Κυριακή 17 Αυγούστου
Ο ηθοποιός Terence Stamp πέθανε σε ηλικία 87 ετών, όπως ανακοίνωσε η οικογένειά του την Κυριακή. Ο Stamp είναι πιθανόν πιο γνωστός για τους ρόλους του ως General Zod στο “Superman” του 1978 και στο “Superman II”, καθώς και ως Supreme Chancellor Valorum στο “Star Wars: Episode I – The Phantom Menace”.
“Αφήνει πίσω του ένα εξαιρετικό σύνολο έργων, τόσο ως ηθοποιός όσο και ως συγγραφέας, που θα συνεχίσουν να αγγίζουν και να εμπνέουν ανθρώπους για τα επόμενα χρόνια”, δήλωσε η οικογένεια. “Ζητάμε ιδιωτικότητα σε αυτή τη θλιβερή στιγμή”, ανέφερε η οικογένεια του Stamp σε δήλωσή της στο Reuters. Γεννημένος το 1938 στο Stepney του Λονδίνου, ο Stamp ξεκίνησε την καριέρα του στο θέατρο και για ένα διάστημα συγκατοικούσε με τον Michael Caine πριν κάνει το ντεμπούτο του στον κινηματογράφο, υποδυόμενος τον ομώνυμο ρόλο στο “Billy Budd” του 1962, για τον οποίο κέρδισε μια υποψηφιότητα για Όσκαρ στην κατηγορία Β’ Ανδρικού Ρόλου.
Σύντομα έγινε ένα σύμβολο της λονδρέζικης σκηνής της δεκαετίας του ’60 και αργότερα θυμήθηκε πώς έχασε την ευκαιρία να διαδεχθεί τον Sean Connery ως James Bond. “Όπως οι περισσότεροι Άγγλοι ηθοποιοί, θα ήθελα πολύ να είμαι ο 007 γιατί ξέρω πραγματικά πώς να φοράω ένα κοστούμι”, θυμήθηκε ο Stamp σε μια συνέντευξη στην εφημερίδα The Standard το 2013. Ο παραγωγός του franchise, Harry Saltzman, τον πήγε για δείπνο για να συζητήσουν τον ρόλο, αλλά ο Stamp είπε: “Νομίζω ότι οι ιδέες μου για τον ρόλο φόβισαν τον Harry. Δεν με κάλεσε δεύτερη φορά”.
- Ο Stamp συνέχισε την καριέρα του πρωταγωνιστώντας στα έργα “The Collector”, “Modesty Blaise” και “Far From the Madding Crowd”. Στα τέλη της δεκαετίας του ’60, πρωταγωνίστησε στο κομμάτι του Federico Fellini στην ανθολογία τρόμου του Edgar Allan Poe με τίτλο “Spirits of the Dead” και στο σουρεαλιστικό δράμα του σκηνοθέτη Pier Paolo Pasolini με τίτλο “Teorema”.
- Επιλέχθηκε για τον ρόλο του υπερ-κακού από τον Krypton, General Zod, στην ταινία “Superman” του 1978. Επανέλαβε τον ρόλο στο “Superman II”, όπου ο Zod και οι ακόλουθοί του, Ursa και Non, δραπετεύουν από την Phantom Zone και προσπαθούν να κατακτήσουν τη Γη. Ο ρόλος του δεν ήταν η μόνη του εμφάνιση σε project της DC Comics, καθώς αργότερα έδωσε τη φωνή του στον Jor-El στην τηλεοπτική σειρά “Smallville” της δεκαετίας του 2000.
