Καλώς σας βρήκαμε ξανά!

🎈 Κόκκινο Αερόστατο

Μια ακόμη σχολική χρονιά έχει ξεκινήσει για τα καλά κι εμείς απογειωνόμαστε με φρέσκα θέματα και νέες σελίδες για να ταξιδέψουμε σε ακόμα περισσότερα παιδικά χέρια!

• Συνεχίζουμε την εξερεύνησή μας στον δημιουργικό κόσμο της εργασίας
• Εσύ ξέρεις πώς φτιάχνεται το μετρό;
• Διαβάζουμε για την ιστορία του βιβλίου.
• Ταξιδεύουμε κάποια χρόνια πριν, για να μάθουμε τι ήταν η Δικτατορία του 1967-1974 και γιατί έγινε…
• Ποιοι ξεσηκώθηκαν στο Πολυτεχνείο, απέναντι σε ποιον και γιατί.
• Γνωρίζουμε τους πρωταγωνιστές των Χριστουγέννων και διάφορους μύθους και θρύλους για το χειμωνιάτικο γιορτινό δωδεκαήμερο.

Όμως, περισσότερο από το ίδιο το ταξίδι, μετράει η παρέα. Έτσι, θα δούμε τι κάνουν οι φίλοι μας σε όλες τις γωνιές της Ελλάδας και οι σελίδες του περιοδικού θα γίνουν αφορμή για να συναντηθούμε με παλιούς και νέους φίλους που μένουμε στην ίδια πόλη, στην ίδια γειτονιά.

Τα λέμε από κοντά!

Το “Κόκκινο Αερόστατο” στον εορτασμό του Πολυτεχνείου

Επιλεγμένο

Στείρος αντιρωσισμός

Εντονη διπλωματική κινητικότητα υπάρχει τις τελευταίες μέρες, ενόψει των παραστάσεων που έχουν προγραμματίσει για τον Οκτώβρη στη χώρα μας τα διάσημα ρωσικά μπαλέτα Μπολσόι. Οπως…

Φέτος γιο πρώτη χρονιά το «κόκκινο Αερόστατο» θα βρίσκεται στο χώρο του Πολυτεχνείου στο πλαίσιο του τριήμερου εορτασμού, για να τιμήσει τα 52 χρόνια από τον ηρωικό ξεσηκωμό. Σας περιμένουμε όλους εκεί! Στοιχεία επικοινωνίας:

 Περιεχόμενα

• Το ημερολόγιο ενός απορημένου
• Αφιέρωμα Πολυτεχνείο
• Η Ιστορία του βιβλίου
• Συνέντευξη με Μαραθωνοδρόμους Ανάγνωσης
• Εργάζομαι άρα υπάρχω
• Οι πρωταγωνιστές Χριστουγέννων
• Στις υπόλοιπες σελίδες θα βρεις:
• Κόμικ,
• νέα των φίλων του «κόκκινου Αερόστατου»,
• ποίηση,
• παιχνίδια,
• σπαζοκεφαλιές,
• διήγημα, χειροτεχνίες και πολλά ακόμα…
• + Αφίσα με τον Δον Κιχώτη

Ας γυρίσουμε το «ρολόι» της ιστορίας λίγο πιο πίσω, στη δεκαετία του 1960…

Είχαν περάσει λίγα μόλις χρόνια από το τέλος του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Λίγα μόλις χρόνια από την ηρωική αντίσταση και τον αγώνα του λαού μας για να ζήσει σε έναν πιο όμορφο και δίκαιο κόσμο. Ο αγώνας αυτός δεν κατάφερε να νικήσει… Όπως όμως συμβαίνει πάντα, άφησε πίσω του πολλά στους πρωταγωνιστές του, τον φτωχό λαό: Δύναμη, ελπίδα, γνώση κι εμπειρία. Πράγματι, τα επόμενα χρόνια, χιλιάδες εργαζόμενοι έκαναν απεργίες, κατέβαιναν σε πορείες και ζητούσαν αυξήσεις στους μισθούς. Μαθητές και φοιτητές ζητούσαν καλύτερα σχολεία και πανεπιστήμια.

