Επανέφεραν και φέτος το κατασκεύασμα
της “Ευρωπαϊκής Ημέρας Μνήμης για τα θύματα του ολοκληρωτισμού”
Ετσι και φέτος, την ίδια στιγμή που η ιμπεριαλιστική ΕΕ δίνει τα ρέστα της για την πολεμική προετοιμασία σέρνοντας τους λαούς στον όλεθρο, έχυσε το αντικομμουνιστικό της δηλητήριο, αποδεικνύοντας τον ένα και μοναδικό της στόχο: Το ξέπλυμα του φασισμού και τη θωράκιση του σάπιου καπιταλισμού από τον μοναδικό του εχθρό: Τους λαούς και το όραμα της ανατροπής, της οικοδόμησης της σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας. Κι αυτό γιατί ξέρουν καλά, το έχει άλλωστε αποδείξει η ίδια η Ιστορία, πως ο λαϊκός παράγοντας με τους κομμουνιστές στην πρώτη γραμμή είναι αυτός που μπορεί να βάλει τη δική του σφραγίδα στις εξελίξεις, να βγει στο προσκήνιο και να πάρει τη ζωή του στα χέρια του. Η βρώμικη αυτή προσπάθεια παραχάραξης της Ιστορίας σκόπιμα επιχειρεί να αποκρύψει ότι ο φασισμός αποτελεί το μαντρόσκυλο των καπιταλιστών και την πιο χρήσιμη εφεδρεία συστήματος που επιστρατεύεται για να βγάλει τη βρώμικη δουλειά για λογαριασμό του κεφαλαίου. Αλλωστε το «χρίσμα» των πιο ισχυρών επιχειρηματικών ομίλων είχε πάρει ο ίδιος ο Χίτλερ, όταν οι λαοί σέρνονταν στον ιμπεριαλιστικό παγκόσμιο πόλεμο τη δεκαετία του 1930.
Την ανιστόρητη θεωρία της ΕΕ περί «δύο άκρων» αναπαρήγαγε με φόντο την 23η Αυγούστου και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, που σε ανάρτησή του υποστήριξε πως τιμούμε «τη μνήμη των εκατομμυρίων ανθρώπων που διώχθηκαν, βασανίστηκαν και δολοφονήθηκαν από τον σταλινισμό και τον ναζισμό», για να συνεχίσει λέγοντας πως «δεν μπορεί να συστήνεται κάποιος ως δήθεν δημοκράτης, ενώ αποδέχεται έστω και σιωπηρά τις θηριωδίες του σταλινισμού»…
Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ:
Θρύψαλα το ανιστόρητο κατασκεύασμα της ΕΕ
Για μια ακόμη χρονιά, η ΕΕ και η Κομισιόν «σερβίρουν» το ανιστόρητο κατασκεύασμα της εξίσωσης φασισμού – κομμουνισμού, βαφτίζοντας την 23η Αυγούστου ως «ημέρα μνήμης των θυμάτων των ολοκληρωτικών και αυταρχικών καθεστώτων», επιχειρώντας να επιβάλλουν μία «επέτειο» που να συνοδεύει τα δεκάδες αντικομμουνιστικά και αντιδραστικά μυθεύματά τoυς, τονίζει η Ευρωκοινοβουλευτική Ομάδα του ΚΚΕ, που αναλυτικά σημειώνει:
«Φυσικά, αυτός ο ανιστόρητος και προκλητικός “εορτασμός” αξιοποιείται σήμερα ακόμη περισσότερο για να ξεπλύνει την ΕΕ και να παρουσιάσει ότι δήθεν οι “αξίες” της υπηρετούν την ειρήνη και την αξιοπρέπεια των λαών, την ώρα που η ΕΕ πρωτοστατεί στα ιμπεριαλιστικά πολεμικά μέτωπα και κλιμακώνει την επίθεση σε βάρος των λαών των χωρών – μελών της. Πρόκειται, βέβαια, για την ίδια την ΕΕ που, μέσω της Κομισιόν, τον περασμένο Μάιο ζητούσε προκλητικά από τους ευρωβουλευτές του ΚΚΕ την απόσυρση της Ερώτησής τους για τους 200 ήρωες κομμουνιστές της Καισαριανής δηλώνοντας ότι “οι ιστορικές αφηγήσεις και οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις δεν εμπίπτουν στην αρμοδιότητα της Επιτροπής”. Αυτή είναι η σάπια ΕΕ που τα αστικά επιτελεία και κόμματα εξωραΐζουν με κάθε αφορμή. Από τη μια δεν χάνει ευκαιρία για να παραχαράξει την ιστορική αλήθεια και να χύσει το αντικομμουνιστικό δηλητήριο, από την άλλη δηλώνει “αναρμόδια”, όταν οι ιστορικές αποδείξεις αποκαλύπτουν τον “βιασμό” από την ίδια της ιστορικής αλήθειας και κάνουν θρύψαλα την απαράδεκτη απόπειρα εξίσωσης του κομμουνισμού με το τέρας του φασισμού, δηλαδή των εκτελεσμένων κομμουνιστών με τους ναζί εκτελεστές τους.
