Η Επιβολή Κυρώσεων των ΗΠΑ κατά της Κούβας εκτός του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ __σσ. υπογράμμιση δική μας, παραβιάζει τον καταστατικό του Χάρτη γράφει ο Raúl Antonio Capote | , στις 6 Μαΐου
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Το τι ήταν τι είναι και τι ρόλο παίζει διαχρονικά ο ΟΗΕ γνωστό _μικρή αναφορά, ειδικά για όσους έχουν μνήμη χρυσόψαρου στο τέλος της ανάρτησης
Εμείς ξεφυλλίζοντας White House (gov), US Department of State, RTVE, La Razón, DW, TeleSUR, ABC είδαμε σύμπτωση στα παρακάτω:
- Σε μια επίδειξη ότι η διπλωματία του μαστιγίου δεν έχει φύγει ποτέ από τη μόδα, η Washington αποφάσισε να συνδυάσει δύο κλασικά μέσα της εξωτερικής της πολιτικής – οικονομικές κυρώσεις και ναυτικό εκφοβισμό – για να πιέσει την Κούβα και να επιβάλει μια «αλλαγή καθεστώτος».
- Το νέο πακέτο μέτρων, που επισημοποιήθηκε μέσω προεδρικού εκτελεστικού διατάγματος, ενεργοποιεί το μπλοκάρισμα οποιασδήποτε περιουσίας υπό τη δικαιοδοσία των ΗΠΑ που ανήκει σε άτομα ή οντότητες που διατηρούν δραστηριότητες στους τομείς της ενέργειας, της άμυνας, της εξόρυξης και των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών της Κούβας, καθώς και σε οποιονδήποτε άλλο τομέα που το Υπουργείο Οικονομικών και τα Υπουργεία Εξωτερικών ενδέχεται να καθορίσουν στο μέλλον.
- Το μέτρο τίθεται σε ισχύ χωρίς περίοδο ειδοποίησης ή περίοδο χάριτος, αυξάνοντας την νομική αβεβαιότητα για τους οικονομικούς παράγοντες.
Αναμφίβολα, το πιο ανατρεπτικό στοιχείο του εκτελεστικού διατάγματος έγκειται στην ρήτρα εξωεδαφικότητας. Τα ξένα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα που διευκολύνουν μια «σημαντική συναλλαγή» υπέρ κουβανικών οντοτήτων που έχουν υποστεί κυρώσεις θα υπόκεινται σε αποκοπή από το χρηματοπιστωτικό σύστημα των ΗΠΑ.
σσ. extraterritoriality clause αναφέρεται στην εφαρμογή νόμων ή δικαιοδοσίας ενός κράτους εκτός των συνόρων του, επηρεάζοντας πρόσωπα, εταιρείες ή δραστηριότητες σε τρίτες χώρες _Οικονομικές Κυρώσεις (πχ. Νόμος Helms-Burton) με τις ΗΠΑ να χρησιμοποιούν συχνά τέτοιες ρήτρες για να τιμωρήσουν ξένες εταιρείες που συναλλάσσονται με χώρες υπό εμπάργκο (Κούβα), απαγορεύοντάς τους την πρόσβαση στην αμερικανική αγορά, ακόμη και αν η συναλλαγή έγινε εκτός ΗΠΑ. Αν και παραδοσιακά η δικαιοδοσία είναι εντός της χώρας, οι ρήτρες αυτές επιτρέπουν σε ένα κράτος να επεκτείνει την ισχύ του όπου γης (βλ. ΗΠΑ)
Πάλι μπλακ άουτ στον «Ευαγγελισμό», στο μεγαλύτερο Νοσοκομείο της χώρας, τη «ναυαρχίδα» του ΕΣΥ! Όλα τα τμήματα του Νοσοκομείου βυθίστηκαν το απόγευμα στο σκοτάδι. Στην…
Ομοίως, απαγορεύει την είσοδο στις Ηνωμένες Πολιτείες, ως μετανάστες ή μη μετανάστες, σε αλλοδαπούς που δεν πληρούν ένα ή περισσότερα από τα κριτήρια που ορίζονται στο εκτελεστικό διάταγμα. Ακόμα και το να είναι κάποιος ενήλικας συγγενής ενός προσώπου που ορίζεται βάσει αυτού του διατάγματος είναι αξιόποινο. Εμπειρογνώμονες των Ηνωμένων Εθνών από τα μέσα του διεθνούς οργανισμού έχουν επανειλημμένα καταδικάσει τα καταναγκαστικά μέτρα των ΗΠΑ κατά της Κούβας, αποκαλώντας τα «σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου».
