Camélia _περί ης ο λόγος: 17χρονη+ μαθήτρια λυκείου μετά από, μετά από αρκετές εβδομάδες ασταμάτητου bullying από τους συμμαθητές της αυτοκτόνησε πέφτοντας στις ράγες τρένου στα περίχωρα του Παρισιού _βλ παρακάτω αναλυτικά.
Θα διαπιστώσετε πως κουβέντες πραγματικές δεν υπάρχουν …μόνο sms κλπ μηνύματα Google Play …Messenger “που επιτρέπει να συνδεθείτε με τους φίλους και τους αγαπημένους σας άμεσα”.
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας
Εκείνο που επισημαίνουμε από την πλευρά μας, είναι πως πρόκειται για ένα από τα επαναλαμβανόμενα περιστατικά που παρουσιάζονται κατά το δοκούν από τον αστικό τύπο: ο σχολικός εκφοβισμός αντί για κοινωνικό ζήτημα, το οποίο θα πρέπει να προσεγγίζει κανείς με επιστημονικούς όρους προβληματισμούς και προϋποθέσεις, αποτελεί αφορμή και πεδίο για τη δημιουργία εντυπώσεων. Θυμίζουμε ότι έχουν σημειωθεί απόπειρες να κατηγοριοποιηθούν ως σχολικός εκφοβισμός και ως “αντικοινωνική” ή “βίαιη” συμπεριφορά ακόμα και εκδηλώσεις αγωνιστικές των ίδιων των μαθητών. Το φαινόμενο αυτό έχει βαθιές κοινωνικές αιτίες και άρα θα πρέπει η προσέγγισή του να γίνεται με τα ανάλογα κριτήρια, συμπεριλαμβάνοντας την οικογένεια και το σχολείο, που λειτουργούν όμως μέσα σε μια κοινωνία και δεν είναι εκτός κοινωνίας, με ό,τι αυτό σημαίνει. Όλες οι καμπάνιες γύρω από τον σχολικό εκφοβισμό προβάλλουν ένα σχήμα όπου από τη μία υπάρχουν “νταήδες” σε κάποιο σχολείο και από την άλλη “ευαίσθητοι”. Σήμερα μπαινοβγαίνουν στα σχολεία διάφοροι, οργανώνουν σεμινάρια και ημερίδες, ερήμην και υποκαθιστώντας τελικά μια κρατική ευθύνη, η οποία σ’ αυτόν τον ευαίσθητο τομέα θα πρέπει να είναι αποκλειστική.
Ας σταθούμε λίγο στο σχολείο. Αν και αποτελεί εξ ορισμού έναν συλλογικό χώρο, το ζήτημα είναι εάν λειτουργεί ως τέτοιος, ή αν αποθεώνει τον ανταγωνισμό και πολλές φορές τον ατομισμό. Στην πραγματικότητα όσο ανεβαίνει κανείς τις σχολικές τάξεις, ο ανταγωνισμός είναι ο υπ’ αριθμόν 1 στόχος. Συνεπώς, στη θέση του ανταγωνισμού εμείς λέμε ότι θα πρέπει να μπουν η ομαδικότητα, η αλληλοβοήθεια, η αλληλεγγύη, να γνωρίζουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι μαθητές, οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, η πολιτεία. Στη θέση του ατομισμού λέμε να μπει η συλλογικότητα. Στη θέση της αδιαφορίας, μιας γενικευμένης κοινωνικής αδιαφορίας πολλές φορές για το τι συμβαίνει γύρω μας, να μπει η οργανωμένη διεκδίκηση. Να καλλιεργούνται η συνεργατικότητα και η ομαδικότητα.