Την ίδια στιγμή, οι νικητές καπιταλιστές ζορίζονταν. Ζορίζονταν γιατί όλο αυτό το σύστημα εξουσίας, το κράτος, όλα όσα είχαν οικοδομήσει πάνω στη νίκη τους είχαν παλιώσει, δεν «τραβούσαν» πια τόσο καλό γι’ αυτούς και τα συμφέροντα τους, όπως πριν. Χρειάζονταν επειγόντως διορθώσεις και εκσυγχρονισμούς, τα οποία όμως δεν ήταν εύκολα και θα είχαν κόστος για το λαό, ο οποίος είχε αρχίσει ήδη και πάλι να βγαίνει στους δρόμους του αγώνα. Απαιτούνταν λοιπόν «έκτακτα μέτρα».

Μέχρι που… στις 21 Απρίλη 1967 τα τανκς βγήκαν στους δρόμους κι όλη η Ελλάδα μετατράπηκε σε μια απέραντη φυλακή

Ο φόβος έριξε τη σκιά του παντού:
«Μη μιλάτε», «μη διεκδικείτε», «μην ακούτε μουσική ή διαβάζετε βιβλία που δεν εγκρίνουμε», «να υπακούτε σιωπηλά και να ακολουθείτε διαταγές… ή αλλιώς…»
Ή αλλιώς εξορία, φυλακή ή και χειρότερα…
Κάποιοι όμως δε φοβήθηκαν!

Οι συνθήκες βέβαια ήταν πολύ δύσκολες. Το ΚΚΕ ήταν παράνομο και πολλοί κομμουνιστές ήταν φυλακισμένοι ή εξόριστοι —παρέμεναν όμως αλύγιστοι και με πίστη στο σκοπό
Έτσι και πάλι οι κομμουνιστές μπήκαν μπροστά κι οργάνωσαν την αντίσταση του λαού. Δεν ήταν εύκολο. Ούτε έγινε από τη μία μέρα στην άλλη. Χρειάστηκε πολλή-πολλή δουλειά για να καρποφορήσει το δέντρο της αντιδικτατορικής πάλης… και καρποφόρησε!

15-Σεπ-1968
Ιδρύεται η Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας, η ΚΝΕ!
Ξεκίνησε με κάποιους λίγους… Όμως σύντομα η ΚΝΕ έγινε μια μαζική και δυναμική οργάνωση. Οι ΚΝίτες και οι Κνίτισσες μετέφεραν με νεανικό ενθουσιασμό το κάλεσμα για αντίσταση παντού: Στα σχολεία, στα πανεπιστήμια, στα εργοστάσια και τις γειτονιές.

1971-1972
Το κίνημα κατά της δικτατορίας φουντώνει στα σχολεία.
21-22 Φλεβάρη 1973
Οι φοιτητές καταλαμβάνουν τη Νομική Σχολή!
Η καρδιά της Αθήνας αντιλαλούσε στα συνθήματα: «Δεν περνά ο φασισμός», «Κάτω η Χούντα»!
14 Νοέμβρη 1973
Οι φοιτητές, που βρίσκονται στους δρόμους του αγώνα εδώ και μήνες, δυναμώνουν τις κινητοποιήσεις τους με κατάληψη του Πολυτεχνείου.
15-16 Νοέμβρη 1973 …
17 Νοέμβρη 1973 Η Δικτατορία περνά στην αντεπίθεση. Στρατός και αστυνομία επιτέθηκαν κατά των αγωνιζόμενων φοιτητών. Το μίσος ενάντια σε αυτούς που τόλμησαν να σηκώσουν κεφάλι ήταν απίστευτο.

Το Πολυτεχνείο έπεσε κάτω από το βάρος των όπλων της Δικτατορίας. Όμως, αυτό που δεν καταλάβαιναν ακόμα οι δικτάτορες, είναι πως το Πολυτεχνείο ήταν κι η αρχή του δικού τους τέλους, που ήρθε λίγους μήνες μετά.

Η θυσία των ηρώων του Πολυτεχνείου δεν πήγε χαμένη.
Ήταν ο σπόρος της λευτεριάς που άνθισε λίγο αργότερα.
Οι ήρωες αυτοί είναι ζωντανοί, γιατί…
■ τους κρατάμε ζωντανούς στις καρδιές μας!
■ συνεχίζουμε στα βήματά τους με τους δικούς μας αγώνες!

ΣΚΟΠΕΥΤΗΡΙΟ ΚΑΙΣΑΡΙΑΝΗΣ: Μια μεγάλη αντιπολεμική γιορτή το Φεστιβάλ του Κόκκινου Αερόστατου