Οι λαογέννητοι δε φεύγουν. Αγκαλιάζουν με τα πελώρια απλωμένα χέρια των στίχων τους τα σκιρτήματα της ψυχής και των ονείρων μας, στηρίζοντας τα βήματά μας στα δυσκολοδιάβατα μονοπάτια των σύγχρονων καιρών. “Γράφω για εκείνους που δεν ξέρουν να διαβάσουν \ για τους εργάτες που γυρίζουνε το βράδυ με τα μάτια κόκκινα από τον άμμο.\ __ … Συνεχίστε να διαβάζετε το Τάσος Λειβαδίτης: Ο αξέχαστος ποιητής του αγώνα και της φτωχογειτονιάς που κρατούσε ανοιχτή την πόρτα της αδικαίωτης ελπίδας, μέχρι “ν’ ανθίσει μες στην καρβουνόσκονη, σαν έν’ άσπρο τριαντάφυλλο”.