Της Κωνσταντίνας Τσότρα* // Το ζήτημα της νεανικής παραβατικότητας και βίας βρίσκεται σταθερά στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης. Ανάμεσα στις διάφορες «βαθυστόχαστες» τηλε-αναλύσεις συχνά κατηγορείται…
Στο υπάρχον κοινωνικοοικονομικό σύστημα, με την πολιτική όλων των κυβερνήσεων, υπηρετείται το ακριβώς αντίθετο. Όχι μόνο στο σχολείο, αλλά και σε κάθε άλλη πτυχή της ζωής των εργαζομένων και του λαού, κυρίως της νεολαίας, που εκπαιδεύεται στο «ο θάνατός σου η ζωή μου» όταν ψάχνει για δουλειά, όταν ανταγωνίζεται τον συνάδελφο στο χώρο εργασίας ή τον άνεργο κ.τ.λ. Είναι επίσης απίστευτος ο αριθμός των σκηνών βίας, στις οποίες είναι εκτεθειμένοι μαθητές και μαθήτριες κάθε μέρα. Όχι μόνο και τόσο στην τηλεόραση, όσο στο διαδίκτυο. Τι επιπτώσεις έχει άραγε στον ψυχισμό ενός παιδιού, στην επιθετικότητά του; Πώς μπορεί να εκδηλωθεί αυτό; Πώς μπορεί να ελεγχθεί; Μπορεί το σχολείο ή ο εκπαιδευτικός να τα αντιμετωπίσει όλα αυτά; Δεν μπορούν οι εκπαιδευτικοί να τα αντιμετωπίσουν όλα. Είναι μερικά πράγματα που τους ξεπερνάνε. Επομένως, η κοινωνική διάσταση του ζητήματος έχει να κάνει με τις συνθήκες στις οποίες εκδηλώνεται αυτό το φαινόμενο, σε ποιο σχολείο, σε ποιες καθιερωμένες αξίες στο σχολείο και στην ίδια την κοινωνία. Κι εκεί πρέπει να στραφεί η προσοχή για την πραγματική αντιμετώπιση του φαινομένου.
Δείτε _ενδεικτικά Ριζοσπάστης
Για το φαινόμενο του bullying και το ρόλο των γονιών
Ορισμένες σκέψεις με αφορμή τη συζήτηση για τη νεανική βία
Τις κατάπτυστες δηλώσεις του υφυπουργού Υγείας για το ζήτημα του bullying καταδικάζει το ΚΚΕ
_ Εδώ το επίσημο ελληνικό site
Μπούλινγκ
Η Camélia μαθήτρια λυκείου (θα γινόταν 18 ετών στις 23 Ιανουαρίου ) μετά από, μετά από αρκετές εβδομάδες ασταμάτητου bullying από τους συμμαθητές της αυτοκτόνησε σε σιδηροδρομικό σταθμό στο Seine-et-Marne (περίχωρα του Παρισιού), που αποτελεί ένα από τα επαναλαμβανόμενα στην Ευρώπη περιστατικά: Θυμίζουμε πως στις 16.09.2025 ένα ακόμη θύμα μπούλινγκ έδωσε τέλος στη ζωή του στην Ιταλία δεκατετράχρονος αυτή φορά ο Paolo Mendico, λίγα λεπτά αφότου έστειλε μήνυμα, μέσω κινητού, σε συμμαθητές του “Στο σχολείο, κρατήστε μου μια θέση στην πρώτη σειρά”.Σύμφωνα με τα μέλη της οικογένειάς του και ομοφοβικών επιθέσεων. Στην τάξη τον φώναζαν “κοριτσάκι” και “Πάολα”. Καλός μαθητής, αγαπούσε το ψάρεμα και έπαιζε μπάσο. Άλλαξε σχολείο, αλλά αυτό δεν ήταν αρκετό και στην πρώτη λυκείου ξανάρχισε ο εφιάλτης.
