Κακό πράγμα να είναι κανείς εμονικός. Και μάλιστα να προσπαθεί να δικαιολογήσει με ανιστόρητα και κατά βάση «γελοία» παραδείγματα αυτή την εμμονή που έχει σταθερά ενάντια στους κομμουνιστές και την πολύχρονη- ηρωική τους ιστορία και κυρίως το σεβασμό που προκαλεί αυτή, ακόμη και σε αντίπαλους πολιτικούς χώρους! Κάνουμε λόγο για το σταθερό αρθογράφο στο ΒΗΜΑ στη στήλη “Πανδώρα” (Στ. Κασιμάτη) και στο τελευταίο του άρθρο με τίτλο “Η μισητή επέτειος” (26/4). Αφορμή υποτίθεται του άρθρου, η απαράδεκτη αφίσα της ΠΑΣΠ στο ΕΜΠ (τελικά μετά την κατακραυγή αποσύρθηκε) με το εξής σύνθημα: “Σπάμε τις 50 αποχρώσεις του κομμουνισμού στη σχολή μας, ψηφίζουμε ΠΑΣΠ ΕΜΠ”.
Γράφει ο \\ Αλέκος Χατζηκώστας
Ας δούμε ορισμένα γεγονότα πρώτα:
«Ξέραμε ότι η ΠΑΣΠ έχει αλλεργία στους φοιτητικούς αγώνες. Τώρα μάθαμε ότι πάσχει και από αντικομμουνισμό τύπου Πλεύρη & Άδωνι Γεωργιάδη. Άλλωστε, μαζί τους έχει συγκυβερνήσει το ΠΑΣΟΚ.Το μίσος για τους αγώνες και τους ήρωες του λαού μας δεν έχει αποχρώσεις. Είναι μαύρο, κατάμαυρο. Εμείς έχουμε διαλέξει τη φωτεινή πλευρά της ιστορίας!», σημειώνει η «Πανσπουδαστική».
Τον κυρίαρχο (και βρώμικο) ρόλο των ΜΜΕ και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης – κυρίως του Facebook – στην ενορχηστρωμένη εκστρατεία με στόχο την αποσιώπηση των…
- Στον χορό μπήκε και ο Κώστας Ζαχαριάδης του ΣΥΡΙΖΑ, σχολιάζοντας το Χ ότι «αυτή η αφίσα θα μπορούσε να είναι αφίσα της ΔΑΠ – ΝΔΦΚ». «Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε μεγάλο κόμμα και πλειοψηφικό όταν ήταν απέναντι στη δεξιά και τον κύριο εκφραστή της τη Ν.Δ. Δεν γίνεται αλλαγή στη χώρα με αντικομμουνισμό».
- Τελικά, η ΠΑΣΠ Ηλεκτρολόγων κατέβασε την αφίσα, υποστηρίζοντας σε νέα ανάρτηση ότι το «μήνυμα παρερμηνεύτηκε» και ότι στόχος τους ήταν να καυτηριάσουν τις πρακτικές της φοιτητικής παράταξης του ΚΚΕ στη σχολή τους.
Όμως ο στόχος του αρθογράφου , που «παραλείπει» όλα τα παραπάνω και αναφέρεται αποκλειστικά στον κ. Ζαχαριάδη, προφανώς και είναι άλλος. Να δημιουργήσει, όπως έλεγαν παλιά μια «αποστειρωμένη- υεγιονομική ζώνη» γύρω από τους κομουνιστές, να εμποδίσει κάθε φωνή προερχόμενη από το αστικό ή σοσιαλδημοκρατικό στρατόπεδο, έκφρασης της αντίθεσης απέναντι στον ωμό αντικομμουνισμό. Ως «παλιός» θα γνωρίζει τις προσπάθειες π.χ του συστήματος προχουντικά για «απομόνωση» της ΕΔΑ από το «Κέντρο»- με την κατηγορία των «συνοδοιπόρων»- στο όνομα εξυπηρέτησης των «εθνικά υγειών δυνάμεων»…
Ας μας επιτραπούν ορισμένα σχόλια.
- Δείχνει από τη αρχή την απέχθεια του απέναντι στο φοιτητικό κίνημα και ιδιαίτερα την δυναμική του τα τελευταία χρόνια, με τη πρωτιά της Πανσπουδαστικής. Γράφει χαρακτηριστικά: «…Ενόψει του πάντα ανεξιχνίαστου και μάλλον ανούσιου τελετουργικού, που το ονομάζουμε κατ’ ευφημισμόν «φοιτητικές εκλογές…».
