Γνωστή η πολιτική της εμπλοκής του ελληνικού αστικού κράτους που ως αβανταδόρος του πάλαι ποτέ “ανήκομεν εις την Δύσιν” διαπερνά συνολικά το αστικό πολιτικό σύστημα και αποκτά χρόνο με το χρόνο ποιοτικά και πιο επικίνδυνα χαρακτηριστικά.
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Με πολλαπλές στοχεύσεις και η “πολιτιστική” όψη του νομίσματος, έτσι η ΕΡΤ πρόβαλε το White House Down _ Λευκός Οίκος: η Πτώση (2013 _131λ) με φαινομενικά, ολίγον “παιδικό” περιεχόμενο: Ένας νεαρός διαζευγμένος αστυνομικός του Καπιτωλίου επισκέπτεται με τη μικρή κόρη του τον Λευκό Οίκο για επαγγελματική συνέντευξη, καθώς έχει κάνει αίτηση να προσληφθεί ως μυστικός πράκτορας. Όταν το προεδρικό μέγαρο δέχεται επίθεση και καταλαμβάνεται από τρομοκράτες, είναι ο μόνος που μπορεί να σώσει την κόρη του, τον πρόεδρο και τη χώρα. Με συντελεστές πρώτα ονόματα _σκηνοθεσία Roland Emmerich (Stargate) πρωταγωνιστούν οι Jamie Foxx (Ray), Channing Tatum (Magic Mike), Maggie Gyllenhaal (The Dark Knight), Jason Clarke (Terminator Genisys), Joey King (Slender Man) James Woods (Casino). Γεμάτη με ενοχλητικό, άχαρο χιούμορ που κατέστρεψε εντελώς κάθε πιθανή αγωνία. Αν και δεν έχουμε σκοπό να κάνουμε κριτική της ταινίας –πέρα από την πολιτική της διάσταση να πούμε πως η επιλογή του Jamie Foxx για τον πρόεδρο Sawyer δεν τραβά. Ο Foxx είναι τόσο κακός και μη πειστικός, που ειλικρινά είναι η χειρότερη απεικόνιση προέδρου _χάσκει και το σενάριο, καθώς ο χαρακτήρας δεν ενεργεί ή δεν σκέφτεται όπως θα έκανε ένας πρόεδρος, με τους διαλόγους να μην είναι κατάλληλοι για ένα άτομο υψηλού προφίλ. Ακουγόταν ανώριμος και ανίκανος, στην καλύτερη περίπτωση.
Τι κρύβει η αντιπαράθεση ΗΠΑ – Ευρώπης για την επιχείρηση στα Στενά του Ορμούζ;
Η συνταγή του “Πολύ Σκληρός για να Πεθάνει” βγαίνει και πάλι από το συρτάρι, για πολλοστή φορά, ο μιλιταριστικός πατριωτισμός χτυπάει κόκκινο και τα πιο-αμερικανιά-πεθαίνεις κλισέ πέφτουν ταχύτερα και από τις σφαίρες. Αν και ο Ρόλαντ Έμεριχ _”Μέρα Ανεξαρτησίας”, “Μετά την Επόμενη Μέρα”, “2012” κά προσπαθεί να αντιμετωπίσει όλο αυτό το εκκωφαντικό πανδαιμόνιο με cool χιούμορ και υποδόρια ειρωνεία, δεν καταφέρνει να διαφοροποιηθεί στο ελάχιστο από το απανταχού. Το White House Down είναι μια αστεία, απίστευτη ταινία δράσης και γι αυτό επικίνδυνη ειδικά για τα νέα παιδιά. Η ιστορία είναι υπερβολική και απίστευτη, το καστ εντυπωσιακό στα χαρτιά ο Τζέιμς Γουντς πάντα ένας δυνατός κακός, οι διάλογοι καλογραμμένοι με μερικά έξυπνα σχόλια και διασκεδαστικά στοιχεία. Οι σκηνές δράσης διασκεδαστικές, υπερβολικές και ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς – ουσιαστικά μια ταινία Die Hard για φτωχά μυαλά . 100% προβλέψιμη και όλα εξελίσσονται όπως θα περίμενε κανείς. Πολλή δράση και δύναμη πυρός, λίγο κιτς και λίγο συναισθηματική με κάποιο είδος αγκίστρου που κρατά τον αμύητο θεατή κολλημένο στην οθόνη. Ο κριτικός Χρήστος Μήτσης της δίνει μετά βίας ένα αστέρι, άλλοι 2-3|10, παρόλ’ αυτά η ΕΡΤ βρήκε σκόπιμο να το (ξανα)προβάλει για προφανείς λόγους.
