαζί με άλλους γερμανικούς ομίλους, προτείνοντας επιστροφή από το 35ωρο στο 40ωρο χωρίς αύξηση του μισθού. Πέντε ώρες παραπάνω δουλειά τη βδομάδα τζάμπα, που μπορούν να ρίξουν το εργατικό κόστος περίπου 13%. Η απαίτηση έρχεται ενώ η γερμανική βιομηχανία χάνει έδαφος στον διεθνή ανταγωνισμό, η αυτοκινητοβιομηχανία βρίσκεται σε βαθιά κρίση και δεκάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας μπαίνουν στο στόχαστρο. Ως «διέξοδος» προβάλλεται όλο και περισσότερο η πολεμική οικονομία: Κρατικά δισεκατομμύρια, νέος δανεισμός, εξοπλιστικές παραγγελίες και μετατροπή εργοστασίων σε πολεμικές βιομηχανίες, με την υπόσχεση ότι έτσι θα σωθούν παραγωγή και θέσεις εργασίας. Μόνο που για να «σωθούν» οι δουλειές, οι εργαζόμενοι καλούνται πρώτα να χαρίσουν πέντε επιπλέον ώρες δουλειάς τη βδομάδα στους ομίλους. Χώρια τα εκατοντάδες δισ. του κρατικού δανεισμού που θα πληρώσει συνολικά ο λαός με φόρους, περικοπές και νέες θυσίες για τις ανάγκες της πολεμικής οικονομίας. Φτηνότερη εργατική δύναμη και εκατοντάδες δισ. στην πολεμική προετοιμασία υπηρετούν την ίδια ανάγκη του κεφαλαίου. Να θωρακίσει την κερδοφορία και τη θέση του στον διεθνή ανταγωνισμό. Και αυτός ο ανταγωνισμός δεν σταματά στις πύλες των εργοστασίων. Από το ποιος θα αποσπάσει περισσότερη δουλειά από τον εργάτη με μικρότερο κόστος, φτάνει στο ποιος θα αρπάξει αγορές, πρώτες ύλες και σφαίρες επιρροής με τα όπλα. Σήμερα τους θέλουν φτηνότερους στην παραγωγή. Αύριο κρέας για τα κανόνια τους.

Πηγή: Ριζοσπάστης