Ο μεγαλύτερος αδελφός του σε επιστολή που απηύθυνε στον πάπα …στην Τζόρτζια Μελόνι, στον υπουργό Παιδείας κά, ζήτησε να ληφθούν πραγματικά μέτρα για να μην υπάρξουν άλλες αυτοκτονίες εφήβων. “Ο θάνατος του αδελφού μου πιστοποιεί την αποτυχία της κοινωνίας μας”, γράφει ο Ίβαν Μέντικο. “Στην κηδεία του παιδιού μου, ήρθε μόνον ένας συμμαθητής του και στο παρελθόν υπήρξαν εκπαιδευτικοί οι οποίοι υπέθαλψαν το μπούλινγκ και αδιαφόρησαν επιδεικτικά παρά τις καταγγελίες μας”, δήλωσε η μητέρα του αδικοχαμένου νέου. Οι καθηγητές του αρνούνται κάθε άμεση ή έμμεση ευθύνη, ενώ ο Ιταλός υπουργός Παιδείας περιορίστηκε στη δήλωση “Το πρόβλημα του μπούλινγκ παρουσιάζει, δυστυχώς, αύξηση σε όλη την Ευρώπη, λόγω της χρήσης των μέσων κοινωνικής δικτύωσης” Από έρευνα που διεξήχθη πρόσφατα, προκύπτει ότι το 19% των παιδιών ηλικίας 11 έως 13 ετών είναι θύμα μπούλινγκ και βίαιων επιθέσεων, συμπεριλαμβανομένης της ομοφοβίας, με τις επιθέσεις να τριπλασιάζουν τον κίνδυνο κατάθλιψης και αυτοκτονικών τάσεων.
Παλιότερα μια ακόμη έφηβη αυτοκτόνησε γιατί δεν άντεξε να την παρενοχλούν και να την κοροϊδεύουν μέσω κοινωνικών δικτύων “Να αυτοκτονήσεις”, “κανείς δεν σε θέλει”, “δεν είσαι φυσιολογική”, ήταν μερικά από τα σχόλια που έλαβε η μικρή Ιταλίδα σε έναν ιστότοπο, όταν είχε στραφεί σε αυτό το φόρουμ για να ζητήσει συμβουλές …
Camélia
“Σε αγαπώ και είσαι η καλύτερη μάνα στον κόσμο” ήταν τα τελευταία μηνύματα της που έστειλε έξω από το λύκειό της πριν το τραγικό της τέλος. Κατά την leparisien _χωρίς περαιτέρω διευκρινήσεις “έριξαν φως στον ρόλο του διευθυντή του σχολείου σε αυτή την τραγωδία”
(…)
“Μην τους δίνεις άλλη σημασία, είναι εντάξει, ο διευθυντής το χειρίζεται”. Ήταν 11:24 π.μ. την Τρίτη 13 Ιανουαρίου, όταν η Καμέλια έλαβε αυτό το μήνυμα από τη μητέρα της στο WhatsApp. Μπορεί κανείς να φανταστεί την έφηβη να αναστενάζει με ανακούφιση: για αρκετές εβδομάδες παρενοχλούνταν από μερικούς συμμαθητές της. Και σαφώς, το θέμα βρισκόταν πλέον στα χέρια της διοίκησης.
Πώς, λοιπόν, θα μπορούσε κανείς να φανταστεί το αδιανόητο: λίγες ώρες μετά από αυτό το καθησυχαστικό μήνυμα, η Camélia έφυγε απότομα από το σχολείο γύρω στις 5:00 μμ. Επιβιβάστηκε στο τρένο RER B, κατέβηκε στον σταθμό Villeparisis και πήδηξε στις γραμμές ακριβώς τη στιγμή που έφτανε ένα άλλο τρένο _ανακηρύχθηκε νεκρή στις 5:57 μμ.
Η αυτοκτονία της προκάλεσε κύματα οργής στο Λύκειο Honoré-de-Balzac και πολύ πιο πέρα. Ο εκφοβισμός που υπέστη η Camélia ήταν γνωστός στο διδακτικό προσωπικό. Ακόμα χειρότερα, ο ίδιος ο διευθυντής γνώριζε την κατάσταση και είχε καλέσει τους εμπλεκόμενους την προηγούμενη μέρα και την ημέρα της τραγωδίας.