Ο Όλυμπος (Olympus Has Fallen) έπεσε ή ο Λευκός Οίκος έπεσε; Είναι ενδιαφέρον ότι, σε διάστημα μόλις τριών μηνών, το 2013 κυκλοφόρησαν δύο ταινίες με την ίδια υπόθεση: Λευκός Οίκος: η Πτώση_που προαναφέραμε και “Ο Όλυμπος έπεσε”, η 2η ήταν μια πιο “σοβαρή” αλλά με μιλιούνια νεκρούς, καθιστώντας την (λίγο;;) πιο μη ρεαλιστική
Έχουμε ακόμη _μεταξύ άλλων τις Independence Day _Ημέρα Ανεξαρτησίας (1996), όπου εξωγήινοι εισβολείς καταστρέφουν τον Λευκό Οίκο με ακτίνα λέιζερ | Angel Has Fallen _ο Άγγελος Έπεσε (2019) με τον Μάικ Μπάνινγκ να κατηγορείται για επίθεση με drone στον Πρόεδρο | Mars Attacks! Ο Άρης Επιτίθεται! (1996), όπου εξωγήινοι καταλαμβάνουν τον Λευκό Οίκο (κωμωδία επιστημονικής φαντασίας), ενώ στο Σούπερμαν II (1980) ο στρατηγός Ζοντ και οι ακόλουθοί του επιτίθενται στο κτίριο, επίσης X2: X-Men United (2003) όπου ο Nightcrawler διεισδύει στον Λευκό Οίκο στην αρχική σκηνή και μετά εξαφανίζεται. Αααα ΝΑΙ και την Air Force One (1997) όπου “κομμουνιστές ριζοσπάστες” με επικεφαλής κάποιον Ιβάν (φυσικά) Κορσούνοφ κάνουν αεροπειρατεία στο Air Force One με επιβαίνοντες τον πρόεδρο ΗΠΑ Τζέιμς Μάρσαλ και την οικογένειά του. Η Αντιπρόεδρος Κάθριν Μπένετ διαπραγματεύεται από την Ουάσινγκτον, ενώ ο Μάρσαλ μάχεται για να σώσει τους ομήρους που βρίσκονται στο αεροσκάφος.
White House Down
Η Κατάρρευση του Λευκού Οίκου
Channing Tatum _ Cale | Jamie Foxx _ πρόεδρος Sawyer | Maggie Gyllenhaal _ Finnerty | Jason Clarke _ Stenz | Richard Jenkins _ Raphelson | Joey King _ Emily | James Woods _ Walker | Nicolas Wright _ Donnie the Guide | Jimmi Simpson _ Tyler | Michael Murphy _αντιπρόεδρος Hammond | Rachelle Lefevre _ Melanie | Lance Reddick _ στρατηγός Caulfield | Matt Craven _ πράκτορας Kellerman | Jake Weber πράκτορας Hope | Peter Jacobson _Wallace | Barbara Williams _ Muriel Walker | Kevin Rankin _ Killick | Garcelle Beauvais _ Alison Sawyer
Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ James Sawyer κάνει μια πρόταση για υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας με άλλα έθνη για απομάκρυνση των στρατιωτικών δυνάμεων από τη Μέση Ανατολή. Ο διαζευγμένος βετεράνος Τζον Κέιλ εργάζεται ως αστυνομικός του Καπιτωλίου, τοποθετημένος στον Πρόεδρο της Βουλής των Αντιπροσώπων Έλι Ράφελσον, του οποίου τον ανιψιό έσωσε ενώ υπηρετούσε στο Αφγανιστάν. Ο Κέιλ ελπίζει να εντυπωσιάσει την 11χρονη κόρη του, Έμιλι, δίνοντας συνεντεύξεις για την Μυστική Υπηρεσία και εξασφαλίζοντας εισιτήρια για να περιηγηθούν στον Λευκό Οίκο. Η interviewer του, αναπληρώτρια ειδική Πράκτορας Κάρολ Φίνερτι, γλυκιά γνωριμία από το κολέγιο, τον θεωρεί ακατάλληλο για τη δουλειά.