- “Στην αρχή, ήταν δύσκολο για μένα να γίνω ηθοποιός. Και όταν μου δόθηκε η πρώτη μου ευκαιρία, ήμουν τόσο ενθουσιασμένος που μπορούσα να κερδίζω τα προς το ζην κάνοντας κάτι που πραγματικά αγαπούσα. Αυτό που ήθελα περισσότερο από οτιδήποτε άλλο ήταν μια μακρά καριέρα”, δήλωσε ο Stamp στο IGN το 2005. “Οπότε υποθέτω ότι είναι πραγματικά πολύ ικανοποιητικό για μένα γιατί υπάρχει ένα ολόκληρο κομμάτι του κοινού που θυμάται το Billy Budd, υπάρχει ένα ολόκληρο κομμάτι που με θυμάται από το ‘Far from the Madding Crowd’, και μετά υπάρχει ένα σωρό άνθρωποι για τους οποίους η πρώτη τους κινηματογραφική εμπειρία ήταν μία ή και οι δύο ταινίες ‘Superman’. Και εκείνη την εποχή που το έκανα, είχα απλώς την αίσθηση ότι όταν όλα αυτά τα παιδιά θα μεγαλώσουν, τόσοι πολλοί από αυτούς που αγαπούν τον Superman θα αγαπήσουν τον Zod”.
Ο Stamp εμφανίστηκε σε αρκετές ταινίες υψηλού προφίλ κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’80, συμπεριλαμβανομένων των “Wall Street”, “Young Guns”, “Legal Eagles” και “Alien Nation”. Πρωταγωνίστησε μαζί με τους John Hurt και Tim Roth (στο κινηματογραφικό του ντεμπούτο) στην αστυνομική ταινία του σκηνοθέτη Stephen Frears το 1984, “The Hit”.
Σε βασικό κόμβο υποστήριξης των Αμερικανών και Ισραηλινών με καύσιμα αναδεικνύονται ο λιμένας των Αγίων Θεοδώρων και τα διυλιστήρια της ευρύτερης περιοχής. Πρόκειται για άλλη…
Κέρδισε αναγνώριση, καθώς και υποψηφιότητες για Χρυσή Σφαίρα και BAFTA, για την ερμηνεία του ως drag queen Bernadette Bassenger στην κωμωδία δρόμου του 1994, “The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert”. Ο Stamp κέρδισε περισσότερες διακρίσεις για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην ταινία του Steven Soderbergh, “The Limey”, όπου υποδύθηκε έναν Άγγλο εγκληματία που έρχεται στις ΗΠΑ για να ερευνήσει τον θάνατο της κόρης του. Μετά τη μοναδική του εμφάνιση σε ταινία του “Star Wars” το 1999, το “The Phantom Menace”, εμφανίστηκε στα “Red Planet”, “The Haunted Mansion” και “Elektra”, όπου υποδύθηκε τον τυφλό sensei Stick απέναντι στην Jennifer Garner ως την ομώνυμο δολοφόνο των Marvel Comics. Οι πιο πρόσφατοι ρόλοι του περιλαμβάνουν τα “Wanted”, “Get Smart”, “Yes Man”, “Valkyrie”, “Big Eyes”, “The Adjustment Bureau” και “Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children”. Ο τελευταίος του κινηματογραφικός ρόλος ήταν στο ψυχολογικό θρίλερ του Edgar Wright το 2021, “Last Night in Soho”. Ο Stamp επίσης δάνεισε τη χαρακτηριστική του φωνή σε βιντεοπαιχνίδια, όπως το “The Elder Scrolls IV: Oblivion” και το “Halo 3”.
Terence Henry Stamp
Γνωστός για τους εκλεπτυσμένους ρόλους του ως κακός, έλαβε κάποιες (λίγες) διακρίσεις, μια Golden Globe Award (Χρυσή Σφαίρα), ένα στις Cannes Film Festival Award, καθώς, υποψηφιότητες για Όσκαρ και δύο BAFTA. Ονομάστηκε όμως από Empire ως ένας από τους 100 πιο σέξι αστέρες του κινηματογράφου όλων των εποχών (το 1995).