“_Ήταν θυμωμένος …”
Ενώ έχουν ξεκινήσει δύο έρευνες – η μία δικαστική, η άλλη διοικητική -, οι τελευταίες ανταλλαγές μεταξύ της Camélia και της μητέρας της, είναι καταδικαστικές για τον διευθυντή του σχολείου. Αυτός, όπως και οι φερόμενοι ως εκφοβιστές του κοριτσιού, αποτελεί αντικείμενο καταγγελίας που υπέβαλε η οικογένεια του αποθανόντος __παρεμβάλλεται βίντεο από κινητό με την 17χρονη, να αυτοκτονεί στο Mitry-Mory
Μια αναδρομή στην προηγούμενη μέρα των γεγονότων. Νωρίτερα, ο διευθυντής του Λυκείου Μπαλζάκ, ειδοποιημένος από μια επιστολή της μητέρας της Camélia σχετικά με την επαναλαμβανόμενη παρενόχληση που βίωνε η κόρη της, κάλεσε την ίδια και τους φερόμενους ως δράστες, συμπεριλαμβανομένων δύο κοριτσιών στην ίδια τάξη. Μετά από αυτή τη συνάντηση, το θύμα έγραψε αυθόρμητα στη μητέρα της: “_Ήταν απλά θυμωμένος”. Ο διευθυντής προφανώς δεν εκτίμησε την επιστολή που έστειλε την προηγούμενη εβδομάδα η οικογένεια. Φοβόταν, λοιπόν, ότι αυτή η ιστορία θα έβλαπτε το σχολείο; Σε κάθε περίπτωση, την επόμενη κιόλας μέρα, και παρά την κλήτευση των φερόμενων ως παρενοχλούντων, η παρενόχληση συνεχίστηκε. Η μητέρα της Camélia, ωστόσο, προσπάθησε να καθησυχάσει την κόρη της με αυτό το μήνυμα στις 11:24 π.μ.: “(…) ο διευθυντής το φροντίζει”
Η μέρα πέρασε μέχρι την απροσδόκητη ανακοίνωση: ο διευθυντής ήθελε να την δει ξανά την στο γραφείο του, λιγότερο από 24 ώρες μετά την πρώτη συνάντηση _οι παρενοχλούντες που ήταν στην τάξη εκείνη την ώρα, κλήθηκαν να φύγουν λίγο μετά τις 4 μμ. Η συνάντηση διήρκεσε περίπου μισή ώρα. Στις 4:32 μμ., η μητέρα της έλαβε ένα μήνυμα κειμένου από την κόρη της: “Είπαν ότι είναι δικό μου λάθος και ότι θα τιμωρηθώ. Σ’ αγαπώ με όλη μου την καρδιά. Είμαι στην τάξη, θα σε καλέσω αργότερα”.
Η μητέρα της Καμέλια έμεινε άναυδη, καθώς δεν είχε ενημερωθεί για αυτή τη νέα κλήση. Στις 4:43 μμ. η έφηβη απάντησε: “Είπε ότι παίζω το θύμα (sic).” Στη συνέχεια, τρία λεπτά αργότερα, έγραψε ξανά: “Τέλος πάντων, σε αγαπώ και είσαι η καλύτερη μαμά στον κόσμο”, συνοδευόμενη από δύο emoji με καρδιές.
Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια της Camélia. Ενώ η μητέρα της πίστευε ακόμα ότι ήταν στην τάξη, η έφηβη μάζεψε τα πράγματά της και έφυγε επινοώντας βιαστικά μια δικαιολογία. Μια συμμαθήτρια που ήταν παρούσα κατέθεσε αργότερα: “_Ήταν σε κατάσταση απελπισίας”.