Μια βόμβα πυροδοτείται στο Καπιτώλιο των, στέλνοντας την Ουάσινγκτον σε καραντίνα. Η Φίνερτι συνοδεύει τον Ράφελσον σε ένα υπόγειο κέντρο διοίκησης στο Πεντάγωνο, ενώ ο αντιπρόεδρος Άλβιν Χάμοντ μεταφέρεται στο Air Force One. Μια παραστρατιωτική ομάδα με επικεφαλής τον πρώην πράκτορα της Δύναμης Δέλτα Έμιλ Στεντς διεισδύει στον Λευκό Οίκο, σκοτώνει διάφορους πράκτορες της Μυστικής Υπηρεσίας και καταλαμβάνει το κτίριο. Η ομάδα των ξεναγών πιάνεται όμηρος στο Μπλε Δωμάτιο από τον λευκό εθνικιστή Καρλ Κίλικ, αλλά ο Κέιλ δραπετεύει για να αναζητήσει την Έμιλι, η οποία είχε χωριστεί από τους άλλους. Ο συνταξιούχος επικεφαλής των προεδρικών λεπτομερειών Μάρτιν Γουόκερ φέρνει τον Σόγιερ στο Προεδρικό Κέντρο Επιχειρήσεων Έκτακτης Ανάγκης (PEOC), κάτω από τη Βιβλιοθήκη του Λευκού Οίκου. Μέσα, ο Γουόκερ σκοτώνει τις ομάδες κρούσης του Σόγιερ και αποκαλύπτεται ως ο διοικητής της επίθεσης στον Λευκό Οίκο. Προφανώς ζητά εκδίκηση από τον Σόγιερ για μια αποτυχημένη αποστολή στο Ιράν _ίσως και γι αυτό επιλέχτηκε από την ΕΡΤ, όπου σκοτώθηκε ο πεζοναύτης γιος του, τον, πριν από ένα χρόνο. Ο Κέιλ σκοτώνει έναν μισθοφόρο, παίρνοντας το όπλο και τον ασύρματό του, και διασώζει τον Σόγιερ αφού κρυφακούει τον Γουόκερ, που φέρνει πρώην αναλυτή της NSA, για να χακάρει το αμυντικό σύστημα του PEOC, αλλά χρειαζόταν τον Σόγιερ για να ενεργοποιήσει την πυρηνική μπάλα “football” (ο χαρτοφύλακας που περιέχει τους κωδικούς για την εκτόξευση πυρηνικών όπλων). Ο Κίλικ πιάνει την Έμιλι να ηχογραφεί τους εισβολείς στο τηλέφωνό της και την παίρνει όμηρο. Κέιλ και Σόγιερ επικοινωνούν με τη δομή διοίκησης μέσω ενός κωδικοποιημένου δορυφορικού τηλεφώνου και προσπαθούν να δραπετεύσουν από μια μυστική σήραγγα, αλλά βρίσκουν την έξοδο γεμάτη με εκρηκτικά. Έτσι χρησιμοποιούν την προεδρική λιμουζίνα, αλλά κυνηγιούνται και συντρίβονται …στην πισίνα του Λευκού Οίκου. Σόγιερ και Κέιλ θεωρούνται νεκροί, έτσι επικαλείται η 25η Τροπολογία (σσ. η 25η Τροπολογία _επικυρώθηκε το 1967 και υιοθετήθηκε στον απόηχο της δολοφονίας Κένεντι , αφορά την προεδρική διαδοχή και ανικανότητα _καταστάσεις όπου ο πρόεδρος είναι ανίκανος να εκτελέσει τα καθήκοντά του αλλά δεν αποχωρεί οικειοθελώς από τη θέση του) και ο Χάμοντ ορκίζεται πρόεδρος, όμως οι “κακοί” είναι ακόμα ζωντανοί και μαθαίνουν ότι είναι ο Χάμοντ που διέταξε αεροπορική εισβολή για την ανακατάληψη του Λευκού Οίκου παρά τις διαμαρτυρίες Κέιλ. Αν και παρεμβαίνει, οι μισθοφόροι καταρρίπτουν τα ελικόπτερα με πυραύλους Javelin. Μαθαίνοντας την ταυτότητα της Έμιλι από το βίντεο, ο Στεντς την πηγαίνει στον Γουόκερ στο Οβάλ Γραφείο. Ο Τάιλερ παραβιάζει την NORAD και εκτοξεύει πύραυλο με λέιζερ προς το Air Force One από ένα σιλό στο Πίκετον του Οχάιο, σκοτώνοντας τον Χάμοντ και όλους τους επιβαίνοντες. Ο Ράφελσον ορκίζεται πρόεδρος και διατάζει αεροπορική επιδρομή στον Λευκό Οίκο (σσ. η North American Aerospace Defense Command _ Διοίκηση Αεροδιαστημικής Άμυνας Βόρειας Αμερικής είναι ένας δι-εθνικός οργανισμός ΗΠΑ και Καναδά, υπεύθυνος για την αεροδιαστημική προειδοποίηση, τον έλεγχο και τη ναυτική επιτήρηση, που ιδρύθηκε το 1958, παρακολουθώντας αεροσκάφη, πυραύλους και διαστημικά αντικείμενα).