Ο πραγματικός αντίκτυπος αυτών των μέτρων μετριέται στην καθημερινή ζωή του άμαχου πληθυσμού. Η έλλειψη ηλεκτρικής ενέργειας έχει αναγκάσει την αναβολή χιλιάδων χειρουργικών επεμβάσεων και τη διακοπή των θεραπειών για τον καρκίνο, ενώ ο πληθυσμός υποφέρει από ελλείψεις που δεν είναι χειρότερες χάρη στην αποτελεσματικότητα του κουβανικού συστήματος και στο αίσθημα δικαιοσύνης και ισότητας που διαθέτει.
Από την άλλη πλευρά, λίγες ώρες μετά την υπογραφή του εκτελεστικού διατάγματος, ο πρόεδρος των ΗΠΑ δήλωσε σε ένα επιχειρηματικό κοινό ότι θα «αναλάμβανε τον έλεγχο της Κούβας σχεδόν αμέσως» και πρόσθεσε ότι θα έστηνε το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln περίπου 100 μέτρα από τις κουβανικές ακτές. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον ίδιο, οι εκεί ιθαγενείς νησιώτες θα έλεγαν: «Σας ευχαριστούμε πολύ, παραδινόμαστε».
Αυτά τα λόγια αντιπροσωπεύουν, στη γλώσσα της διπλωματίας, μια απειλή χρήσης βίας εναντίον ενός κυρίαρχου κράτους, που απαγορεύεται από το Άρθρο 2.4 του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και θυμίζει την εποχή της τροπολογίας Platt.
σσ. Η Platt Amendment ψηφίστηκε από το Αμερικανικό Κογκρέσο το 1901 και αποτελούσε προσάρτημα στο Σύνταγμα της Κούβας, καθορίζοντας τις σχέσεις ΗΠΑ-Κούβας μετά τον Ισπανοαμερικανικό Πόλεμο επιβάλλοντας ουσιαστικά έναν περιορισμένο έλεγχο των ΗΠΑ στο νησί, αναγκάζοντας την Κούβα να την ενσωματώσει στο Σύνταγμά της
Έτσι, η ακολουθία των αποφάσεων που ελήφθησαν από τον Ιανουάριο – το κλείσιμο των προμηθειών πετρελαίου, οι δευτερογενείς κυρώσεις κατά των τραπεζών και τώρα η απειλή στρατιωτικής επέμβασης – σκιαγραφεί μια πολύ επικίνδυνη και παράλογη κλιμάκωση εναντίον της Κούβας.
Εν τω μεταξύ, η διεθνής κοινότητα αντέδρασε στην κλιμάκωση. Η Alianza Bolivariana para los Pueblos de Nuestra América (ALBA-TCP) _σσ. Μπολιβαριανή Συμμαχία για τους Λαούς της Αμερικής μας: πλατφόρμα περιφερειακής ολοκλήρωσης που δημιουργήθηκε το 2004 από τη Βενεζουέλα και την Κούβα. Εστιάζει στη συνεργασία, την αλληλεγγύη και την οικονομική συμπληρωματικότητα μεταξύ των χωρών της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής, σε αντίθεση με το παραδοσιακό μοντέλο ελεύθερου εμπορίου.
Αυτή η Συμμαχία εξέδωσε δήλωση που καταδίκαζε τις ενέργειες και προέτρεπε την Ουάσινγκτον να «δώσει προτεραιότητα στην οδό του σεβαστού διαλόγου, υπό συνθήκες ισότητας, χωρίς απειλές ή προϋποθέσεις».
Κάποιος πρέπει να αναρωτηθεί γιατί επιμένουν πεισματικά σε μια αποτυχημένη πολιτική, όταν τα στοιχεία που έχουν συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια έξι δεκαετιών αποκλεισμού υποδηλώνουν ότι ο οικονομικός καταναγκασμός και η απειλή βίας, αντί να επιφέρουν πολιτική αλλαγή, ενισχύουν την εσωτερική συνοχή της κουβανικής κοινωνίας και την αποφασιστικότητά της να αντισταθεί.