Ο Σταμπ σπούδασε στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης Webber Douglas στο Λονδίνο, πριν παίξει στην παραγωγή του Wolf Mankowitz This Year Next Year (1960) στο θέατρο Vaudeville του West End. Έκανε το ντεμπούτο του στον αμερικανικό κινηματογράφο παίζοντας τον ομώνυμο ρόλο στην ταινία περιπέτειας Billy Budd (1962), η οποία του χάρισε μια Χρυσή Σφαίρα, καθώς και υποψηφιότητες για το βραβείο Όσκαρ και το BAFTA. Πρωταγωνίστησε στην ψυχολογική ταινία τρόμου The Collector (ελληνικός τίτλος_ Ο στραγγαλιστής _1965), για την οποία κέρδισε το βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε σε ταινίες όπως οι Modesty Blaise (1966), το εξαιρετικό Far from the Madding Crowd (Μακριά από το αγριεμένο πλήθος του John Schlesinger με Julie Christie -Peter Finch-Alan Bates _1967), Poor Cow (ελλην. Όχι δάκρυα για την Τζόυ 1967), Teorema (Θεώρημα 1968), Spirits of the Dead (1968) και The Mind of Mr. Soames (1969).
Ο Stamp απέκτησε ευρύτερη φήμη για τον ρόλο του ως ο αρχικακοποιός Στρατηγός Ζοντ στις ταινίες Superman (1978) και Superman II (1980). Για τον πρωταγωνιστικό του ρόλο στην αυστραλιανή κωμωδία δρόμου The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994) κέρδισε υποψηφιότητες για BAFTA και Χρυσή Σφαίρα. Στη συνέχεια πρωταγωνίστησε στην ταινία The Limey (Ο Εγγλέζος _1999), κερδίζοντας υποψηφιότητα για βραβείο Independent Spirit. Έπαιξε επίσης σε ταινίες όπως οι Wall Street (1987), Young Guns (1988), Star Wars: Episode I – The Phantom Menace (1999), The Haunted Mansion (2003), Elektra (2005), Wanted (2008), Get Smart (2008), Yes Man (2008), Valkyrie (2008), Song for Marion (2012) και Big Eyes (2014). Η τελευταία του εμφάνιση ήταν στις ταινίες Last Night in Soho (2021).
Πρώτα χρόνια
Ο Terence Henry Stamp, ο μεγαλύτερος από πέντε παιδιά, γιος της Ethel Esther και του Thomas Stamp, ο οποίος ήταν θερμαστής ρυμουλκών, γεννήθηκε στις 22 Ιουλίου 1938 στο Λονδίνο, . Ο πατέρας του έλειπε για μεγάλα χρονικά διαστήματα με το Ναυτικό και ο νεαρός Stamp ανατράφηκε κυρίως από τη μητέρα του, τη γιαγιά και τις θείες του. Μεγάλωσε έχοντας ως είδωλο τον Gary Cooper, αφού η μητέρα του τον πήγε να δει την ταινία Beau Geste (1939) όταν ήταν τριών ετών, εμπνεύστηκε επίσης από τον James Dean. Μεγαλώνοντας στο Λονδίνο κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Stamp υπέμεινε το Blitz ως παιδί, μάλιστα βοήθησε τον σκηνοθέτη της ταινίας Valkyrie, Bryan Singer, να σκηνοθετήσει μια σκηνή όπου οι von Stauffenberg κρύβονται από τους συμμαχικούς βομβαρδισμούς (ο Κλάους Φίλιπ Μαρία Σενκ Κόμης του Στάουφενμπεργκ ήταν αξιωματικός του γερμανικού γτρατού, αριστοκρατικής καταγωγής και γ μοχλός της συνωμοσίας του 1944, η οποία απέβλεπε στη δολοφονία του Αδόλφου Χίτλερ και την κατάληψη της εξουσίας στη Γερμανία). Αφού τελείωσε το σχολείο, ο Stamp εργάστηκε σε μια ποικιλία διαφημιστικών γραφείων στο Λονδίνο, φτάνοντας να κερδίζει έναν καλό μισθό. Στα μέσα της 10τίας του 1950 εργάστηκε επίσης ως βοηθός του επαγγελματία παίκτη γκολφ. Περιέγραψε αυτή την περίοδο της ζωής του θετικά στην αυτοβιογραφία του Stamp Album_London: Bloomsbury Publishing.