Τα γεγονότα που ακολούθησαν έλαβαν χώρα στον σιδηροδρομικό σταθμό Villeparisis, όπου η Camélia αυτοκτόνησε γύρω στις 5:30 μ.μ., λιγότερο από μία ώρα αφότου έφυγε από το γραφείο του διευθυντή στο λύκειό της. Αυτές οι τελευταίες στιγμές, καθώς και οι εβδομάδες που προηγήθηκαν της αυτοκτονίας, “εξετάζονται επί του παρόντος λεπτομερώς από τους ερευνητές της δικαστικής αστυνομίας του Torcy, οι οποίοι χειρίζονται την υπόθεση”. Εν τω μεταξύ, έχει υποβληθεί μήνυση από την οικογένεια.
Δείτε _μία από τα ίδια και την οπτική της HUMANITE
Η 17χρονη Camélia αυτοκτόνησε στον Mitry-Mory \ Seine-et-Marne. Η οικογένειά της είπε στους ερευνητές ότι η μαθήτρια λυκείου ήταν “θύμα εκφοβισμού από τον Δεκέμβριο”. Παρά την κλήση των εμπλεκομένων μαθητών, η κατάσταση φέρεται να συνεχίστηκε. Την ημέρα της αυτοκτονίας της, συναντήθηκε με τον διευθυντή. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον εισαγγελέα, “υπενθύμισε _στη μαθήτρια, τη δική της ευθύνη για τα γεγονότα”.
Αφού επικοινώνησε με τη μητέρα της μέσω μηνυμάτων, η 17χρονη κατέβηκε από το τρένο και ξάπλωσε στις γραμμές του σταθμού Villeparisis-Mitry-Le-Neuf και χτυπήθηκε θανάσιμα από τρένο RER. “Μαθήτρια λυκείου αυτοκτόνησε”, δήλωσε ο εισαγγελέας του Meaux, Jean-Baptiste Bladier, σε δελτίο τύπου. Η οικογένεια της Camélia δήλωσε στους ερευνητές ότι ήταν “θύμα εκφοβισμού από τον Δεκέμβριο”, ανέφερε ο δικαστής.
Αρκετοί μαθητές δήλωσαν στο Agence France-Presse ότι οι προσβολές, μερικές φορές σεξουαλικής φύσης, ξεκίνησαν πριν από περίπου ένα χρόνο. “Υπήρχαν τρεις κύριοι εκφοβιστές, αλλά και μια ολόκληρη τάξη πίσω τους”, οι οποίοι έκαναν τα στραβά μάτια, αφηγείται η 17χρονη Σοφία, η “καλύτερη φίλη της σε όλο το γυμνάσιο”. Η εισαγγελία έχει ξεκινήσει δύο έρευνες: μία για να διαπιστωθεί η αιτία θανάτου και η δεύτερη για την κατηγορία του “εκφοβισμού που οδήγησε σε αυτοκτονία”, για την οποία η μέγιστη ποινή είναι δέκα χρόνια φυλάκισης. Ο Υπουργός Παιδείας, ζήτησε, “δεδομένης της σοβαρότητας των γεγονότων και των εύλογων ερωτημάτων που εγείρουν”, διοικητική έρευνα από τη Γενική Επιθεώρηση Παιδείας, Αθλητισμού και Έρευνας, σύμφωνα με την εφημερίδα Le Monde.
Πριν από τις χριστουγεννιάτικες διακοπές, οι γονείς της Καμέλια είχαν ανταλλάξει email με τους δασκάλους της τάξης της μαθήτριας του λυκείου σχετικά με περιστατικά παρενόχλησης και έλαβαν “γρήγορες απαντήσεις” από το σχολείο, σύμφωνα με πληροφορίες από τον εισαγγελέα του Meaux, όπως ανέφερε η Le Monde. Ωστόσο, η οικογένεια υποστηρίζει ότι κατά την επιστροφή της στο σχολείο τον Ιανουάριο, παρά την κλήτευση των μαθητών που εμπλέκονταν, “η κατάσταση δεν έχει βελτιωθεί”.