Ο Σόγιερ παραδίδεται για να σώσει την Έμιλι. Ο Γουόκερ, κατηγορώντας το Ιράν για τον θάνατο του γιου του, απαιτεί από το Σόγιερ να χρησιμοποιήσει την “μπάλα” και να εκτοξεύσει πυρηνικούς πυραύλους εναντίον διαφόρων ιρανικών πόλεων. Ο Κέιλ βάζει φωτιά σε πολλά δωμάτια ως αντιπερισπασμό. Ο Τάιλερ ενεργοποιεί κατά λάθος τα εκρηκτικά της σήραγγας ενώ προσπαθεί να δραπετεύσει και “εξατμίζεται”. Ο Κέιλ σκοτώνει τους περισσότερους μισθοφόρους και απελευθερώνει τους ομήρους, ένας από τους οποίους (ο ξεναγός του Λευκού Οίκου Ντόναλντσον) χτυπάει θανάσιμα τον Κίλικ πριν ο τρομοκράτης προλάβει να σκοτώσει τον Κέιλ. Ο Στεντς εμπλέκεται με τον Κέιλ και ανατινάζεται με μια ζώνη χειροβομβίδων. Ο Σόγιερ επιτίθεται στον Γουόκερ, αλλά στη μάχη, ο Γουόκερ χρησιμοποιεί το αποτύπωμα του χεριού του για να ενεργοποιήσει την “μπάλα” και πυροβολεί τον Σόγιερ. Πριν ο Γουόκερ προλάβει τελικά να εκτοξεύσει τους πυραύλους, ο Κέιλ συντρίβει ένα ενισχυμένο Chevrolet Suburban στο Οβάλ Γραφείο και τον σκοτώνει με το μίνι όπλο του αυτοκινήτου. Η Έμιλι τρέχει έξω και χαιρετά τα επερχόμενα μαχητικά αεροσκάφη με μια προεδρική σημαία, και ο επικεφαλής πιλότος αεροπορικής επίθεσης ματαιώνει την επίθεση. Ο Σόγιερ επιβιώνει χάρη σε ένα ρολόι τσέπης που κάποτε ανήκε στον Αβραάμ Λίνκολν και σταμάτησε τη σφαίρα του Γουόκερ. Με τη βοήθεια Φίνερτι, ο Κέιλ συνειδητοποιεί ότι ο Ράφελσον ήταν συνεργός του Γουόκερ, έχοντας ενεργήσει κατ’ εντολή του διεφθαρμένου στρατιωτικοβιομηχανικού συμπλέγματος. Πιστεύοντας ότι ο Σόγιερ ήταν νεκρός και ότι κανείς δεν θα εμπιστευόταν την ιστορία του Κέιλ, ο Ράφελσον εξαπατάται να ομολογήσει και συλλαμβάνεται για προδοσία. Ορκίζεται εκδίκηση πριν συλληφθεί. Ο Σόγιερ ορίζει τον Κέιλ ως τον νέο του ειδικό πράκτορα και τον παίρνει με την Έμιλι σε μια εναέρια περιοδεία στην Ουάσινγκτον με το Marine One (σσ. το σήμα κλήσης για οποιοδήποτε αεροσκάφος του Σώματος Πεζοναυτών των ΗΠΑ, που μεταφέρει τον Πρόεδρο μέσω Μοίρας Ελικοπτέρων HMX-1. Ο στόλος, γνωστός για την άσπρη στολή του, παρέχει ασφαλή και γρήγορη μεταφορά, που χρησιμοποιείται συχνά για σύντομα ταξίδια ή όταν οι αυτοκινητοπομπές είναι μη πρακτικές). Κατά τη διάρκεια της περιοδείας, ο Σόγιερ μαθαίνει ότι άλλα έθνη έχουν συμφωνήσει στην ειρηνευτική συμφωνία του, αφού έμαθε για τα γεγονότα στον Λευκό Οίκο, ζητώντας τον τερματισμό όλων των πολέμων.