Καριέρα
1960–1977:
Πρώιμη καριέρα και άνοδος στη φήμη
Ο Stamp κέρδισε μια υποτροφία για να εκπαιδευτεί στην Ακαδημία Δραματικής Τέχνης Webber Douglas και στη συνέχεια εμφανίστηκε σε διάφορα επαρχιακά θέατρα ρεπερτορίου, κυρίως σε μια εθνική περιοδεία του έργου του Willis Hall “The Long the Short and the Tall” μαζί με τον νεαρό Michael Caine _που μετακόμισε κοντά στον Stamp και άρχισαν να περνούν χρόνο με τον Peter O’Toole. Το 1962, έκανε το ντεμπούτο του στον βρετανικό κινηματογράφο μαζί με τον Λόρενς Ολίβιε στην ταινία “Δίκη”, αλλά τον θυμόμαστε περισσότερο για τον επόμενο ρόλο του στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Χέρμαν Μέλβιλ “Μπίλι Μπαντ” (1962) από τον Πίτερ Ουστίνοφ, η οποία έκανε πρεμιέρα στην Αμερική πριν από την ταινία “Δίκη”. Η ερμηνεία του ως ομώνυμου χαρακτήρα στο “Μπάντ” του έφερε όχι μόνο μια υποψηφιότητα για Όσκαρ, αλλά και διεθνή προσοχή. Ο Σταμπ χαρακτηρίστηκε “μάστορας της μελαγχολικής σιωπής” (Guardian)
Στα μέσα της δεκαετίας του ’60, συνεργάστηκε με μερικούς από τους καλύτερους σκηνοθέτες της εποχής: Πρωταγωνίστησε στο “Ο Συλλέκτης” (1965), μεταφορά του ομώνυμου μυθιστορήματος του Τζον Φόουλς από τον Γουίλιαμ Γουάιλερ, με τη Samantha Eggar και στο “Modesty Blaise” (1966), για τον Joseph Losey και τον παραγωγό Joe Janni, με τον οποίο έκανε στη συνέχεια δύο ακόμη έργα: την κινηματογραφική μεταφορά του έργου του Τόμας Χάρντι, Far from the Madding Crowd (1967), από τον Τζον Σλέσιντζερ, με πρωταγωνίστρια την Τζούλι Κρίστι, και την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του Κεν Λόουτς, Poor Cow (1967). Ο Σταμπ προσπάθησε να υποδυθεί τον ρόλο του Τζέιμς Μποντ όταν ο Σον Κόνερι αποσύρθηκε από τον ρόλο (έγινε τηλεφώνημα από τον παραγωγό Χάρι Σάλτζμαν), αλλά … κατά τη γνώμη του Σταμπ, “οι ιδέες μου _για το πώς θα έπρεπε να απεικονιστεί ο ρόλος_ έθεταν τον Χάρι σε κίνδυνο” _δεν έλαβα δεύτερο τηλεφώνημα από αυτόν.
Στη συνέχεια, ο Σταμπ ταξίδεψε στην Ιταλία για να πρωταγωνιστήσει στην ταινία του Φεντερίκο Φελίνι, Toby Dammit, ένα 50λεπτο μέρος της κινηματογραφικής μεταφοράς του Έντγκαρ Άλαν Πόε, Histoires extraordinaires (1968, γνωστό και ως Spirits of the Dead) και έζησε στην Ιταλία για αρκετά χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων οι κινηματογραφικές του δουλειές περιλάμβαναν το Teorema (1968) του Πιερ Πάολο Παζολίνι με τη Σιλβάνα Μανγκάνο και το A Season in Hell (1971). Ο Σταμπ είχε προταθεί για τον ομώνυμο ρόλο του Άλφι (1966), αλλά τον απέρριψε υπέρ της Modesty Blaise. Οι επόμενες ταινίες του περιλάμβαναν το The Mind of Mr Soames (1970) και το The Divine Nymph (1975).