Η νεαρή είχε κληθεί από τον διευθυντή του σχολείου την ημέρα του θανάτου της και κατά τη διάρκεια αυτής της συνάντησης, της υπενθυμίστηκε το μερίδιο ευθύνης που της αναλογεί στα γεγονότα, εξήγησε ο εισαγγελέας στην δήλωσή του, υποδεικνύοντας ότι αυτές οι πληροφορίες προήλθαν από την οικογένεια της. “Οι αρχικές πληροφορίες που έχω λάβει δεν σκιαγραφούν μια μονολιθική εικόνα”, δήλωσε ο Jean-Baptiste Bladier στους συναδέλφους μας στη Le Monde. Σύμφωνα με τον εισαγγελέα, “οι μαθητές που μπορεί να εμπλέκονταν στα γεγονότα είναι οι ίδιοι θύματα παρενόχλησης”, αναφέρει το AFP.
“Η έρευνα μόλις ξεκινά”, πρόσθεσε, “και θα είναι περίπλοκη”. “Μόνο μια λεπτομερής και ακριβής κατανόηση των καταθέσεων καθενός από τα εμπλεκόμενα άτομα θα μας επιτρέψει να σχηματίσουμε μια ορθή γνώμη”, κατέληξε. “Σταματήστε την παρενόχληση”!!
Σύμφωνα με τον δικαστή, από τον θάνατο του εφήβου, “το διοικητικό προσωπικό του σχολείου έχει υποστεί βίαιες απειλές, ιδιαίτερα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ έχουν οργανωθεί συγκεντρώσεις μπροστά από το σχολείο, τόσο από την οικογένεια του αποθανόντος όσο και από τρίτους”.
Την Πέμπτη νωρίς το απόγευμα, πολλά αστυνομικά οχήματα ήταν σταθμευμένα μπροστά από το σχολείο όπου, λίγες ώρες νωρίτερα, είχε πραγματοποιηθεί μια συγκέντρωση αρκετών εκατοντάδων ατόμων, συμπεριλαμβανομένων γονέων και πρώην μαθητών. Σε ένα βίντεο που είδε το AFP, οι διαδηλωτές φώναζαν “Σταματήστε την παρενόχληση” και, σύμφωνα με μάρτυρες, πολλά νυν ή πρώην θύματα παρενόχλησης μίλησαν.
Για το ίδιο θέμα
Σχολικός εκφοβισμός: ο αριθμός των αναφορών έχει εκτοξευθεί, με 10.130 κρούσματα να έχουν καταγραφεί σε τρία χρόνια
Ενώ οι μαθητές που έδωσαν συνέντευξη στο AFP και συμμετείχαν στη διαδήλωση υποστηρίζουν ότι η συγκέντρωση είχε ως στόχο να καταγγείλει τον εκφοβισμό και όχι τη στάση της σχολικής διοίκησης, αρκετοί εξέφρασαν την οργή τους γι’ αυτό. Το email που έστειλε η διοίκηση την Τετάρτη, στο οποίο ανακοινώθηκε ο “θάνατος ενός μαθητή (…) που συνέβη χθες έξω από το σχολείο”, χωρίς να διευκρινίζονται οι περιστάσεις, έγινε επίσης αρνητικά δεκτό από αρκετούς μαθητές.
Έχει επίσης συσταθεί μονάδα ψυχολογικής υποστήριξης εντός του σχολείου, καθώς και “λειτουργική προστασία του διευθυντή απέναντι στην καταιγίδα των μέσων ενημέρωσης και του διαδικτύου που βιώνει”. Δύο άλλες προκαταρκτικές έρευνες βρίσκονται σε εξέλιξη, η μία για απειλές κατά ατόμου που κατέχει δημόσιο αξίωμα. και η δεύτερη για ψυχολογική παρενόχληση.
ΠΟΥ: Σχεδόν 1 παιδί στα 6 έχει πέσει θύμα παρενόχλησης μέσω διαδικτύου