Κοντά στα 4,3 δισ. ευρώ υπολογίζεται ότι θα κλείσει φέτος το πρωτογενές πλεόνασμα, με τη φοροληστεία να εκτινάσσεται πάνω από τα 60 δισ. ευρώ, το…
Οσο για τους ισχυρισμούς της περί ευθύνης του Συμφώνου μη επίθεσης μεταξύ Σοβιετικής Ενωσης και Γερμανίας (Μολότοφ – Ρίμπεντροπ) για την έναρξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, με αφορμή την 23η Αυγούστου, ημέρα υπογραφής του Συμφώνου, η ΕΕ και τα αστικά επιτελεία βολικά ξεχνούν τη Συμφωνία του Μονάχου μεταξύ ναζιστικής Γερμανίας, Βρετανίας, Γαλλίας, Ιταλίας, που στην πράξη έκανε “πλάτες” στους σχεδιασμούς του Χίτλερ, με βασικό την επίθεση στην ΕΣΣΔ. Προσπαθούν με κάθε τρόπο να συσκοτίσουν ότι οι αιτίες που οδήγησαν στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο βρίσκονται στους ανταγωνισμούς των καπιταλιστικών κρατών για το μοίρασμα των αγορών και των σφαιρών επιρροής, των δρόμων μεταφοράς εμπορευμάτων και Ενέργειας, ότι η ΕΣΣΔ σήκωσε το κύριο βάρος της πάλης κατά του φασισμού – ναζισμού, πληρώνοντας βαρύτατο φόρο αίματος, με πάνω από 25 εκατομμύρια νεκρούς και πάνω από 10 εκατομμύρια ανάπηρους και τραυματίες, ότι η Κόκκινη Σημαία με το σφυροδρέπανο υψώθηκε θριαμβευτικά στο Ράιχσταγκ από τον Κόκκινο Στρατό. Ενώ, στην ήττα του φασισμού – ναζισμού καθοριστική ήταν η συμβολή και των λαϊκών εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων με μπροστάρηδες τους κομμουνιστές, που έκαναν πράξη αυτό που επί τρία χρόνια αρνούνταν να κάνουν οι “δημοκρατικές” καπιταλιστικές κυβερνήσεις, άνοιξαν το δεύτερο μέτωπο στη ναζιστική Γερμανία και τους συμμάχους της στην καρδιά της κατεχόμενης Ευρώπης.
Η Ιστορία όμως δεν ξεγράφεται. Αυτά τα γεγονότα έχουν χαραχτεί με ανεξίτηλο μελάνι στη συνείδηση των λαών, όσο δηλητήριο κι αν χύνουν η ΕΕ, οι καπιταλιστές και οι απολογητές τους, που στόχο έχουν να επιβάλουν νέες βαριές θυσίες στους λαούς για να έχουν τα μονοπώλια εγγυημένα κέρδη από τα πολεμικά σφαγεία. Η “αγωνία” ΕΕ – κυβερνήσεων – κεφαλαίου με τα ανιστόρητα καλέσματα προς τους λαούς για να στοιχηθούν πίσω από τις σάπιες “αξίες” τους που φέρνουν τον ιμπεριαλιστικό πόλεμο, τον εργασιακό μεσαίωνα, την “κοστολογημένη” εξαθλίωση, την απαγόρευση ΚΚ σε κράτη – μέλη της ΕΕ, δείχνει ακριβώς ότι οι λαοί μπορούν να ακολουθήσουν τον δρόμο της σύγκρουσης για να ανατρέψουν με την πάλη τους την καπιταλιστική βαρβαρότητα, να χτίσουν την κοινωνία στο “μπόι των ονείρων και των ανθρώπων”, τον σοσιαλισμό – κομμουνισμό”».
Η ιστορική αλήθεια δεν παραχαράσσεται!