1978–1999:
Ταινίες του Superman κά. ρόλοι
Ο Stamp υποδύθηκε τον Κρυπτόνιο υπερκακό Στρατηγό Ζοντ στην ταινία Superman (1978) του Richard Donner, εμφανιζόμενος σε μια σκηνή με τον Marlon Brando. Η ταινία και η πρώτη της συνέχεια είχαν αρχικά σχεδιαστεί ως μία, με τον Ζοντ και τους κακούς συνωμότες του να επιστρέφουν αργότερα στην ταινία για να προκαλέσουν τον Superman, αλλά το σενάριο ήταν τόσο μεγάλο που οι παραγωγοί επέλεξαν να το χωρίσουν σε δύο μέρη. Και τα δύο μέρη ξεκίνησαν τα γυρίσματα ταυτόχρονα, αλλά η παραγωγή της συνέχειας σταμάτησε στη μέση λόγω περιορισμών προϋπολογισμού και χρόνου. Ο Stamp επανεμφανίστηκε ως Στρατηγός Ζοντ στην ταινία Superman II (1980), ως ο κύριος κακός της ταινίας. Ο Donner αντικαταστάθηκε ως σκηνοθέτης στη συνέχεια με τον Richard Lester, ο οποίος ολοκλήρωσε την ταινία χρησιμοποιώντας τμήματα του αρχικού υλικού του Donner σε συνδυασμό με πρόσφατα γυρισμένες σκηνές. Το περιοδικό Total Film κατέταξε την ερμηνεία του Σταμπ ως Στρατηγού Ζοντ στην 32η θέση της λίστας “50 Μεγαλύτερων Κακοποιών Όλων των Εποχών” το 2007. Με την ευκαιρία της 50ής επετείου του Σούπερμαν το 1988, ο Σταμπ παρουσίασε την ειδική εκπομπή του BBC Radio “Superman On Trial”, η οποία παρήχθη από τον Ντερκ Μαγκς και πρωταγωνιστούσε ο Στιούαρτ Μίλιγκαν ως Σούπερμαν. Το 2003, ο Σταμπ επέστρεψε στο franchise του Σούπερμαν σε έναν νέο ρόλο, ενσαρκώνοντας τη φωνή του βιολογικού πατέρα του Κλαρκ Κεντ, Jor-El, στην τηλεοπτική σειρά Smallville. Έδωσε επίσης την κραυγή του Ζοντ (που εξορκίστηκε από το σώμα του Λεξ Λούθορ) στο επεισόδιο “Zod” της πρεμιέρας της έκτης σεζόν. Το 2006, εμφανίστηκε ξανά ως Ζοντ στην ταινία Superman II: The Richard Donner Cut (μια ανανεωμένη εκδοχή της ταινίας του 1980 που περιλαμβάνει πλάνα που γυρίστηκαν από τον Ντόνερ, τον αρχικό σκηνοθέτη της ταινίας).
- Ήταν ο Σταμπ που μετέτρεψε τον άσπονδο εχθρό του Σούπερμαν σε έναν σαδιστή υπερκακό. Η τρομακτική απαίτηση: «Γονατίστε μπροστά στον Ζοντ!» έχει μείνει στην ιστορία ως μια από τις πιο εμβληματικές στιγμές στην ιστορία του κινηματογράφου κόμικς.
- Έπαιξε επίσης στις ταινίες Meetings with Remarkable Men (1979) και The Hit (1984), οι οποίες κέρδισαν το βραβείο Mystfest για τον Καλύτερο Ηθοποιό, το οποίο μοιράστηκε με τους John Hurt και Tim Roth. Επίσης, το 1984 είχε την ευκαιρία να υποδυθεί τον Διάβολο σε μια σύντομη εμφάνιση στην ταινία The Company of Wolves. Εμφανίστηκε επίσης στις ταινίες Link (1986), Legal Eagles (1986), The Sicilian (1987) και σε μια σύντομη εμφάνιση ως Sir Larry Wildman στην ταινία Wall Street (1987) και έπαιξε τον ιδιοκτήτη ράντσου, John Tunstall, στο Young Guns (1988). Η ταινία του Beltenebros (1992) (γνωστή και ως Prince of Shadows) έκανε πρεμιέρα στο 42ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Ο Stamp ξεκίνησε την τέταρτη δεκαετία του ως ηθοποιός φορώντας μερικά από τα πιο εκλεκτά βραβευμένα με Όσκαρ κοστούμια του Tim Chappel για την κωμωδία The Adventures of Priscilla, Queen of the Desert (1994), στην οποία συμπρωταγωνίστησαν οι Guy Pearce και Hugo Weaving.
