Μία από τις βασικές μεθόδους των προπαγανδιστών της κυρίαρχης ιδεολογίας είναι η κατασκευή «φαντασμάτων» και στη συνέχεια η …κατατρόπωση τους. Δηλαδή φορτώνοντας με κάθε είδους ψέματα αναφορικά με τις θέσεις και τη δράση των αντιπάλων του συστήματος, στη συνέχεια εμφανίζονται ως υπερασπιστές της αλήθειας, «συντρίβοντας» παράλληλα κάθε διαφορετική φωνή.
Ένας από τους σταθερούς υπερασπιστές του συστήματος, στο όνομα μάλιστα υπεράσπισης της αστικής δημοκρατίας (που τη θεωρεί ουσιαστικά θέσφατο), με το γνωστό του ύφος αλλά και ως μέθοδο τα όσα προαναφέραμε σε άρθρο του στα ΝΕΑ με τίτλο «Είναι αριστερός ο Τράμπ ;» (Ι.Κ. Πρετεντέρης) ξιφουλκεί γράφοντας ανερυθρίαστα:
«… Ούτως ή άλλως, η δημοκρατία είναι το πολιτικό σύστημα που επιτρέπει τη συνύπαρξη των πιο αντίθετων απόψεων. Πάρτε το παράδειγμα της ελληνικής Αριστεράς. Δεν θέλει τίποτα και μάχεται εναντίον όλων. Κρατήστε λογαριασμό. Δεν θέλει τον Μητσοτάκη και τη Δεξιά που είναι Ακροδεξιά, όπως δεν θέλει την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΝΑΤΟ, την Αμερική και την Τέιλορ Σουίφτ, τον καπιταλισμό και την αστυνομία, τον ιμπεριαλισμό, τα κέρδη (των άλλων…), τον Αδωνη και το ελαστικό ωράριο. Σημειώστε ακόμη ότι είναι ριζικά αντίθετη με τις ανεμογεννήτριες, τους ισραηλινούς τουρίστες και το Ισραήλ γενικότερα, τα ανοιχτά μαγαζιά τις Κυριακές, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τα εμβόλια, τις «γιορτές μίσους» (των άλλων…), τον Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας και τον Αγνωστο Στρατιώτη. Παρ’ όλα αυτά τόσα χρόνια οι αριστεροί συνυπάρχουν με ό,τι απορρίπτουν. Κι αυτό είναι το μεγάλο προσόν της δημοκρατίας…»
Σίγουρα αποτελεί δημοσιογραφικό «κατόρθωμα» σε τόσες λίγες λέξεις να παρουσιάζει στη σύγχρονη πολιτική επικαιρότητα του τι πραγματικά «ενοχλεί» το σύστημα και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Να εμφανίζει μάλιστα όλα τα παραπάνω με ένα «δαιμονικό τρόπο», ενώ συνειδητά να λέει ψέματα τονίζοντας ότι η αριστερά «δεν θέλει τίποτα και μάχεται εναντίον όλων». Ως «παλιός στο κουρμπέτι» γνωρίζει πολύ καλά ότι λόγου χάρη το ΚΚΕ έχει καταθέσει το πρόγραμμα του από το 1918 ακόμη (και σε μια σειρά συνέδρια από τότε το έχει εκσυγχρονίσει και το έχει παρουσιάσει στην ελληνική κοινωνία αγωνιζόμενο να γίνει «κτήμα» της) και ότι δεν αντιμάχεται γενικά και αόριστα «όλους», αλλά την αστική τάξη και το σύστημα της το καπιταλιστικό.
Από το άρθρο φαίνεται ότι «ενοχλείται» διότι τα λαϊκό κίνημα με μπροστάρη το ΚΚΕ αντιπαλεύει π.χ τις ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, αντιπαλεύει το 13ωρο, τη πολιτική του κράτους-δολοφόνο του Ισραήλ, γιατί αποκαλύπτει τη λεγόμενη «πράσινη ανάπτυξη» που όχι μόνο καταστρέφει το περιβάλλον αλλά και αυξάνει την κερδοφορία των «πράσινων αρπακτικών», γιατί είναι υπέρ της αποκλειστικά δημόσιας εκπαίδευσης κ.α. Αντιπαλεύει δηλαδή τα όσα ο αρθρογράφος χρόνια τώρα με τη αρθρογραφία του και στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας» υποστηρίζει…
Και κάτι τελευταίο. Η δράση του λαϊκού κινήματος και των κομμουνιστών, δεν είναι αποτέλεσμα της «μεγαλοψυχίας» και «ανεκτικότητας» της αστικής δημοκρατίας (που υποστηρίζει ο αρθρογράφος). Είναι αποτέλεσμα πρώτιστα των αγώνων και των θυσιών από μέρους τους. Άλλωστε κάθε μέρα και μπροστά στον κίνδυνο ανατροπής της, παίρνει και αυτή (η άρχουσα τάξη) «τα μέτρα της», ενώ κατά το παρελθόν δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει όλα τα όπλα που διαθέτει (π.χ στρατός, αστυνομία, νομοθεσία που καταργεί στοιχειώδεις αστικοδημοκρατικές ελευθερίες, πραξικοπήματα, φυλακές, εξορίες, εκτελέσεις κ.α).
Γνωρίζει πολύ καλά ότι οι συσχετισμοί δεν μένουν στάσιμοι, αλλάζουν και αυτό πάει να προλάβει με την πένα του…