- Χρησιμοποιεί επιχειρήματα του «συρμού» ενάντια στη σοσιαλιστική οικοδόμηση στις χώρες της Α. Ευρώπης γράφοντας: «…Είδαμε και εδώ, βεβαίως, πώς δραπέτευαν τρέχοντας από τους παραδείσους του κομμουνισμού οι φουκαράδες που τον είχαν ζήσει, όταν άνοιξαν τα σύνορα το 1989. Γνωρίζουμε, επίσης, με τι απάνθρωπη σκληρότητα επιβιώνουν τα ελάχιστα καθεστώτα του είδους που έχουν απομείνει στον πλανήτη. Το άνοιγμα των ιστορικών αρχείων, επιπλέον, λόγω της πτώσης του κομμουνισμού, επέτρεψε στους ιστορικούς να παρουσιάσουν την παράλογη πραγματικότητα αυτού του πειράματος, που διήρκεσε σχεδόν εβδομήντα χρόνια….».
- Δεν μπορεί να κρύψει αφενός το φόβο που ένιωσε η άρχουσα τάξη για το χάσιμο της εξουσίας της κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, αλλά και την «ανακούφιση» για την ήττα του ΔΣΕ. Γράφει χαρακτηριστικά: «…Ακόμη και στη δική μας Ιστορία αν ψάξουμε, ξέρετε, θα ανακαλύψουμε ένα φρικτό μυστικό, που ποτέ δεν μας το λένε, ίσως επειδή δεν θέλουν να μας τρομάξουν: ότι αυτή η χώρα πολέμησε έναν φρικτό Εμφύλιο για να μη γίνει κομμουνιστική…» (σ.σ φυσικά και δεν πρόκειται για κανένα μυστικό ο ηρωϊκός αγώνμας του ΔΣΕ και η συμβολή στη στρατιωτική του ήτα των ΗΠΑ…)
- Φτάνει στο σημείο να «ψέγει» ακόμη και την 7χρονη δικτατορία γιατί δημιούργησε συνθήκες για την «εξιλέωση της κομμουνιστική Αριστεράς». Γράφει χαρακτηριστικά: «…Η χούντα ήταν αυτό ακριβώς που δεν χρειαζόταν. Εκείνο που χρειαζόταν ήταν προσαρμογή στον κόσμο που άλλαζε. Αυτό το κοινωνικό αίτημα η χούντα το σταμάτησε και, με την ηλιθιότητά της, το χάρισε ολόκληρο στην Αριστερά. Το δικό της καθεστώς δημιούργησε τις συνθήκες για την εξιλέωση της κομμουνιστικής Αριστεράς…» (σ.σ Η χούντα προφανώς και δεν ήταν «ηλίθια» ούτε και αυτών τα συμφέροντα που εξέφραζε, ενώ οι κομμουνιστές με τους αγώνες τους και κατά τη διάρκεια της, δεν χρειαζόταν καμία «εξιλέωση» γιατί άλλοι είχαν τις αμαρτίες με τη πολιτική τους και τη περίοδο αυτή…)
- Φυσικά εκφράζει (πού’σαι Αβέρωφ)και την αντίθεση του στην αναγνώριση της ΕΑΜικής Αντίστασης το 1982, ενώ δεν επεκτείνεται (για να μην εκτεθεί παραπάνω προφανώς ,και στη νομοθεσία για τη άρση των συνεπειών του εμφυλίου). Γράφει χαρακτηριστικά: «…Έπειτα, η αναγνώριση της Εθνικής Αντίστασης με το ΠαΣοΚ στη δεκαετία του 1980 ολοκλήρωσε τη ζημιά, διότι ουσιαστικά διεύρυνε την έννοια της Αντίστασης, ώστε να περιλάβει και να δικαιολογήσει τον Εμφύλιο…»
Τώρα μιλάμε εμείς! Τα κέρδη τους ή οι ζωές μας! “Πανσπουδαστική” 1η δύναμη ξανά! _ΦΩΤΟ🎥Video
Με βάση τα παραπάνω προσπαθεί να δικαιολογήσει τον τίτλο του άρθρου γιατί «μισεί τη συγκεκριμένη επέτειο» (σ.σ 21/4/1967), όχι γιατί επέβαλε δικτατορία, αναστέλλοντας και τις περίφημες «αστικές ελευθερίες», αλλά γιατί ουσιαστικά «…Το μόνο από αυτά τα δεινά που κανείς δεν τολμά να αναφέρει είναι η εξιλέωση της άκρας Αριστεράς και η εξιδανίκευσή της πέρα από τα ιστορικά μέτρα…»
Δεν πειράζει όσο και αν του προκαλεί αλλεργία το ΚΚΕ και οι κομμουνιστές γράφοντας ότι «…Εν τούτοις, ακόμη και αν δεν παίρνουμε στα σοβαρά τις αξιώσεις της Αριστεράς, πάντα στις δημόσιες εκδηλώσεις μας οφείλουμε να τους δείχνουμε σεβασμό….». Όμως για τον πολύ τον κόσμο η δράση τους εδώ και πάνω από 100 χρόνια με θυσίες και προσφορά προκαλεί το δικαιολογημένο σεβασμό που κανένας εμμονικός αρθρογράφος δεν μπορεί να σβήσει ή να μειώσει.
Ριζοσπάστης: Με 1η δύναμη την Πανσπουδαστική
βάζουμε εμπόδιο στην κυβερνητική πολιτική και στους χορηγούς της