“White House Down”: Η Sony Pictures αγόρασε το σενάριο του Βάντερμπιλτ το 2012 για 3 εκατομ$, σε αυτό που το The Hollywood Reporter χαρακτήρισε “μία από τις μεγαλύτερες μέχρι τώρα πωλήσεις”. Το περιοδικό ανέφερε ότι το σενάριο ήταν παρόμοιο “τονικά και θεματικά” με τις ταινίες Die Hard (1988) και Air Force One (1997) και ανταγωνίστηκε την Millennium Films, η οποία παρήγαγε το “Olympus Has Fallen” Το soundtrack συντέθηκε από τους Harald Kloser και Thomas Wander και ερμηνεύτηκε από τη Συμφωνική Ορχήστρα Hollywood Studio.
Κριτικές: Στον ιστότοπο Rotten Tomatoes, έχει βαθμολογία 5,40/10 αναφέροντας “Το White House Down επωφελείται από τη χημεία των πρωταγωνιστών, αλλά ο σκηνοθέτης Roland Emmerich πνίγει την ταινία με αφηγηματικά κλισέ και ασταθή δράση”, ενώ στο Metacritic ΜΟ 52|100, υποδεικνύοντας “μικτές ή μέτριες κριτικές”. Το κοινό _αναμενόμενο που συμμετείχε σε δημοσκόπηση του CinemaScore έδωσε στην ταινία μέσο βαθμό A− σε κλίμακα από A+ έως F. Ο Ροθ Κόρνετ του IGN έδωσε 6,5|10, καταλήγοντας: “το White House Down είναι μια αρκετά ανόητη αναπαράσταση παλαιότερων ταινιών δράσης, αλλά αν είστε πρόθυμοι να γελάσετε μαζί της (ή ακόμα και με αυτήν), μπορεί να είναι μια εξαιρετικά διασκεδαστική εμπειρία”. Ο Άντριου Τσαν του Κύκλου Κριτικών Κινηματογράφου της Αυστραλίας έγραψε: “Δεν είμαι απόλυτα σίγουρος αν πρέπει να χαίρομαι ή να λυπάμαι που γέλασα όταν κάποιος δέχτηκε πυρά ή βομβαρδίστηκε, αλλά έτσι εξελίσσεται η ταινία”. Ο Μαρκ Κέρμοντ του The Observer 3\5 αστέρια, γράφοντας ότι “τουλάχιστον έχει την καλοσύνη να γελάει με τον εαυτό της καθώς ξετυλίγει τα κλισέ των ανόητων ταινιών δράσης”. Ο Πίτερ Μπράντσο του Guardian 2\5, λέγοντας ότι “δεν προσφέρονται πραγματικές συγκινήσεις – που εξαρτώνται από πραγματικό, πιστευτό κίνδυνο – απλώς χαρούμενα παράλογο θέαμα και λίγο χιούμορ”
Ταμεία (το ζητούμενο): Το White House Down απέφερε 73,1 εκατομ$ στις ΗΠΑ και 132,3 διεθνώς, δλδ 205 έναντι προϋπολογισμού 150








