Η καλύτερη τιμή στη μνήμη των 57 θυμάτων είναι να δυναμώσει αυτός ο αγώνας ακόμα περισσότερο, να φτάσει μέχρι τέλους, τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, στην ομιλία του στην επετειακή αναφορά της Βουλής με αφορμή τη συμπλήρωση τριών χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη.
Υπογράμμισε πως αν σήμερα, 3 χρόνια μετά, συζητάμε ακόμα για το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη, αυτό οφείλεται πάνω από όλα στο «ότι σύσσωμος ο λαός και η νεολαία δεν το άφησαν να ξεχαστεί», καθώς με την πάλη τους «εξέθεσαν και σε μεγάλο βαθμό ακύρωσαν τις απόπειρες συγκάλυψης των πραγματικών αιτιών και των υπευθύνων, σαν κι αυτές που είδαμε και εδώ μέσα, με τις μεθοδεύσεις της κυβερνητικής πλειοψηφίας, τόσο στην Εξεταστική Επιτροπή, όσο και στις Προανακριτικές – παρωδία».
Μπροστά στο νέο κύμα αυξήσεων σε βασικά διατροφικά αγαθά, στο ρεύμα αλλά και σε μεγάλο όγκο φαρμακευτικών προϊόντων, μια σειρά από «αναλύσεις» και ρεπορτάζ εστιάζουν…
Τόνισε ότι το ΚΚΕ από την πρώτη στιγμή μίλησε για προδιαγεγραμμένο έγκλημα, για την πολιτική της απελευθέρωσης του σιδηροδρόμου και ανέδειξε ότι αυτό που δολοφονεί είναι η πολιτική του κέρδους, στον βωμό του οποίου θυσιάζεται και η ανθρώπινη ασφάλεια, η ίδια η ζωή όπως επίσης ανέδειξε και την πολιτική της χρόνιας υποχρηματοδότησης και τραγικής υποστελέχωσης από το εχθρικό για το λαό σημερινό κράτος, που λειτουργεί με τα κριτήρια της αγοράς, αντιμετωπίζοντας τις ανάγκες του λαού ως κόστος, το οποίο πρέπει να συμπιεστεί.
Υπογράμμισε ότι «με σημαία τις λαϊκές ανάγκες πρέπει να συνεχιστεί και να δυναμώσει ο αγώνας, ειδικά τώρα που ξεκινάει η κύρια δίκη. Να βρεθούμε απέναντι στην προσπάθεια συγκάλυψης με τις παράλληλες δίκες που είναι σε εξέλιξη». Γιατί, όπως προειδοποίησε, τα «νέα Τέμπη» καραδοκούν παντού: Στις σιδηροδρομικές μεταφορές, στις αεροπορικές μεταφορές, στους χώρους δουλειάς.
Ο Δ. Κουτσούμπας τόνισε ότι απαιτείται «να κερδίσει έδαφος το σύνθημα “τα κέρδη τους ή οι ζωές μας”, που δόνησε όλη τη χώρα. Να γίνει οδηγός σκέψης, δράσης και σύγκρουσης με το σύστημα του κέρδους που δολοφονεί. Με αυτό το σάπιο αστικό κράτος, που είναι το κράτος της αδικίας και δεν πρόκειται να γίνει ποτέ “κράτος δικαίου”».