Ποια είναι η ιστορική αλήθεια; Οτι η ναζιστική Γερμανία βρήκε στην ΕΣΣΔ τον πιο θανάσιμο εχθρό της, και τελικά η Σοβιετική Ενωση και ο Κόκκινος Στρατός ήταν που τσάκισε τον φασισμό, καρφώνοντας τη σημαία με το σφυροδρέπανο στην καρδιά του τέρατος, στο Βερολίνο, στις 30 Απρίλη του 1945, σηματοδοτώντας έτσι και το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Αυτό είναι που η ΕΕ επιχειρεί να παραχαράξει, να σβήσει από τη μνήμη των λαών της Ευρώπης. Για την ιστορία λοιπόν, το σοβιετο-γερμανικό Σύμφωνο μη επίθεσης, το γνωστό Σύμφωνο «Μολότοφ – Ρίμπεντροπ» υπογράφτηκε στις 23 Αυγούστου 1939. Σε μια προσπάθεια να καθυστερήσει τη γερμανική επίθεση εναντίον της, την οποία θεωρούσε βέβαιη, και αξιοποιώντας τις ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις, η Σοβιετική Ενωση υπέγραψε το Σύμφωνο, έχοντας εξαντλήσει κάθε προσπάθεια να αποτρέψει τον πόλεμο και ενώ είχε προηγηθεί η υπογραφή του Συμφώνου του Μονάχου, ανάμεσα στη Βρετανία, στη Γαλλία, στη Γερμανία και την Ιταλία.
Οπως αποδείχθηκε, το «Μολότοφ – Ρίμπεντροπ» _δείτε Ριζοσπάστης – και εδώ ήταν το μοναδικό μέσο άμυνας που είχε απομείνει τότε στη Σοβιετική Ενωση. Και εξασφάλισε στη χώρα 21 πολύτιμους μήνες, που κατόπιν αποδείχτηκαν ανεκτίμητοι στην πολεμική της προετοιμασία ενόψει της αναπόφευκτης γερμανικής επίθεσης. Η ναζιστική Γερμανία άλλωστε, επωφελούμενη από την πολιτική της λεγόμενης «μη επέμβασης», που ακολουθούσαν η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία, κατέλαβε τον Μάρτη του 1938 την Αυστρία και άρχισε να προετοιμάζει επίθεση κατά της Τσεχοσλοβακίας, η οποία είχε υπογράψει συμφωνίες με τη Γαλλία το 1924 και με την ΕΣΣΔ το 1935, που πρόβλεπαν στρατιωτική βοήθεια αυτών των κρατών στην Τσεχοσλοβακία. Μάλιστα, οι κυβερνήσεις Γαλλίας και Αγγλίας από τη μία δεν απαντούσαν θετικά στην ΕΣΣΔ για ένοπλη υποστήριξη στην Τσεχοσλοβακία και από την άλλη υπονοούσαν ότι η καλύτερη λύση για το τσεχοσλοβάκικο ζήτημα ήταν η παραχώρηση της περιφέρειας των Σουδητών στη Γερμανία. Σε αυτή ακριβώς την υπόθεση, τελικά οι ιμπεριαλιστές έδωσαν λύση με τη Συμφωνία του Μονάχου, την οποία σήμερα κάνουν …γαργάρα στην ΕΕ. Συγκεκριμένα, τον Σεπτέμβρη του 1938 έγινε συνάντηση Μεγάλης Βρετανίας, Γαλλίας, Γερμανίας και Ιταλίας, στο Μόναχο, όπου η Τσεχοσλοβακία συμφωνήθηκε να δοθεί στον Χίτλερ, υπολογίζοντας ότι έτσι ανοίγει ο δρόμος «προς ανατολάς» για τον γερμανικό στρατό.
Προς το τέλος του 1938 η ναζιστική Γερμανία άρχισε διπλωματική επίθεση κατά της Πολωνίας και τον Μάρτη του 1939 κατέλαβε τελικά ολόκληρη την Τσεχοσλοβακία. Στη συνέχεια κατέλαβε την περιοχή Μέμελ της Λετονίας και επέβαλε στη Ρουμανία υποδουλωτικό «οικονομικό» σύμφωνο, ενώ η Ιταλία το 1939 κατέλαβε την Αλβανία. Σε αυτές τις συνθήκες, τον Αύγουστο του 1939 υπογράφηκε το γερμανο-σοβιετικό Σύμφωνο μη επίθεσης. Τα γεγονότα λοιπόν αποδεικνύουν ότι ο ελιγμός της ΕΣΣΔ με την υπογραφή του Συμφώνου «Μολότοφ – Ρίμπεντροπ» ήταν μονόδρομος, για να εξασφαλιστεί η πολεμική προετοιμασία της ΕΣΣΔ, ώστε με καλύτερους όρους να δοθούν οι μετέπειτα μεγάλες μάχες της Μόσχας και του Στάλινγκραντ που καθήλωσαν τελικά τις ναζιστικές ορδές, για να έρθει η Αντιφασιστική Νίκη τον Μάη του 1945.
Πηγή Ριζοσπάστης