- Το 1999, είχε πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία The Limey, η οποία έλαβε ευρεία αναγνώριση από τους κριτικούς στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Για την ερμηνεία του, ο Stamp έλαβε υποψηφιότητες για Καλύτερο Ανδρικό Ρόλο στα Βραβεία Independent Spirit του 2000 και για Καλύτερο Βρετανό Ηθοποιό στα London Film Critics’ Circle (ALFS). Επίσης, το 1999, εμφανίστηκε στην επιτυχημένη ταινία Star Wars Episode I: The Phantom Menace ως Chancellor Finis Valorum (μια εμπειρία που αργότερα περιέγραψε ως “βαρετή”), ακολουθούμενη από τις ταινίες Bowfinger (1999) και Red Planet (2000). Εμφανίστηκε επίσης στο βραβευμένο ντοκιμαντέρ του Damian Pettigrew, Fellini: I’m a Born Liar (2002), προσφέροντας ιδέες για το μυαλό και τις μεθόδους εργασίας του Ιταλού σκηνοθέτη, με τον οποίο ο Stamp είχε συνεργαστεί τη δεκαετία του 1960.
2000–2021:
Μεταγενέστερα έργα _τελευταίοι ρόλοι
Στα επόμενα χρόνια, ο Stamp εμφανίστηκε στις ταινίες Ma femme est une actrice (Η Γυναίκα μου είναι Ηθοποιός, 2001), My Boss’s Daughter (2003), The Haunted Mansion (2003) της Disney και την υπερηρωική φαντασία Elektra (2005)_γύρισε μια σύντομη εμφάνιση για το Mr & Mrs Smith, αλλά η ερμηνεία του αφαιρέθηκε από την ταινία. Ο Stamp διάβασε το βιβλίο _ audiobook, Perfect Brilliant Stillness του David Carse για το SilkSoundBooks και στην εισαγωγική του ανάγνωση, περιέγραψε την αγάπη του για αυτό: “Μεγαλύτερη αγάπη δεν έχει άνθρωπος”. Eμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο για το “At the Bottom of Everything” των Bright Eyes και μετά ως ο “ναυαγός” στο μακροχρόνιο Desert Island Discs του BBC Radio (1987 _επανεμφάνιση το 2006 με μια διαφορετική επιλογή μουσικής). Το 2002, έκανε την αφήγηση για το History of Football: The Beautiful Game, μια σειρά για όλες τις πτυχές του πιο δημοφιλούς αθλήματος στον κόσμο. Ο Stamp παρακολούθησε κάθε αγώνα της Αγγλίας (συμπεριλαμβανομένου του τελικού) στο Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA του 1966, και τον Ιούλιο του 2016 έκανε την αφήγηση του 1966 – A Nation Remembers που προβλήθηκε στο ITV, σηματοδοτώντας την 50ή επέτειο από τη νίκη της Αγγλίας στο Παγκόσμιο Κύπελλο. Το 2007, έκανε μια ομιλία για την κλιματική αλλαγή στο βρετανικό σκέλος του Live Earth στο στάδιο Γουέμπλεϊ πριν παρουσιάσει τη Madonna (τα απομνημονεύματά του, The Ocean Fell into the Drop, εκδόθηκαν το 2017. Έκανε επίσης την αφήγηση στην εκπομπή The Story of Only Fools and Horses του BBC το 2017 κά. Το 2008 εμφανίστηκε στο ριμέικ της κατασκοπευτικής κωμωδίας