«Στην πολιτική όπως και στη ζωή μαθαίνουμε από τα λάθη μας», «το κύριο δίδαγμα δεν είναι απλά να έχεις δίκιο αλλά το ρεαλιστικό σχέδιο για να το επιβάλεις», «ήξερα τι θέλω να πετύχω αλλά δεν ήξερα ακριβώς πώς να το πετύχω». Αυτά και άλλα σοσιαλδημοκρατικά παραμύθια ξεφουρνίζει ο Τσίπρας στο τελευταίο του βιντεάκι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Για το «δίκιο» δηλαδή πάλευε και όταν ψήφιζε τα μνημόνια, τα αντεργατικά μέτρα, τους πλειστηριασμούς λαϊκών σπιτιών, τα Χρηματιστήρια Ενέργειας και τις ΝΑΤΟικές συμφωνίες, απλά …δεν ήξερε τον τρόπο! Τώρα που τον έχει μάθει καλά, ο ίδιος και τα στελέχη του γυρνάνε και παλεύουν να μάθουν στον λαό ξανά το μάθημα πως οι δημοσιονομικοί κανόνες και τα ματωμένα πλεονάσματα «είναι δεδομένοι» και να βολευτεί με ό,τι μένει, πως ρεαλιστικό είναι να κάνει θυσίες για τον πόλεμο και για τη «στρατηγική αυτονομία της ΕΕ», πως το ζήτημα είναι ένα «αδιάφθορο» και «δικαιότερο», άδικο και διεφθαρμένο καπιταλιστικό σύστημα που θα τσακίζει τη ζωή του. Επιβεβαιώνουν ξανά και ξανά ότι κανένα λάθος δεν έγινε ούτε την προηγούμενη φορά, ούτε βέβαια τώρα: Απλά για μια ακόμα φορά η σοσιαλδημοκρατία έβγαλε τη βρωμοδουλειά του κεφαλαίου, όπως την έβγαζε και όλες τις προηγούμενες δεκαετίες, αναλαμβάνοντας να περνάει όσα μέτρα δεν μπορούσαν να περάσουν «δεξιές» και «φιλελεύθερες» κυβερνήσεις και να ενσωματώνει τη λαϊκή δυσαρέσκεια. Αυτό καλείται να κάνει ξανά και τώρα, που τα σύννεφα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και μιας νέας κρίσης βρίσκονται μπροστά και η λαϊκή δυσαρέσκεια «φθείρει» τους σάπιους αστικούς θεσμούς. Γι’ αυτό ο λαός πρέπει αξιοποιώντας και την πείρα να ρίξει πόρτα στη σάπια σοσιαλδημοκρατία, να δυναμώσει το ΚΚΕ και τον αγώνα με το δικό του σχέδιο, της αντεπίθεσης και της ανατροπής. Αυτό είναι και το μόνο ρεαλιστικό για τον ίδιο, και όχι οι «νέες» παμπάλαιες παγίδες εγκλωβισμού.