Ο ΟΗΕ “άλλοθι” των ιμπεριαλιστών
Πριν 81 χρόνια, συγκροτήθηκε ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών, που με νωπό το μακελειό του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου, διακήρυσσε στον Καταστατικό του Χάρτη, αφ’ ενός, την ανάγκη επίλυσης των διεθνών διαφορών αποκλειστικά με ειρηνικά μέσα και, αφ’ ετέρου, την παραίτηση των μελών του, στο πλαίσιο των διεθνών σχέσεων, από την τακτική της απειλής ή της χρήσης βίας. Σαν από τραγική ειρωνεία της τύχης, ακριβώς την ίδια ημερομηνία μετά από 5 χρόνια, στις 25 Ιούνη του 1950, ο ΟΗΕ παρέσχε τη σημαία του ως άλλοθι στην ιμπεριαλιστική επέμβαση των ΗΠΑ στην Κορέα… (Ριζοσπάστης)
Αυτού του τύπου ο “ανθρωπισμός” και “φιλειρηνισμός” της δεκαετίας του ’50, αποτύπωνε τον αρνητικό συσχετισμό δύναμης σε διεθνές επίπεδο. Ένας συσχετισμός σαφώς υπέρ των δυνάμεων του καπιταλισμού και του μιλιταρισμού της Δύσης, από τη μια μεριά, και κατά των δυνάμεων του σοσιαλισμού και των χωρών που αγωνίζονταν για την αποτίναξη του αποικιοκρατικού ζυγού, από την άλλη. Ήταν η περίοδος που ο ΟΗΕ αρνούνταν να παίξει ουσιαστικά το ρόλο του, αρνούνταν να κινηθεί βάσει των δεσμεύσεων που απέρρεαν από τον Καταστατικό Χάρτη του. Το γεγονός ότι τη δεκαετία του ’60 ήταν πια αδύνατο για τους ιμπεριαλιστές να αποτρέψουν την είσοδο στον ΟΗΕ των σοσιαλιστικών χωρών, καθώς και του κύματος των χωρών που κατέκτησαν την ανεξαρτησία τους από τους αποικιοκράτες, επισφραγίστηκε από τη ριζική μετατόπιση του κέντρου βάρους προς τις δυνάμεις της ειρήνης. Τις δυνάμεις εκείνες που υπήρξαν εγγυήτριες ενός ρόλου του ΟΗΕ για το θετικό επηρεασμό των διεθνών πολιτικών προβλημάτων και εμπόδιζαν την καταρράκωση του κύρους του μέσα από τις προσπάθειες διαφύλαξης των αρχών του Καταστατικού Χάρτη του.
Αυτό, βέβαια, δε σήμαινε την αποτροπή των μονομερών επιθετικών τακτικών των ΗΠΑ και των συμμάχων τους. Όμως, οι τελευταίοι ήταν αναγκασμένοι, άλλοτε να προχωρούν σε επιμέρους υποχωρήσεις, και άλλοτε σε υποχωρήσεις ευρύτερης σημασίας, σε σχέση με τα δικαιώματα αυτοδιάθεσης των λαών και απεμπλοκής τους από το σύστημα της εξάρτησης. Σε κάθε περίπτωση δε, ήταν υποχρεωμένοι να πληρώνουν το κόστος των γκαγκστερισμών τους, που καταγράφονταν στη συνείδηση των λαών όλου του κόσμου. Σήμερα, η επαναχρησιμοποίηση του ΟΗΕ σαν φύλλο συκής των ιμπεριαλιστών, για τη “νομιμοποίηση” των ανά τον κόσμο επεμβάσεων του ΝΑΤΟ και των Αμερικανών, πιστοποιεί ότι επανερχόμαστε σε μια εποχή “ίδια και χειρότερη” με εκείνη που επικρατούσε μισό αιώνα πριν. Σε μια εποχή εκβαρβαρισμού των διεθνών σχέσεων, όπου οι “πλανητάρχες” της διπλωματίας του τρόμου και των κανονιοφόρων, έχουν επιβάλει ως παγκόσμιο “νόμο” το δίκαιο των συμφερόντων τους. Τώρα, η φυσιογνωμία του ΟΗΕ, η τακτική του, οι “παρεμβάσεις” του, δηλώνουν, και από αυτή τη σκοπιά, το μέγεθος του πισωγυρίσματος που συνέβη τα τελευταία χρόνια στην ανθρωπότητα. Η αξιοποίηση του ΟΗΕ ως κέντρου “καθαγίασης” των διεθνών σταυροφοριών του κεφαλαίου και των πολυεθνικών για την κατάκτηση νέων αγορών και την αναδιάταξη του χάρτη των σφαιρών επιρροής τους, αποτελεί ιμπεριαλιστικό “κεκτημένο”.
Ογδόντα ένα χρόνια μετά τη σύστασή του, ο ΟΗΕ συνδέει το όνομά του με τις μεγαλύτερες θηριωδίες που έχει βιώσει ο ανθρώπινος πολιτισμός, δρώντας ως Οργανισμός “ΗΠΑγωγής” των λαών και των κρατών στο καθεστώς της αμερικανικής επικυριαρχίας και ως κέντρο συναγωγής για την κάλυψη με “ανθρωπιστικό” μανδύα των τυχοδιωκτισμών, της βίας, και της αυθαιρεσίας των ΝΑΤΟικών. Η πορεία του ΟΗΕ, ως “παραμάγαζο” των ιμπεριαλιστικών πρακτικών, κάθε άλλο παρά αναιρεί την ανάγκη ύπαρξης διεθνών φορέων διασφάλισης της ειρήνης. Το αντίθετο. Επιβεβαιώνει, με δραματικό τρόπο, ότι η υπόθεση της αλλαγής του παγκόσμιου συσχετισμού δύναμης υπέρ των λαών καθίσταται επιτακτική.