Get Smart· μια άλλη κωμωδία για τον άνθρωπο που λέει ναι σε όλα, Yes Man, απέναντι από τον Jim Carrey· με την Angelina Jolie, τον James McAvoy και τον Morgan Freeman στο Wanted· και με τον Τομ Κρουζ στην ταινία Valkyrie, βασισμένη στην αληθινή ιστορία της αποτυχημένης απόπειρας δολοφονίας του Συνταγματάρχη Κλάους φον Στάουφενμπεργκ (αναφερθήκαμε αναλυτικά). Τη δεκαετία του 2010, ο Σταμπ εμφανίστηκε στην ταινία The Adjustment Bureau (2011), μια αμερικανική ρομαντική ταινία θρίλερ επιστημονικής φαντασίας βασισμένη χαλαρά στο διήγημα μικρού μήκους “Adjustment Team” του Φίλιπ Κ. Ντικ, δίπλα στον Ματ Ντέιμον. Το 2012, ο Σταμπ εμφανίστηκε στο μουσικό βίντεο για το τραγούδι “Night & Day” σε σκηνοθεσία Πίτερ Σεραφινόβιτς των Hot Chip, όπου υποδύθηκε τον Άρθουρ έναν γκρινιάρη σύζυγο στο “Song for Marion” (2012) του Πολ Άντριου Γουίλιαμς, δίπλα στην Τζέμα Άρτερτον και σε μια κωμωδία ληστείας, την ταινία The Art of the Steal (2013), με τους Κερτ Ράσελ, Ματ Ντίλον και Τζέι Μπαρούσελ.
Το 2014, ο Σταμπ εμφανίστηκε στη δραματική ταινία του Τιμ Μπάρτον, Big Eyes, με την Έιμι Άνταμς και τον Κρίστοφ Βαλτς και το 2016, σε μια άλλη ταινία του Burton, το Miss Peregrine’s Home for Peculiar Children, όπου υποδύθηκε τον Abe, τον παππού του πρωταγωνιστή της ταινίας Jake. Οι φωνητικές του ικανότητες περιλάμβαναν το βιντεοπαιχνίδι The Elder Scrolls IV: Oblivion, όπου χάρισε τη φωνή του στον κακό ηγέτη της αίρεσης Mankar Camoran, και τις ταινίες Zombie Island και These Foolish Things, επίσης χάρισε τη φωνή του στον Prophet of Truth στο Halo 3, αντικαθιστώντας τον Michael Wincott. Το 2005, ο Stamp αφηγήθηκε το ντοκιμαντέρ του BBC Four, Jazz Britannia, το οποίο καταγράφει την εξέλιξη της βρετανικής τζαζ μουσικής. Το επόμενο έργο του ήταν το Crooked House (2017), σε σκηνοθεσία Gilles Paquet-Brenner και με πρωταγωνιστές τους Christina Hendricks, Gillian Anderson και Glenn Close. Εμφανίζεται επίσης στην ταινία Bitter Harvest του George Mendeluk, δίπλα στους Max Irons, Samantha Barks, Barry Pepper και Aneurin Barnard.
Εκτός από την υποκριτική του καριέρα, ο Stamp ήταν ένας καταξιωμένος συγγραφέας και δημιουργός. Δημοσίευσε τρεις τόμους με τα απομνημονεύματά του, συμπεριλαμβανομένου του Stamp Album (γραμμένου προς τιμήν της εκλιπούσας μητέρας του), ένα μυθιστόρημα (The Night _Η Νύχτα) και ενός βιβλίου μαγειρικής!! που συνέγραψε με την Elizabeth Buxton για να προσφέρει εναλλακτικές συνταγές για όσους έχουν δυσανεξία στο σιτάρι και τη λακτόζη. Η τελευταία ερμηνεία του ήταν στην ταινία Last Night in Soho (2021).
