Κυκλοφορεί το κορυφαίο σοβιετικό αντιπολεμικό αριστούργημα του 1972, σε σκηνοθεσία Στάνισλαβ Ροστότσκι. Σε μια έρευνα μετά τις ανατροπές και την καπιταλιστική παλινόρθωση (2002), ψηφίστηκε σαν η πιο δημοφιλής ταινία για τον Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο, ενώ κατά τη σοβιετική εποχή, συνιστούσε την ταινία σε μαθητές και περιλαμβανόταν στο πρόγραμμα σπουδών των ρωσικών πανεπιστημίων για φοιτητές δημοσιογραφίας. Μαζί με το “Πώς δενότανε τ΄ Ατσάλι”, εξακολουθεί να είναι μια από τις πιο δημοφιλείς σοβιετικές ταινίες στην Κίνα.
Η Ιστορία
Ο Φιόντορ Βάσκοφ διοικεί μια μάλλον ανήσυχη διμοιρία αντιαεροπορικών πυροβολητών και εναποθέτει μεγάλες ελπίδες στις ενισχύσεις που φτάνουν. Αλλά το χαμόγελό του μετατρέπεται σε απογοήτευση όταν, αντί για τους μαχητές, ο λοχίας βλέπει μερικά γλυκά κορίτσια που μόλις αποφοίτησαν από τη σχολή αντιαεροπορικών. Είναι αυτά που έχουν αναλάβει να ενισχύσουν τη διμοιρία του λοχία. Τις αναλαμβάνει με ιδιαίτερο ζήλο, εκπαιδεύοντας τα να γίνουν εξαιρετικοί στρατιώτες. Αρχές Ιουνίου του 1942, ενώ βρίσκονταν σε αναγνωριστική αποστολή, ανακάλυψαν απροσδόκητα ότι είχε πραγματοποιηθεί γερμανική απόβαση στην περιοχή, φαινομενικά ακόμα μακριά από το μέτωπο. Πρέπει να το αναφέρουν στο αρχηγείο. Αλλά το μικρό απόσπασμα είναι αποκομμένο. Και η μόνη διέξοδος είναι με κόστος τη ζωή τους. Αυτά τα κορίτσια ονειρεύονταν μεγάλη αγάπη, τρυφερότητα και οικογενειακή ζεστασιά – αλλά αντιμετώπισαν έναν βάναυσο πόλεμο και εκπλήρωσαν το στρατιωτικό τους καθήκον μέχρι το τέλος. Έρχεται η μέρα, που μια από αυτές δεν θα δει ποτέ τη φωτεινή αυγή και μετά η επόμενη… η επόμενη










