Γνωστό site στο χώρο του αυτοκινήτου σε πρόσφατη ανάρτηση με τίτλο το τέλος των τρόλεϊ και το “ράβε-ξήλωνε” στις συγκοινωνίες, αναφέρει μεταξύ άλλων “σε σωστή κατεύθυνση, αλλά με λάθος βηματισμό: τα παλιά μέσα αποσύρονται χωρίς να έχουν προηγουμένως διασφαλισθεί οι αντικαταστάτες τους, κι ο σχεδιασμός, για άλλη μια φορά, έπεται αντί να… προηγείται”… “Πάμε σαν άλλοτε_ Η απόφαση για σταδιακή απόσυρση των τρόλεϊ από την Αθήνα και μάλιστα με ξήλωμα των εναέριων καλωδίων, μοιάζει με εκείνη τη βιαστική ανακαίνιση σπιτιού: βγάζεις τις πόρτες και τα παράθυρα χωρίς να έχεις αγοράσει τα καινούργια. Ο εκσυγχρονισμός των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς είναι, φυσικά, αναγκαίος, κανείς δεν θέλει να κινείται με οχήματα του 1999. Όμως η αποδόμηση ενός δικτύου πριν τεθούν σε λειτουργία σύγχρονα και φιλικά Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, μάλλον δημιουργεί περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει _Σωστή πρόθεση, λάθος χρονοδιάγραμμα _ Τα τρόλεϊ δεν ήταν τέλεια, αλλά ούτε και τα υπόλοιπα ΜΜΜ είναι. Είχαν χαμηλή ταχύτητα, παλαιωμένο στόλο και κόστος δυσανάλογο της απόδοσης, σύμφωνα με το ρεπορτάζ. Όμως, αποτέλεσαν ένα από τα πιο αθόρυβα, σταθερά και περιβαλλοντικά φιλικά μέσα, ειδικά σε περιοχές που δεν καλύπτονται από μετρό ή τραμ. Και το βασικότερο: Υπήρχαν! _Η λογική “κόβω το παλαιό για να φέρω το καινούργιο” έχει νόημα όταν το καινούργιο… υπάρχει. Και από ότι φαίνεται, κάτι κινείται. Μένει να το δούμε στην πράξη… κλπ. κλπ.
Γράφει ο \\ Αστέρης Αλαμπής _Μίδας ||
ΚΥΡ. ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Διαφημίζει στα “πράσινα” αρπακτικά τις “επενδυτικές ευκαιρίες” στην Ελλάδα
Πάλι μπλακ άουτ στον «Ευαγγελισμό», στο μεγαλύτερο Νοσοκομείο της χώρας, τη «ναυαρχίδα» του ΕΣΥ! Όλα τα τμήματα του Νοσοκομείου βυθίστηκαν το απόγευμα στο σκοτάδι. Στην…
Από την πλευρά μας σαν “Atexnos_Ατέχνως”, έχουμε σταθεί αναλυτικά και επανειλημμένα στο θέμα, τόσο σε ότι αφορά τις νέες τεχνολογίες, όσο και στην ουσία
Η ανάγκη ενιαίου και συντονισμένου αγώνα επιβατών και εργαζομένων, για ασφαλή, σύγχρονη, ποιοτική και φθηνή συγκοινωνία για τον λαό, με κατοχύρωση σύγχρονων δικαιωμάτων στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, αναδεικνύεται με κάθε ευκαιρία, τόσο από τα ταξικά συνδικάτα, όσο και από το ΚΚΕ (εντός και εκτός Βουλής): η κατάσταση στις αστικές συγκοινωνίες της Αθήνας αλλά και των μεγάλων πόλεων της χώρας έχουν να κάνουν με την πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων – άμεση ή έμμεση – και της λογικής του κόστους – οφέλους, που στοχεύει αποκλειστικά στη θωράκιση των κερδών των επιχειρηματικών ομίλων, αποτελλωντας βασικό μέρος του προβλήματος και “λίπασμα” για τα μικρά ή και μεγαλύτερα ατυχήματα ή δυστυχήματα, με τραυματισμούς και ακόμη και απώλειες ζωών.
Σημαντικό πρόβλημα αποτελεί η έλλειψη προσωπικού και επιπλέον, οδηγοί επιφορτίζονται με την καθαριότητα, τις μετακινήσεις προς και από τα συνεργεία, και άλλα καθήκοντα στις κοινοπραξίες ΚΤΕΛ, σε προγραμματισμένη συνεχή υπερωριακή εργασία 7 ημέρες την εβδομάδα, 365 ημέρες τον χρόνο: Εντατικοποίηση και υπερωρίες συνθέτουν την πραγματικότητα και για τους εργαζόμενους στο μετρό και για τους εργαζόμενους στις εργολαβίες καθαριότητας και φύλαξης.
Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα: Πάνω από 165 δισ. ευρώ η “λυπητερή” μέχρι το 2030!