Προσωπική ζωή
Σχέσεις
Αντικειμενικά ομορφάντρας “κοιμήθηκα με πολλές και αγάπησα περισσότερες _εις σάρκα μίαν”, Συνδεδεμένος με τη σκηνή του Swinging στο Λονδίνο της δεκαετίας του 1960 – κατά την οποία βρισκόταν σε σχέσεις υψηλού προφίλ με την ηθοποιό Julie Christie και το supermodel Jean Shrimpton – ο Stamp ήταν μεταξύ των θεμάτων που φωτογραφήθηκαν από τον David Bailey για ένα σκηνικό με τίτλο Box of Pin-Ups (Κουτί των Pin-Ups).
Ο Stamp έλαβε εκτενή κάλυψη από τα μέσα ενημέρωσης για τα ειδύλλιά του τη δεκαετία του 1960 (αυτός και η Shrimpton ήταν ένα από τα πιο φωτογραφημένα ζευγάρια του Mod London). Αφού η Shrimpton τερμάτισε τη σχέση της μαζί του μετακόμισε στην Ινδία και πέρασε χρόνο στο ίδρυμα ashram Krishnamurti “για να συνέλθει”.
Παραμονή Πρωτοχρονιάς 2002, ο Stamp παντρεύτηκε για πρώτη και μοναδική φορά σε ηλικία 64 ετών. Η 29χρονη νύφη ήταν η Elizabeth O’Rourke, την οποία ο Stamp γνώρισε για πρώτη φορά στα μέσα της δεκαετίας του 1990 σε ένα φαρμακείο στο Bondi της Νέας Νότιας Ουαλίας. Από ιρλανδοαυστραλιανή και ινδοσιγκαπουρική καταγωγή, η Ο’Ρουρκ μεγάλωσε στη Σιγκαπούρη πριν μετακομίσει στην Αυστραλία στις αρχές της 10ετίας των είκοσι της για να σπουδάσει φαρμακολογία. Το ζευγάρι χώρισε λόγω της “παράλογης συμπεριφοράς” του το 2008.
Ενδιαφέροντα
Ο αδερφός του Σταμπ, Κρις, έγινε παραγωγός και μάνατζερ ροκ μουσικής, στον οποίο αποδίδεται η συμβολή του στην ανάδειξη των Who κατά τη δεκαετία του 1960, η έναρξη της καριέρας του Τζίμι Χέντριξ και η συνίδρυση της Track Records. Το 1984, το συγκρότημα Smiths κυκλοφόρησε το τρίτο τους single, “What Difference Does It Make?”. Το εξώφυλλο του single ήταν μια φωτογραφία που τραβήχτηκε στα γυρίσματα της ταινίας The Collector (αλλά δεν απεικονίζεται στην ταινία). Αρχικά, ο Σταμπ αρνήθηκε την άδεια για τη χρήση της φωτογραφίας, και σε ορισμένες εκδόσεις εμφανίστηκε ο τραγουδιστής Morrissey σε μια αναπαραστατική σκηνή. Στην αναπαράσταση, ο Μόρισεϊ κρατάει ένα ποτήρι γάλα, σε αντίθεση με το χλωροφόρμιο του πρωτότυπου_τελικά, ο Σταμπ άλλαξε γνώμη και το αρχικό εξώφυλλο επανήλθε.
Θάνατος και φόροι τιμής
Ο Έντγκαρ Ράιτ, ο οποίος τον σκηνοθέτησε στον τελευταίο του ρόλο στην οθόνη, το Last Night in Soho (2021), έγραψε: “Ο Τέρενς ήταν ευγενικός, αστείος και ατελείωτα συναρπαστικός. Μου άρεσε… να αναπολώ τις ταινίες του, επιστρέφοντας στο ντεμπούτο του στο Billy Budd. Ο Τέρενς ήταν ένας πραγματικός σταρ του κινηματογράφου: η κάμερα τον λάτρευε και το λάτρεψε κι αυτός αμέσως”. Άλλοι που απέτισαν φόρο τιμής ήταν οι Guy Pearce, Gale Anne Hurd, Lou Diamond Phillips, Michael McKean, Billy Idol, and Stephan Elliott και πολλοί ακόμη.