Υποσυντήρηση και μεγάλοι κίνδυνοι
Το τεχνικό προσωπικό, αλλά και στον αεί ιδιώτη πάροχο leasing λεωφορείων, εργαζόμενοι μετρημένοι στα δάχτυλα, πρέπει να παρέχουν επαρκή και αξιόπιστη προληπτική συντήρηση και επισκευή βλαβών σε εκατοντάδες, ίσως και χιλιάδες λεωφορεία παλαιάς τεχνολογίας, τα οποία έχουν διανύσει εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα. Το περιορισμένο τεχνικό προσωπικό, λόγω και διαδοχικών συνταξιοδοτήσεων με απουσία προσλήψεων, πρέπει να συντηρεί τα παλιά λεωφορεία – που έχουν αγοραστεί τη δεκαετία του 2000 _κάποια και πιο πριν, ενώ ταυτόχρονα καλείται, σε σύντομο χρονικό διάστημα, να φροντίσει και τα νέα, σύγχρονης τεχνολογίας ηλεκτρικά κλπ., χωρίς να έχει γίνει πρόσληψη εξειδικευμένου προσωπικού με μόνιμη και σταθερή εργασία και πλήρη εργασιακά δικαιώματα. Αυτό οδηγεί σε υποσυντήρηση, ενώ στα αμαξοστάσια υπάρχουν περιπτώσεις όπου οι τεχνικοί αναγκάζονται να δουλεύουν μονοβάρδιες, με κίνδυνο αν πάθουν κάποιο ατύχημα να τους βρουν στην αλλαγή της βάρδιας, το επόμενο πρωί.
Χαμηλοί μισθοί και εργασιακή ανασφάλεια
Οπως αναφέρθηκε, η πραγματικότητα στους συγκοινωνιακούς φορείς αποτυπώνει το μέγεθος της εκμετάλλευσης που βιώνουν οι εργαζόμενοι στις αστικές συγκοινωνίες. Για παράδειγμα, οι διαρκώς αυξανόμενοι συμβασιούχοι οδηγοί, που αμείβονται με εξαιρετικά χαμηλούς μισθούς, δεν τους αναγνωρίζεται η προϋπηρεσία που ζητήθηκε για τη μοριοδότησή τους και βιώνουν συνεχή εργασιακή ανασφάλεια. Γι’ αυτό αρκετοί από αυτούς παραιτούνται. Καταγγέλθηκαν ακόμα και απλήρωτες υπερωρίες π.χ. σε οδηγούς των ΚΤΕΛ, όταν χαλάει το λεωφορείο και περιμένουν για ώρες και εκτός ωραρίου το κινητό συνεργείο. Επίσης οδηγοί που, αν και προσλήφθηκαν για την αστική συγκοινωνία, τις μέρες του ρεπό απασχολούνται σε εκδρομικά λεωφορεία ή υπεραστικές γραμμές των ΚΤΕΛ, για να συμπληρώνουν το εισόδημά τους, που δεν φτάνει για να ζήσουν. Και αυτό το παζλ συμπληρώνεται με την απουσία Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας σε ΚΤΕΛ, Μετρό, ΟΑΣΑ-ΟΑΣΘ, αλλά και με συνδικαλιστικές διώξεις (μόνιμη η προσπάθεια να στηθεί εργοδοτικό σωματείο με μέλη μετόχους – εργαζόμενους).
Οι επιπτώσεις στον λαό των πόλεων
Αυτή η πολιτική στις αστικές συγκοινωνίες για τους πολίτες φέρνει τη “σαρδελοποίηση” σε όλα τα μέσα μαζικής μεταφοράς. kαι, την ίδια ώρα, τα επιχειρηματικά συμφέροντα αποκομίζουν τεράστια κέρδη. Έτσι στην περίπτωση διαγωνισμών για τις υπεραστικές γραμμές, βλέπουμε ετήσιους προϋπολογισμούς δεκάδων ή και εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ, με αυξήσεις που φτάνουν ακόμη και το 300%. Οι εκπρόσωποι των σωματείων απαιτούν από την κυβέρνηση, το υπουργείο Μεταφορών και τους διορισμένους στους οργανισμούς παρόχους της αστικής συγκοινωνίας να πάρουν τώρα όλα τα απαραίτητα μέτρα για την εξασφάλιση της οδικής ασφάλειας εργαζομένων και επιβατών, τονίζοντας ότι σε διαφορετική περίπτωση οι ευθύνες και τα τυχόν θύματα θα βαραίνουν αποκλειστικά τους ίδιους και την πολιτική τους.
Συγκεκριμένα απαιτούν:
- Άμεσες μόνιμες προσλήψεις ειδικευμένων εργαζομένων για την κάλυψη των μεγάλων κενών.
- Άμεση προμήθεια σύγχρονων, νέας τεχνολογίας οχημάτων, ώστε να σταματήσει άμεσα η σπατάλη προς όφελος επιχειρηματικών ομίλων.
- Υπογραφή ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις στους μισθούς. Αναγνώριση προϋπηρεσίας των συμβασιούχων και άμεση μετατροπή των συμβάσεών τους σε αορίστου χρόνου, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
- Θέσπιση 7ώρου, 5ημέρου, 35ωρου, καθώς και επιστροφή του 13ου και 14ου μισθού.
- Κατάργηση κάθε επιχειρηματικής δράσης στη συγκοινωνία, επιστροφή των γραμμών και ένταξη του προσωπικού των ΚΤΕΛ στους αντίστοιχους αστικούς οργανισμούς.
- Ένταξη όλων των εργολαβικών εργαζομένων από καθαριότητα, φύλαξη κ.λπ. στον ΟΑΣΑ-ΟΑΣΘ κλπ.
Με πληροφορίες από το Ριζοσπάστη
Δείτε και “η πολιτική της εμπορευματοποίησης και #απελευθέρωσης# ένοχη για τη σημερινή κατάσταση” | Εκδήλωση για τις αστικές συγκοινωνίες με ομιλητή τον Γ. Πέρρο, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ
